Псалтыр 102 псалом

Псалтыр
Пераклад Чарняўскага 2017 → Пераклад Аляксандара Надсана

 
 

Маленне гаротніка, які, спакутаваны, вылівае тугу сваю перад Богам.
 
Псалом Давіда. Блаславі, душа мая, Госпада і ўсё нутро маё — імя сьвятое Яго.

Госпадзе, выслухай маю малітву, і хай кліч мой дойдзе да Цябе.
 
Блаславі, душа мая, Госпада і не забывай усіх дабрадзействаў Яго:

Не хавай аблічча Твайго ад мяне; у які б дзень ні бедаваў я, нахіні да мяне вуха Тваё. У які б дзень ні прызваў Цябе, хутка выслухай мяне.
 
Ён ачышчае ўсе беззаконьні твае і ацаляе ўсе немачы твае;

Бо дні мае зніклі, як дым, і косці мае згарэлі, як вецце.
 
Ён вызваляе ад тленнасьці жыцьцё тваё, ласкаю і міласэрнасьцю вянчае цябе;

Звяла, як сена, і высахла сэрца маё, бо забыўся я спажыць хлеб мой.
 
Ён напаўняе дабротамі жаданьне тваё: абновіцца, як у арла, маладосьць твая.

Ад голасу стогну майго прысохла шкура мая да касцей.
 
Госпад чыніць міласьці і суд усім пакрыўджаным.

Стаўся я падобным да пустыннага пелікана, стаўся я, як сава ў руінах.
 
Ён даў пазнаць Майсею шляхі свае, сынам Ізраіля — жаданьні свае.

Страціў я сон і стаўся, быццам самотны верабей на страсе.
 
Шчодры і міласьцівы Госпад, доўгацярплівы і шматміласэрны.

Цэлы дзень зневажалі мяне мае непрыяцелі, якія, распаляючыся супраць мяне, пракліналі мяне.
 
Ня будзе Ён гневацца да канца і ня будзе крыўдаваць давеку.

Бо еў я попел, як хлеб, а пітво маё мяшаў са слязамі
 
Не паводле грахоў нашых учыніў Ён нам і не паводле правінаў нашых адплаціў Ён нам.

з прычыны гневу і раздражнёнасці Тваёй, бо, узнёсшы, Ты скінуў мяне.
 
Бо як высока неба ад зямлі, так моцна явіў Госпад міласьць сваю тым, што баяцца Яго.

Дні мае, як цень, сышлі, і я, як трава, высах.
 
Як далёка ўсход ад захаду, так аддаліў Ён ад нас беззаконьні нашыя.

Але Ты, Госпадзе, трываеш век, і памяць Твая — на ўсе пакаленні.
 
Як бацька мілуе сыноў, так Госпад явіў міласьць сваю тым, што баяцца Яго.

Ты, паўстаўшы, злітуешся над Сіёнам, бо час злітавацца над ім, бо надышоў час,
 
Ён ведае нашу прыроду, Ён памятае, што мы — пыл.

бо спадабаліся слугам Тваім каменні яго, і шкада ім парахна яго.
 
Чалавек — як трава дні яго: зацьвіце ён, як кветка ў полі,

І паганы будуць шанаваць імя Тваё, Госпадзе, а ўсе цары зямлі — славу Тваю.
 
але вось выйшаў дух яго, і ня стане яго, і ўжо месца свайго не пазнае.

Бо збудаваў Госпад Сіён і з’явіўся ў славе Сваёй.
 
А міласьць Госпада ад веку і да веку на тых, што баяцца Яго;

Звярнуў увагу Ён на малітву ўбогага, і не выказаў пагарды да просьбаў іх.
 
і справядлівасьць Яго на сынах сыноў тых, што захоўваюць саюз Яго і памятаюць Яго запаветы, каб выконваць іх.

Трэба гэта спісаць для наступнага пакалення, і народ, які будзе сабраны, будзе хваліць Госпада.
 
Госпад на небе ўстанавіў пасад свой, і валадарства Яго над усім пануе.

Бо паглядзеў з высокага свяцілішча Свайго, Госпад з неба зірнуў на зямлю,
 
Блаславіце Госпада, усе анёлы Яго, моцныя сілаю, што выконваеце загады Яго, слухаючы голасу слоў Яго.

каб пачуць стогны ўвязненых, каб развязаць сыноў смерці,
 
Блаславіце Госпада, усе сілы Яго, слугі Яго, што спаўняеце волю Яго.

каб абвяшчалі на Сіёне імя Госпада, а хвалу Яго — у Ерузаліме,
 
Блаславіце Госпада, усе творы Яго на кожным месцы Яго валадарства. Блаславі, душа мая, Госпада!

калі будуць сабраныя разам народы і каралеўствы, каб служыць Госпаду.
 

Прынізіў Ён на шляху магуцце маё, скараціў дні мае.
 

Я скажу: «Божа мой, не прымай мяне ў палавіне дзён маіх; Твае гады трываюць праз усе пакаленні.
 

Напачатку заснаваў Ты зямлю; і неба — стварэнне рук Тваіх.
 

Яны загінуць, а Ты застанешся, і ўсе яны, як вопратка, састарэюць, і Ты скруціш іх, і яны пераменяцца,
 

а Ты Той самы, і гады Твае не скончацца.
 

Сыны Тваіх слуг будуць жыць, і патомства іх перад абліччам Тваім будзе ўмацоўвацца».