Псалтыр 44 псалом
Псалтыр
Пераклад Чарняўскага 2017 → Пераклад Аляксандара Надсана
Кіраўніку хору. Сыноў Корэ. Маскіль.
Кіраўніку хору. Навука. Сыном Карэевым. Песьня пра любага.
Божа, на свае вушы мы пачулі; нашы бацькі нам расказалі пра справу, якую ўчыніў Ты ў дні іх, у дні даўнейшыя.
Сэрца маё праліло добрае слова: кажу пра мае справы ўладару; язык мой — пяро скарапісца.
Ты рукой Тваёю прагнаў паганаў і насадзіў іх, вынішчыў народы і памножыў іх.
Красой ты больш прыгожы за сыноў людзкіх, ласка пацякла з вуснаў тваіх: дзеля гэтага Бог блаславіў цябе на вякі.
Бо яны не сваім мячом завалодалі зямлёю і не іх плячо збавіла іх, а Твая правіца, і плячо Тваё, і святло аблічча Твайго, бо Ты іх узлюбіў.
Падперажы меч твой да боку твайго, сільны, у дабрыні тваёй і красе тваёй,
Ты — Валадар мой і Бог мой, Які даруеш збаўленне Якубу.
і напружся, і пасьпявай, і пануй дзеля праўды, лагоды і справядлівасьці, і правая рука твая дзівосна павядзе цябе.
З Табою мы праганялі непрыяцеляў нашых і ў імя Тваё стапталі паўстаючых супраць нас.
Вострыя стрэлы твае, сільны, — народы скорацца перад табою, — стрэлы ў сэрца ворагаў уладара.
Бо не ў сваім луку я ўпэўнены быў, і не меч мой збаўляў мяне.
Пасад Твой, Божа, на век вякоў; жазло валадарства Твайго — жазло праведнасьці.
Але Ты збавіў нас ад нападнікаў нашых і тых, што ненавідзелі нас, Ты пасарамаціў.
Ты палюбіў справядлівасьць і ўзьненавідзеў беззаконьне: дзеля гэтага памазаў цябе Бог, твой Бог, алеем радасьці больш, чым саўдзельнікаў тваіх.
Цэлы дзень мы будзем пахваляцца Богам і будзем вызнаваць імя Тваё вечна.
Сьмірна, і алоэ, і касія ад вопраткі тваёй і ад харомаў з слановай косьці цешаць цябе.
Цяпер жа адпіхнуў Ты нас і пасарамаціў нас і не будзеш выступаць, Божа, побач з дабрадзейнасцямі нашымі.
Дочкі каралеўскія ў пашане ў цябе. Каралева стала па правай руцэ тваёй, у вопратку золатам прашытую апранутая, упрыгожаная.
Павярнуў Ты нас на ўцёкі перад непрыяцелямі нашымі; і тыя, што ўзненавідзелі нас, разрабавалі для сябе.
Слухай, дачка, глянь, і нахілі вуха тваё, і забудзь народ твой і дом бацькі твайго,
На ўбой выдаў Ты нас, быццам авечак, ды між народаў расцерушыў Ты нас.
і ўладар пажадае красы тваёй, бо ён — госпад твой;
Народ Свой прадаў Ты за марную плату і не шмат здабыў Ты, прадаўшы яго.
і паклоняцца яму дочкі Тыру з дарамі. На твар твой маліцца будуць багатыя народу.
Ты выставіў нас на ганьбу нашым суседзям, на пагарджанне і на пасмешышча тым, што жывуць навокал нас.
Уся слава дачкі каралеўскай у ёй самой: яна апранутая ў вопратку з залатымі махрамі, упрыгожаная.
Ты выставіў нас, як прыказку між паганамі, на пагардлівае ківанне галавою між народамі.
Прывядуць да ўладара дзеваў усьлед за ёю, дружак яе прывядуць табе.
Няслава мая цэлы дзень перада мною, і сорам твару майго агарнуў мяне
Сярод радасьці і вясельля прывядуць іх і ўвядуць у каралеўскія харомы.
ад голасу таго, хто ўпікае мне і ўзводзіць паклёп на мяне, ад аблічча непрыяцеля і ката.
Замест бацькоў тваіх сталі сыны твае: паставіш іх князямі па ўсёй зямлі.
Усё гэта найшло на нас, мы, аднак, не забыліся пра Цябе і не ўчынілі несправядлівасці ў адносінах да запавету Твайго.
Зраблю памятным імя тваё ўва ўсіх пакаленьнях; дзеля гэтага будуць цябе славіць народы на век і на век вякоў.
Усё ж не адступілася назад сэрца наша і ногі нашыя не збочылі са сцежкі Тваёй;
але Ты ўпакорыў нас у месцы лісіным і прыкрыў нас ценем смерці.
Калі б мы забыліся імя Бога нашага і калі б працягнулі рукі да боства чужога,
ці ж бы Бог не спытаў бы з нас за гэта? Ён жа пазведаў таямніцы сэрца.
Бо дзеля Цябе забіваюць нас увесь дзень, лічаць нас авечкамі на зарэз.
Прабудзіся, чаму дрэмлеш, Госпадзе? Прачніся і не пакідай [нас] да канца!
Чаму адварочваеш аблічча Сваё, забываешся пра гора наша і бяду нашую?
Бо ўпакорана ў попеле душа наша, цесна звязана з зямлёю чэрава наша.
Паўстань, Госпадзе, падтрымай нас і адкупі нас дзеля міласэрнасці Тваёй.
