Псалтыр 104 псалом
Псалтыр
Пераклад Чарняўскага 2017 → Пераклад Васіля Сёмухі
Дабраславі, душа мая, Госпада. Госпадзе Божа мой, Ты ўзвялічыўся надзвычайна! Апрануўся Ты ў велічнасць і аздобу,
Слаўце Госпада; заклікайце імя Ягонае; абвяшчайце ў народах дзеі Ягоныя.
Адзеты ў святло, быццам у шаты, расцягваючы неба, як ветразі,
Сьпявайце Яму і грайце Яму; раскажэце пра ўсе цуды Ягоныя.
Ты будуеш на водах святліцы Твае. Ты ўчыняеш воблака возам Сабе, Ты носішся на крылах ветру.
Хвалецеся імем Ягоным сьвятым; хай цешыцца сэрца ў тых, хто шукае Госпада.
Ты творыш анёламі Тваімі духаў, і слугамі Тваімі — полымя агню.
Шукайце Госпада і сілы Ягонай, шукайце аблічча Ягонага заўсёды.
Ты заснаваў зямлю на трывалую апору Сваю, не пахіліцца яна на векі вечныя.
Згадвайце цуды Ягоныя, якія ўчыніў, азнакі Ягоныя і суд вуснаў Ягоных,
Безданню, як шатамі, прыкрыў Ён яе, над гарамі стаялі воды.
вы, семя Абрагамавае, рабы Ягоныя, сыны Якава, выбранцы Ягоныя.
Ад наракання Твайго ўцяклі яны, гучання грымотаў Тваіх палохаліся.
Ён Гасподзь Бог наш; па ўсёй зямлі суды Ягоныя.
Падняліся яны на горы, і апалі ў лагчыны, на месца, якое Ты ім прызначыў.
Вечна Ён памятае Свой запавет, слова, якое запавядаў тысячам родаў,
Паклаў Ты ім канец, якога не пяройдуць і не вернуцца пакрыць зямлю.
якое запавядаў Абрагаму, і клятву сваю Ісааку,
Ты загадваеш крыніцам сплываць у ручаіны; пасярод гор праходзяць яны,
і паставіў тое Якаву законам, і Ізраілю запаветам вечным,
становяцца вадапоем усіх звяроў на полі, спатоляць аслы смагу сваю.
кажучы: табе дам зямлю Ханаанскую як часьціну спадчыны вашай.
Каля іх пасяляюцца паднебныя птушкі, пасярод галін падаюць галасы свае.
Калі іх было яшчэ лікам мала, вельмі мала, і былі яны прыхадні ў ёй,
Ты абвадняеш горы са святліц Тваіх, з плёну спраў Тваіх насычаеш зямлю.
і пераходзілі ад народу да народу, з царства да іншага племя,
Ты гадуеш траву для жывёлы і зеляніну на пажытак людзей, выводзячы хлеб з зямлі
нікому не дазваляў крыўдзіць іх, і за іх цароў дакараў:
і віно, якое развесяляе сэрца чалавека; Ты ажыўляеш аблічча алеем, а хлеб умацоўвае чалавечае сэрца.
«не дакранайцеся да памазанцаў Маіх, і прарокам Маім не рабеце зла».
Насыцяцца дрэвы Госпада і кедры лібанскія, якія Ён пасадзіў.
І наклікаў голад на зямлю; кожнае хлебнае сьцябло паламаў.
Там будуць гнездавацца вераб’і, хата бусла — на верхавіне іх.
Паслаў перад імі чалавека: у рабы быў прададзены Язэп.
Высокія горы для аленяў, скалы — прыбежышча для барсукоў.
Скавалі аковамі ногі яму, у жалеза ўвайшла душа ягоная,
Учыніў Ён месяц для вызначэння часу, сонца спазнала захад свой.
пакуль спраўдзілася слова Ягонае: слова Гасподняе выпрабавала яго.
Ты рассцяліў цемру, і сталася ноч, у ёй будуць рухацца звяры лясныя:
Паслаў цар, і разьвязалі яго; уладар народаў, і вызваліў яго.
ільвяняты, што рыкаюць, каб схапіць [здабычу] і просяць у Бога ежы сабе.
Паставіў яго гаспадаром над домам сваім і ўпраўцам над усім валоданьнем сваім,
Уздымаецца сонца, і хаваюцца і залягаюць яны ў сваіх логавах.
каб ён настаўляў валадароў ягоных паводле сваёй душы і старэйшын ягоных вучыў мудрасьці.
Чалавек выходзіць да працы сваёй, і пры справе сваёй ён да самага вечара.
Тады прыйшоў Ізраіль у Егіпет, і перасяліўся Якаў у зямлю Хамаву,
Як шмат створана Табой, Госпадзе! Усё з мудрасцю ўтварыў Ты, поўная зямля створанага Табой.
і вельмі размножыў Бог народ Свой, і зрабіў яго мацнейшым за ворагаў ягоных.
Вось мора вялікае, і прасторнае, і шырокае: там — гады, якім няма падліку, жывёлы маленькія побач з вялікімі;
Абудзіў у сэрцы іхнім нянавісьць супроць народу Ягонага і хітрасьць супроць рабоў Ягоных.
там будуць плаваць караблі, Левіятан, якога Ты стварыў, каб гуляць з ім.
Паслаў Майсея, раба Свайго, Аарона, якога абраў.
Усё гэта чакае Цябе, каб у свой час даў Ты ім ежу.
Яны паказалі сярод іх слова азнакаў Ягоных і дзівосы Ягоныя ў зямлі Хамавай.
Калі Ты дасі ім, яны збяруць, калі раскрыеш Ты руку Тваю — яны напоўняцца дабротамі.
Паслаў цемру, і зрабіў морак, і не зрабілі супору слову Ягонаму.
Калі ж Ты адвернеш аблічча Тваё, яны ўстрывожацца; адымеш дыханне ў іх, і яны загінуць, і абернуцца ў парахно сваё.
Ператварыў іхнюю ваду ў кроў, і замарыў рыбу іхнюю.
Калі пашлеш Духа Твайго — творацца, і аднаўляеш Ты выгляд зямлі.
Зямля іхняя ўрадзіла шмат жаб нават у спальні цароў іхніх.
Будзь хвала Госпаду на век, хай узвесяліцца Госпад з тварэнняў Сваіх.
Ён сказаў, і прыйшлі розныя насякомыя, воды ва ўсе іхнія межы.
Ён зірне на зямлю і яна дрыжыць, Ён дакранецца да гор — і яны дымяць.
Замест дажджу паслаў на іх град, вагонь пякучы на зямлю іхнюю.
Буду спяваць Госпаду пры жыцці маім, буду граць псальмы Богу майму, дакуль я ёсць.
І пабіў вінаград іхні і смакоўніцы іхнія, і паваліў дрэвы ў межах іхніх.
Мілай хай будзе Яму прамова мая; сапраўды адчую асалоду ў Госпадзе.
Сказаў, і прыйшла саранча, і безьліч вусеняў;
Хай згінуць грэшнікі з зямлі, і несправядлівыя так, каб іх не было. Дабраславі, душа мая, Госпада.
і паелі ўсю траву на зямлі іхняй, і паелі плады на палях іхніх.
