Псалтыр 90 псалом
Псалтыр
Пераклад Чарняўскага 2017 → Пераклад Аляксандара Надсана
Маленне Майсея, чалавека Божага. Госпадзе, Ты стаўся нам прыстанішчам з пакалення ў пакаленне.
Хвалебная песьня Давіда. Той, хто жыве з дапамогай Усявышняга, пад покрывам Бога нябеснага паселіцца;
Перш чым паўсталі горы і нарадзілася зямля і сусвет, і спакон вякоў, і на век Ты — Бог.
скажа Госпаду: «Ты мой заступнік, прытулак мой, Бог мой, і на Яго спадзявацца буду».
Ты вяртаеш чалавека ў парахно і Ты сказаў: «Сыны чалавечыя, вярніцеся».
Бо Ён выбавіць цябе ад сецяў лаўца і ад злоснага слова.
Бо тысяча гадоў перад вачамі Тваімі, як учарашні дзень, які прамінуў, і начная варта.
Ён пакрые цябе плячамі сваімі, і пад крыламі Яго будзеш жыць бясьпечна. Праўда Яго, як панцыр, ахіне цябе.
Ты аддаляеш іх, і стануць яны сном:
Не збаісься жаху начнога, ні стралы, што ляціць удзень,
зранку — як трава, што прабіваецца, зранку цвіце і вырастае, вечарам вяне і ссыхае.
ні страху, што ходзіць поцемкам; ні напасьці і беса паўдзённага.
Бо мы марнеем ад гневу Твайго і ў абурэнні Тваім стурбаваліся.
Тысяча падзе побач цябе і дзесяць тысяч праваруч цябе, але да цябе не наблізіцца.
Ты паставіў несправядлівасці нашыя перад вачамі Тваімі, цёмныя справы нашыя — у святле аблічча Твайго.
Ты толькі глянеш вачыма тваімі — і ўбачыш адплату грэшнікам.
Бо ўсе нашы дні прамінаюць у гневе Тваім, спыняюцца гады нашыя, быццам дыханне.
Бо ты сказаў: «Ты, Госпадзе — надзея мая». Усявышняга ты выбраў сабе за прытулак.
Колькасць нашых гадоў — семдзесят або, у здароўі, восемдзесят, а большая частка іх — праца і марнасць, бо хутка праходзяць, а мы адлятаем.
Бяда не сустрэне цябе, і пошасьць не наблізіцца да жыльля твайго,
Хто зразумеў вялікасць Твайго гневу і сілу абурэння Твайго?
бо Ён загадае анёлам сваім пра цябе сьцерагчы цябе на ўсіх шляхах тваіх.
Навучы нас лічыць дні нашы так, каб прывялі мы сэрца да мудрасці.
На руках панясуць цябе, каб не спатыкнуцца аб камень назе тваёй.
Павярніся, Госпадзе, дакуль жа яшчэ? І будзь жа спагадны для сваіх паслугачоў.
На асьпіда і базыліска наступіш і патопчаш ільва і зьмяю.
Напоўні нас уранку міласэрнасцю Тваёй, і мы ўзрадуемся і пацешымся праз усе дні нашы.
«Таму, што ён усклаў надзею на Мяне, Я выбаўлю яго і абараню яго, бо ён спазнаў імя Маё.
Павесялі нас за тыя дні, у якія прыніжаў нас, за гады, калі мы бачылі ліха.
Будзе клікаць Мяне, і Я пачую яго; буду з ім у дзень суму, выбаўлю яго і ўслаўлю яго.
Хай адкрыецца слугам Тваім учынак Твой, а аздоба Твая — сынам іх.
Даўгатою дзён насычу яго і дам яму ўбачыць збаўленьне Маё».
Хай будзе велічнасць Госпада Бога нашага над намі, і справы рук нашых умацуй над намі, і справу рук нашых умацуй.
