Псалтыр 104 псалом
Псалтыр
Пераклад Чарняўскага 2017 → Пераклад Аляксандара Надсана
Дабраславі, душа мая, Госпада. Госпадзе Божа мой, Ты ўзвялічыўся надзвычайна! Апрануўся Ты ў велічнасць і аздобу,
Алілуя! Дзякуйце Госпаду і клічце імя Яго, абвяшчайце сярод народаў дзеі Яго!
Адзеты ў святло, быццам у шаты, расцягваючы неба, як ветразі,
Сьпявайце Яму і грайце на гусьлях Яму, расказвайце пра ўсе цуды Яго!
Ты будуеш на водах святліцы Твае. Ты ўчыняеш воблака возам Сабе, Ты носішся на крылах ветру.
Хваліцеся сьвятым імем Яго: хай узрадуецца сэрца тых, што шукаюць Госпада!
Ты творыш анёламі Тваімі духаў, і слугамі Тваімі — полымя агню.
Шукайце Госпада і дужэйце, заўжды шукайце аблічча Яго!
Ты заснаваў зямлю на трывалую апору Сваю, не пахіліцца яна на векі вечныя.
Прыгадайце дзівосныя дзеі Яго, якія Ён учыніў, цуды Яго і суды вуснаў Яго.
Безданню, як шатамі, прыкрыў Ён яе, над гарамі стаялі воды.
Семя Абрагама — слугі Яго; сыны Якуба — абраньнікі Яго.
Ад наракання Твайго ўцяклі яны, гучання грымотаў Тваіх палохаліся.
Ён — Госпад Бог наш, па ўсёй зямлі суды Яго.
Падняліся яны на горы, і апалі ў лагчыны, на месца, якое Ты ім прызначыў.
Ён вечна памятае пра свой запавет — слова, якое даў для тысячы пакаленьняў,
Паклаў Ты ім канец, якога не пяройдуць і не вернуцца пакрыць зямлю.
якое завяшчаў Абрагаму, — і пра клятву сваю Ісааку.
Ты загадваеш крыніцам сплываць у ручаіны; пасярод гор праходзяць яны,
І Ён паставіў яе, як закон для Якуба і як вечны запавет для Ізраіля,
становяцца вадапоем усіх звяроў на полі, спатоляць аслы смагу сваю.
кажучы: «Дам табе зямлю Ханаанскую, удзел вашай спадчыны»,
Каля іх пасяляюцца паднебныя птушкі, пасярод галін падаюць галасы свае.
калі яны былі яшчэ нешматлікімі, нязначнымі і прыхаднямі ў ёй.
Ты абвадняеш горы са святліц Тваіх, з плёну спраў Тваіх насычаеш зямлю.
І пераходзілі яны ад народу да народу і ад каралеўства да іншага народу.
Ты гадуеш траву для жывёлы і зеляніну на пажытак людзей, выводзячы хлеб з зямлі
Не дазваляў чалавеку крыўдзіць іх і караў каралёў за іх:
і віно, якое развесяляе сэрца чалавека; Ты ажыўляеш аблічча алеем, а хлеб умацоўвае чалавечае сэрца.
«Не кранайце Маіх памазаньнікаў і не рабіце крыўды Маім прарокам!»
Насыцяцца дрэвы Госпада і кедры лібанскія, якія Ён пасадзіў.
І навёў на зямлю голад, зьнішчыў кожную сьцяблінку хлеба.
Там будуць гнездавацца вераб’і, хата бусла — на верхавіне іх.
Паслаў перад імі чалавека: прадалі ў няволю Язэпа.
Высокія горы для аленяў, скалы — прыбежышча для барсукоў.
Закавалі ў кайданы ногі яго, у жалеза ўвайшла душа яго,
Учыніў Ён месяц для вызначэння часу, сонца спазнала захад свой.
пакуль не прыйшло слова Яго: слова Гасподняе распаліла яго.
Ты рассцяліў цемру, і сталася ноч, у ёй будуць рухацца звяры лясныя:
Кароль паслаў і вызваліў яго, князь народу — і выпусьціў яго;
ільвяняты, што рыкаюць, каб схапіць [здабычу] і просяць у Бога ежы сабе.
паставіў яго гаспадаром дому свайго, распарадчыкам над усёй маёмасьцю сваёю,
Уздымаецца сонца, і хаваюцца і залягаюць яны ў сваіх логавах.
каб ён настаўляў вяльможаў яго паводле волі сваёй і старэйшых яго навучаў мудрасьці.
Чалавек выходзіць да працы сваёй, і пры справе сваёй ён да самага вечара.
І ўвайшоў Ізраіль у Ягіпет, Якуб пасяліўся на зямлі Хама.
Як шмат створана Табой, Госпадзе! Усё з мудрасцю ўтварыў Ты, поўная зямля створанага Табой.
І Ён вельмі размножыў народ свой, і зрабіў яго дужэйшым за ворагаў яго.
Вось мора вялікае, і прасторнае, і шырокае: там — гады, якім няма падліку, жывёлы маленькія побач з вялікімі;
І перамяніў сэрца іх, каб узьненавідзелі народ Яго і крывадушна паступілі са слугамі Яго.
там будуць плаваць караблі, Левіятан, якога Ты стварыў, каб гуляць з ім.
Паслаў Майсея, слугу свайго, і Аарона, якога выбраў сабе.
Усё гэта чакае Цябе, каб у свой час даў Ты ім ежу.
І ўклаў у іх словы знакаў сваіх і цудаў сваіх у краіне Хама.
Калі Ты дасі ім, яны збяруць, калі раскрыеш Ты руку Тваю — яны напоўняцца дабротамі.
Наслаў цемру, і стала цёмна, бо яны супрацівіліся слову Яго.
Калі ж Ты адвернеш аблічча Тваё, яны ўстрывожацца; адымеш дыханне ў іх, і яны загінуць, і абернуцца ў парахно сваё.
Перамяніў воды іх у кроў і вымарыў рыбу іх.
Калі пашлеш Духа Твайго — творацца, і аднаўляеш Ты выгляд зямлі.
Зямля іх нарадзіла жабаў унутры харомаў каралёў іх.
Будзь хвала Госпаду на век, хай узвесяліцца Госпад з тварэнняў Сваіх.
Загадаў, і зьявіліся авадні і машкара ва ўсіх межах іх.
Ён зірне на зямлю і яна дрыжыць, Ён дакранецца да гор — і яны дымяць.
Паслаў, як дажджы, для іх град, агонь зьнішчальны на зямлю іх;
Буду спяваць Госпаду пры жыцці маім, буду граць псальмы Богу майму, дакуль я ёсць.
і пабіў вінаград іх, смакоўніцы іх, і паламаў усякае дрэва ў межах іх.
Мілай хай будзе Яму прамова мая; сапраўды адчую асалоду ў Госпадзе.
Сказаў, і наляцела саранча і вусені, якім не было ліку,
Хай згінуць грэшнікі з зямлі, і несправядлівыя так, каб іх не было. Дабраславі, душа мая, Госпада.
і зьелі яны ўсю траву ў краіне іх, і плады зямлі іх паелі.
