Псалтыр 64 псалом

Псалтыр
Пераклад Васіля Сёмухі → Пераклад Антонія Бокуна

 
 

Кіроўцу хору. Псальма Давідава для сьпяваньня.
 
Кіраўніку хору. Псальм Давіда.

Табе, Божа, належыць хвала на Сіёне, і Табе будзе дадзена абяцаньне ў Ерусаліме.
 
Пачуй, Божа, голас мой у смутку маім! Ад страху [перад] ворагам захавай жыцьцё маё!

Ты чуеш малітву; да Цябе ўсё жывое прыходзіць.
 
Схавай мяне ад таемных [намераў] злачынцаў, ад грамады тых, што чыняць нягоднае,

Учынкі грахоўных адольваюць мяне. Ты ачысьціш злачынствы нашыя.
 
якія навастрылі як меч язык свой, нацягнулі [лук са] стрэламі сваімі — горкімі словамі,

Дабрашчасны, каго Ты абраў і наблізіў, каб ён жыў у сялібах Тваіх. Насыцімся дабром дома Твайго, сьвятога храма Твайго.
 
каб страляць з засады ў беззаганнага; зьнянацку страляюць яны ў яго і не баяцца.

Страшны ў правасудзьдзі, пачуй нас, Божа, Ратаўнік наш, надзея ўсіх канцоў зямлі і ўсіх, хто далёка ў моры,
 
Яны ўмацоўваюць сябе ў справах ліхіх; змаўляюцца пастку [наставіць] таемна; яны кажуць: «Хто гэта ўбачыць?»

Ты, Хто горы паставіў сілаю Сваёю, магутнасьцю аперазаны,
 
Яны шукаюць беззаконьня, мы гінем праз задумы беззаконныя! Бо нутро чалавека і сэрца — глыбокія [воды].

Хто таймуе гул мораў, плёскат іхніх хваляў, і бунт народаў!
 
І стрэліць Бог у іх стралою, зьнянацку атрымалі яны ўдар,

І забаяцца азнакаў Тваіх жыхары ўсіх канцоў зямлі. І ранак і вечар абудзіш на славу Тваю.
 
і яны спатыкнуліся праз язык свой; і ўцякаюць усе, хто іх убачыў.

Ты наведваеш сушу і спатольваеш смагу яе, шчодра яе ўзбагачаеш: паток Божы поўны вады; Ты яе збожжа гатуеш, бо так яе зладзіў;
 
І будуць баяцца ўсе людзі, і будуць апавядаць пра справы Божыя, і будуць разважаць пра тое, што Ён учыніў.

Ты поіш барозны яе, раўняеш камлыгі яе, пульхніш яе кроплямі дажджу, дабраслаўляеш расьліннасьць яе;
 
Узрадуецца праведнік у ГОСПАДЗЕ і будзе мець надзею ў Ім, і будуць хваліць Яго ўсе шчырыя сэрцам.

вянчаеш лета даброці Тваёй, і сьцежкі Твае кроплямі тлушчу цякуць;
 

цякуць на пустэльныя пашы, і пагоркі радасьцю апяразваюцца,
 

лугі апранаюцца ў статкі, і даліны ўкрываюцца збажыною, гукаюць яны і сьпяваюць.