Псалтыр 40 псалом

 

 

Кіраўніку хору. Псальм Давідаў.

 

Кіраўніку хору. Псалом Давіда.

Чакаючы, дачакаўся я Госпада, і Ён схіліўся да мяне.

 

Шчасьлівы той, хто думае пра беднага і ўбогага: у ліхі дзень Госпад выратуе яго.

І выслухаў лямантаванне маё, і вывеў мяне з долу пакуты і з балоцістай багны; і паставіў Ён на камень ногі мае і ўмацаваў хаду маю.

 

Хай Госпад сьцеражэ яго і захавае яго пры жыцьці, хай дасьць яму шчасьце на зямлі і не аддасьць яго ў рукі ворагаў яго.

У вусны мае ўклаў Ён песню новую, песню Богу нашаму. Убачаць многія і спалохаюцца, і будуць мець надзею ў Богу.

 

Хай Госпад дапаможа яму на пасьцелі пакутаў яго: усю пасьцель яго Ты зьмяніў у час хваробы яго.

Шчасны чалавек, які спадзяванне сваё ўсклаў на Госпада і не зважае на ганарыстых ды тых, што схіляюцца да маны.

 

Я сказаў: «Госпадзе, зьмілуйся нада мною, ацалі душу маю, бо я зграшыў перад Табою».

Безліч учыніў Ты, Госпадзе, Божа мой, цудаў Тваіх, што ж да Тваіх задум аб нас — то няма таго, хто б быў падобны да Цябе. Калі захачу я абвясціць і ўчыніць прамову, яны памножацца звыш меры.

 

Ворагі мае казалі благое мне: «Калі ж ён памрэ і згіне імя яго?»

Ахвяры і прынашэння не захацеў Ты, але цела мне прыгатаваў. Цэласпалення нават за грэх не патрабаваў Ты,

 

І калі хто прыходзіў пабачыць, гаварыў пустое, сэрца яго зьбірала беззаконьні сабе; выходзіў вонкі і гаварыў тое самае.

тады сказаў я: «Вось, іду; на пачатку кнігі напісана пра мяне.

 

Супраць мяне шапталі ўсе ворагі мае, надумвалі злое супраць мяне,

Захацеў я, Божа мой, выканаць волю Тваю; і закон Твой — у сэрцы маім».

 

злачыннае слова склалі на мяне: «Мусіць той, хто сьпіць, ужо больш ня ўстане?»

Расказаў я пра справядлівасць Тваю ў вялікай святыні; вось, вусны мае не буду стрымліваць я; Госпадзе, Ты зведаў.

 

І нават чалавек, з якім я быў у міры, на якога я спадзяваўся, які еў хлеб мой, — і той падняў пяту сваю на мяне.

Справядлівасці Тваёй не хаваў я ў сэрцы маім, расказаў пра праўду Тваю і збавенне Тваё. Не хаваў я міласэрнасці Тваёй і праўды Тваёй у вялікай святыні.

 

Але Ты, Госпадзе, зьмілуйся нада мною і ўздымі мяне, і я адплачу ім.

Ты ж, Госпадзе, не аддаляў літасцей Тваіх ад мяне; міласэрнасць Твая і праўда Твая заўсёды падтрымліваюць мяне,

 

Па тым пазнаў я, што Ты ўпадабаў мяне, што вораг мой ня будзе пацяшацца з мяне.

бо ліха з усіх бакоў абступіла мяне, і няма яму вылічэння; аблыталі мяне правіннасці мае, і не здолеў я ўбачыць [іх]. Сталася іх больш, чым валасоў на галаве маёй, і сэрца маё пакінула мяне.

 

А мяне за маю незласьлівасьць Ты падтрымаў і ўмацаваў перад Табою давеку.

Зрабі ласку, Госпадзе, каб вырваць мяне; Госпадзе, паспяшайся, каб падтрымаць мяне.

 

Блаславёны Госпад Бог Ізраіля адвеку і назаўсёды! Хай так станецца, хай так станецца!

Хай пасаромяцца і збянтэжацца ўсе тыя, хто шукаюць душу маю, каб забраць яе. Хай павернуцца назад і хай пачырванеюць тыя, што жадаюць мне ліха.

 

Хай аслупянеюць ад сораму свайго тыя, што кажуць мне: «Добра, добра!»

 

Хай жа радуюцца і весяляцца ў Табе ўсе тыя, што шукаюць Цябе і кажуць заўсёды: «Хай узвялічыцца Госпад», — тыя, што любяць збаўленне Тваё.

 

А вось я няшчасны і бедны; але Бог рупіцца пра мяне. Ты — Успаможца мой і Вызваліцель. Божа мой, не марудзь.