Псалтыр 50 псалом
Псалтыр
Пераклад Васіля Сёмухі → Пераклад Яна Станкевіча
Кіроўцу хору. Псальма Давідава,
Псальма Асафова. БОГ, Бог СПАДАР гукаў і прыгукаў зямлю ад усходу сонца аж да заходу.
калі да яго прыходзіў прарок Натан пасьля таго, як Давід увайшоў да Вірсавіі.
Із Сыёну, супоўнасьці харашыні, Бог зьзяў.
Зьлітуйся, Божа, зь мяне ў вялікай ласцы Тваёй, і ў мностве шчадротаў Тваіх загладзь беззаконьні мае!
Бог наш прыйдзе, Ён не маўчыць: перад Ім цяпло жаручае, навокал Яго вялікая бура.
Адмый мяне шматкроць ад беззаконьня майго, і ад грэху майго ачысьці мяне:
Ён гукае нябёсы згары й зямлю, судзіць люд Свой:
бо беззаконьне маё я ўсьведамляю, і грэх мой заўсёды перада мною.
«Зьбярыце да Мяне дабрачэсьлівых Маіх, каторыя зрабілі змову з Імною пры аброку».
Табе, Табе аднаму я зграшыў і прад вачыма Тваімі благое ўчыніў: таму справядлівы Ты будзеш у прысудзе Тваім, і чысты ў судзе Тваім.
І агалосяць нябёсы справядлівасьць Ягоную, бо Бог — Ён судзьдзя. Сэля.
Вось, я ў беззаконьні зачаты, і ў грэху маці мая нарадзіла мяне.
«Слухай, людзе Мой, а Я буду гукаць; Ізраелю! Я буду сьветчыць супроці цябе; Я Бог, Бог твой.
Вось, палюбіў Ты праўду ў сэрцы і ўліў у мяне тайную мудрасьць.
Не за аброкі твае я буду ганіць цябе; усепаленьні твае кажначасна перад Імною.
Акрапі мяне ісопам, і ачышчуся: абмый мяне, і бялей за сьнег адбялюся.
Я не вазьму быка з дому твайго ані казлоў з хлева твайго;
Дай мне ўцеху пачуць і радасьць, і ўзрадуюцца косьці, Табою паламаныя.
Бо Мае ўсі зьвяры лесавыя, статак на тысячах горах;
Адвярні аблічча Тваё ад грахоў маіх і загладзь усе беззаконьні мае.
Я знаю ўсі птушкі гаравыя, і тыя, што кратаюцца на полю, у Мяне.
Чыстае сэрца ўмацуй ува мне, Божа, і дух справядлівы аднаві ўва мне.
Калі б Я галадаваў, Я не сказаў бы табе; бо сьвет і ўсе, што на ім, Мае.
Не адкінь мяне ад аблічча Твайго і Духа Твайго Сьвятога не адбірай у мяне.
Ці Я ем мяса валоў альбо п’ю кроў козаў?
Вярні мне радасьць збавеньня Твайго, і Духам Уладным мяне падтрымай.
Абрачы Богу падзяку, і заладзь абятніцы Навышняму,
Я навучу беззаконцаў дарогам Тваім, і бязбожныя да Цябе навернуцца.
І гукай Мяне ў дзень бяды; Я выбаўлю цябе, і ты ўсьціш Мяне».
Вызваль мяне ад крывавасьці, Божа, Божа ратунку майго; і язык мой уславіць праўду Тваю.
Але бязбожнаму Бог кажа: «Нашто павядаць табе ўставы Мае і на вусны браць змову Маю?
Госпадзе! адкрый вусны мае, і вусны мае прагалосяць славу Табе:
Бо ты ненавідзіш навуку й кідаеш словы Мае за сябе.
бо калі б ахвяры Ты пажадаў, я даў бы яе; цэласпаленьне Табе не падабаецца.
Як бачыш злодзея, ты прыяеш яму, і з чужаложнікамі дзель твая.
Ахвяра Богу — дух упакораны; сэрца ўпакоранае і зьміранае Бог ня зьнішчае.
Вуснам сваім ты даеш волю на благое, і язык твой пляцець ашуку.
Ушчасьліві, Госпадзе, добрай воляй Тваёю Сіён, і хай паўстануць муры Ерусалімскія.
Сядзіш і гукаеш на брата свайго, пушчаеш абмову на сына маці свае.
Тады ўпадабаеш Ты ахвяру праўды, прынашэньні і цэласпаленьні; тады пакладуць на алтар Твой цялят.
Ты гэта рабіў, і Я маўчэў; ты думаў, што Я быў такі, як ты. Я буду ганіць цябе й выкладу гэта перад ачыма тваімі.