Псалтыр 9 псалом
Псалтыр
Пераклад Васіля Сёмухі → Пераклад Яна Станкевіча
Кіроўцу хору. Пасьля сьмерці Лабэна. Псальма Давідава.
Кіраўніку хору. З прыгоды сьмерці Лабена. Псальма Давідава.
[Алэф] Славіць буду Цябе, Госпадзе, усім сэрцам маім, абвяшчаць пра ўсе цуды Твае,
Выхваляю СПАДАРА ўсім сэрцам сваім, вылічу ўсі чудосы Твае.
я буду радавацца, весяліцца, імя Тваё апяваць, Усявышні.
Радавацца а весяліцца буду ў Табе, буду апяваць імя Твае, Навышні.
[Бэт] Як павернуць назад мае ворагі, — спатыкнуцца й загінуць прад абліччам Тваім,
Як абернуцца непрыяцелі мае назад, яны спаткнуцца а загінуць ад віду Твайго;
бо Ты вёў мой суд і маю цяжбіну; Ты сеў на троне, Судзьдзя справядлівы.
Бо Ты спраўляў Мой суд а Мой рассудак; Ты сядзеў на пасадзе, судзьдзя справядлівы.
[Гімэл] Ты абурыўся на народы, бязбожнага зьнішчыў, сьцёр іх імёны навечна.
Ты зганіў народы, зьнішчыў нягоднага, выцер імя іхнае на векі а векі.
[Далэт] У ворага зброі ня стала зусім, і гарады Ты разбурыў; загінула зь імі памяць пра іх.
О непрыяцелю! скончыліся спустошаньні на векі, ты месты выкараніў, памятка іхная зьгінула зь імі.
[Гэ] А Гасподзь жыве вечна; Ён трон Свой на суд падрыхтаваў,
Але СПАДАР на векі сядзіць, Ён устанавіў да суду пасад Свой,
і Ён будзе судзіць сьвет па праўдзе, па справядлівасьці суд над народамі ўчыніць.
І Ён судзе сьвет у справядлівасьці, судзе люды ў шчырасьці.
[Вав] І будзе Гасподзь прытулкам прыгнечанаму, прытулкам у скрушлівы час;
І будзе СПАДАР уцёкам уцісьненаму, у поры ўціску.
І спадзявацьмуцца на Цябе тыя, што ведаюць імя Тваё, бо Ты не пакідаеш тых, што шукаюць Цябе, Госпадзе.
І будуць спадзявацца на Цябе знаючыя імя Твае, бо Ты не пакідаеш шукаючых Цябе, СПАДАРУ.
Сьпявайце Госпаду, Які жыве на Сіёне, абвяшчайце ў народах дзеі Ягоныя,
Пейце СПАДАРУ, на Сыёне жывучаму, азнаймляйце меж людаў учынкі Ягоныя;
бо Ён спаганяе за кроў; памятае іх, не забывае енку прыгнечаных.
Бо Ён імсьціць за кроў, помны, не забываецца галашэньня ўцісьненых.
[Хэт] Умілажалься зь мяне, Госпадзе; глянь на цярпеньні мае ад ненавісьнікаў маіх, — Ты, Які ўзносіш мяне над брамаю сьмерці,
Зьмілуйся над імною. СПАДАРУ! глянь на цярпеньні мае ад ненавідзячых мяне, Ты, Каторы ўзьнімаеш мяне ад брамаў сьмерці,
каб я абвяшчаў усю славу Тваю ў браме дачкі Сіёна: буду радавацца з майго ратаваньня Табою.
Каб я вылічыў усі хвалы Твае ў брамах дачкі Сыёну; буду цешыцца ў спасеньню Тваім.
[Тэт] Народы пападалі ў яму, якую выкапалі; у сетку, якую схавалі яны, ублыталі ногі свае.
Занурыліся народы ў яму, каторую выкапалі; у сець тую, што схавалі яны, лучыла нага іхная.
Гасподзь быў спазнаны праз суд, які Ён учыніў; бязбожнік злоўлены дзеямі рук сваіх.
СПАДАР пазнаны. Ён учыніў суд; у работу рук сваіх заблытаўся нягодны. Размышленьне. Сэля.
[Ёд] Хай шыбуюць бязбожнікі ў пекла, — усе народы, што забываюць Бога,
Зьвернуцца нягодныя да шэолю, усі народы, што забываюцца Бога;
[Каф] бо не назаўсёды забудзецца ўбогі, і надзея ўбогіх не назаўсёды загіне.
Бо не назаўсёды забыты будзе ўбогі, і надзея бедных не загіне на векі.
Паўстань, Госпадзе, хай чалавек не адужае, хай народы судзяцца прад абліччам Тваім.
Паўстань, СПАДАРУ! няхай ня дужэе людзіна, няхай народы правуюцца перад відам Тваім.
Навядзі, Госпадзе, страху на іх; хай знаюць народы, што людзі яны.
Напусьці, СПАДАРУ, страх на іх; хай знаюць народы, што яны людзі. Сэля.
[Ламэд] Навошта, Госпадзе, зводдаль стаіш, хаваеш Сябе ў часе скрухі?
Бязбожны з пагарды сваёй перасьледуе беднага; хай схоплены будуць яны хітрынамі, якія намысьлілі самі.
[Мэм] Бязбожны бо хваліцца пажадай душы сваёй; а карысьлівец сам сабе дагаджае.
[Нун] Пыхліва бязбожнік пагарджае Богам; «не спагоніць»; ва ўсіх думках ягоных: няма Бога!
[Аін] У кожным часе шляхі ягоныя згубныя; суды Твае далёкія ад яго; на ўсіх ворагаў сваіх ён глядзіць грэбліва;
і кажа ў сэрцы сваім: «не пахіснуся; і ніколі мяне не спадобіць ліха».
[Пэ] Вусны ягоныя поўныя праклёну, хітрасьці, крыўды; пад языком у яго пакуты і згуба.
[Цадэ] Сядзіць у засадзе ў задвор’і, у патайных мясьцінах забівае невінаватага; вочы ягоныя цікуюць за бедным;
у патайнай мясьціне пільнуе, нібы ў логвішчы леў; пільнуе ў засадзе, каб схапіць беднага; хапае беднага, цягне ў сеткі свае,
згінаецца, прыпадае, — і бедныя падаюць у моцныя кіпці ягоныя;
кажа ў сэрцы сваім: «забыў Бог, засланіў Свой твар, ня ўбачыць ніколі».
[Каф] Паўстань, Госпадзе Божа, падай руку Тваю, не забудзь прыгнечаных.
Навошта бязбожнік грэбуе Богам, кажучы ў сэрцы сваім: «Ты не спагоніш?»
[Рэш] Ты бачыш; бо Ты глядзіш на крыўды і ўціскі, каб аддаць Тваёю рукою. Табе аддае сябе бедны; сіраце Ты памочнік.
[Шын] Зламай мышцу бязбожнаму і ліхому, каб шукаць і не знайсьці ягонага грэху.
Гасподзь — цар навечна, назаўсёды; зьнікнуць язычнікі зь зямлі Ягонай.
[Тав] Госпадзе! Ты чуеш жаданьні лагодных, умацуй сэрца ім; адкрый вуха Тваё,
каб даць суд сіраце і прыгнечанаму, хай не палохае больш чалавек на зямлі.
