Псалтыр 30 псалом
Псалтыр
Пераклад Чарняўскага 2017 → Пераклад Аляксандара Надсана
Псальм. Песня на ўрачыстасць пасвячэння святыні. Давідаў.
Кіраўніку хору. Песьня Давіда ў час трывогі.
Буду ўзвялічваць Цябе, Госпадзе, бо Ты выцягнуў мяне і не даў ворагам маім пацяшацца з мяне.
На Цябе, Госпадзе, я ўсклаў надзею, хай не пасаромеюся давеку: вызвалі мяне ў праведнасьці Тваёй і ратуй мяне.
Госпадзе, Божа мой, я ўсклікаў да Цябе, і Ты аздаравіў мяне.
Нахілі вуха Тваё да мяне, сьпяшайся выратаваць мяне, будзь мне Богам абаронцам і домам прытулку, каб збавіць мяне.
Госпадзе, Ты вывеў з пекла душу маю, ажывіў мяне, каб не сышоў я ў магілу.
Бо Ты — сіла мая і прытулак мой, і дзеля імя Твайго павядзеш і захаваеш мяне.
Спявайце псальмы Госпаду, святыя Яго, і падзяку складайце на ўспамін святасці Яго,
Ты выведзеш мяне з той сеці, якую ўпотай паставілі на мяне, бо Ты, Госпадзе, — мой абаронца.
бо гнеў Яго — на імгненне, і жыццё — у зычлівасці Яго. Увечары трывае плач, а на золаку — радасць.
У рукі Твае аддам дух мой: Ты, Госпадзе, Божа праўды, вызваліў мяне.
А я сказаў у бестурботнасці маёй: «Не пахіснуся навек».
Ты ўзьненавідзеў тых, што дарэмна трымаюцца марнасьцяў: а я спадзяваўся на Госпада.
Госпадзе, у зычлівасці Тваёй Ты аздобіў цнотай мяне, Ты схаваў аблічча Тваё, і я ўстрывожыўся.
Буду радавацца і цешыцца міласьцю Тваёю, бо Ты глянуў на пакорнасьць маю, выбавіў ад бяды душу маю
Да Цябе я, Госпадзе, клікаў і да Бога майго звяртаўся.
і не пакінуў мяне ў руках ворага, паставіў на месцы прасторным ногі мае.
Што за карысць з крыві маёй ды ад сыходу майго ў парахненне? Ці ж пыл будзе вызнаваць Цябе, ці ж будзе праўду Тваю абвяшчаць?
Зьмілуйся нада мною, Госпадзе, бо я ў бядзе. У гневе ўсхвалявалася вока маё, душа мая і нутро маё.
Пачуў Госпад і злітаваўся нада мною, Госпад стаўся памочнікам маім.
Бо змарнела ў пакутах жыцьцё маё і гады мае — у стогнах. Зьнемаглася ад суму сіла мая, і косьці мае ўстрывожыліся.
Ты замяніў нараканне маё ў скокі, парваў зрэб’е маё і радасцю падперазаў мяне,
Я стаў агідаю для ўсіх ворагаў маіх, а найбольш для суседзяў, страхоцьцем для знаёмых маіх: тыя, што бачылі мяне вонкі, уцякалі ад мяне.
каб спявала Табе хвала мая і не маўчала. Госпадзе, Божа мой, вечна буду праслаўляць Цябе.
Яны забылі мяне ў сэрцы, быццам памерлага: я стаў як выкінуты посуд.
