Псалтыр 77 псалом
Псалтыр
Пераклад Чарняўскага 2017 → Пераклад Васіля Сёмухі
Кіраўніку хору. Паводле Ідытун. Асафа. Псальм.
Вучэньне Асафава. Слухай, народзе мой, закону майго, прыхілеце вуха вашае да словаў з вуснаў маіх.
Голасам маім усклікнуў я да Госпада; голасам маім — да Бога, і схіліўся Ён да мяне.
Разамкну мае вусны ў прытчы і вымаўлю старадаўнія прыпавесьці.
У дзень бяды маёй шукаў я Бога, рукі мае ўначы працягнуты і не стамляюцца. Не захацела суцешыцца душа мая;
Што чулі мы і даведаліся і бацькі нашы нам пераказалі,
успамінаю я Бога і ўздыхаю скрушна, хвалююся, і слабее дух мой.
не схаваем ад дзяцей іхніх, і абвесьцім роду будучаму славу Госпада, і сілу Ягоную, і цуды Ягоныя, што Ён утварыў.
Ты пазбавіў сну павекі вока майго; быў я стурбаваны і не гаварыў нічога.
Ён устанавіў засьведчаньне ў Якаве і паклаў закон у Ізраілі, які наказаў бацькам нашым абвяшчаць дзецям іхнім,
Падумаў я пра былыя дні і аднавіў у думках гады спрадвечныя.
каб ведаў будучы род, дзеці, якія народзяцца, і каб яны ў свой час абвяшчалі дзецям сваім,
Пачаў я разважаць уначы з сэрцам сваім, і практыкаваўся і даследаваў дух мой:
класьці на Бога надзею сваю, і не забываць дзеяў Божых, і захоўваць наказы Ягоныя,
няўжо Бог адкіне навечна, няўжо не вырашыць, каб дагэтуль быць больш спагадным?
і ня быць падобным да бацькоў іхніх, роду ўпарцістага і мяцежнага, сэрцам неўладкаванага і нявернага Богу духам сваім.
Ці ж спыніўся Ён канчаткова ў міласэрнасці Сваёй, перапыніў слова ад пакалення да пакалення?
Сыны Яфрэмавыя, узброеныя, лучнікі, павярнулі назад у дзень бітвы:
Ці ж Бог забыўся мілаваць, ці ж затрымае ў гневе Сваім міласэрныя справы Свае?
яны не захавалі запавету Божага і адмовіліся хадзіць у законе Ягоным:
І сказаў я: «Гэта — рана мая, перамяненне правіцы Узвышняга».
забылі дзеі Ягоныя і цуды, якія Ён нам паказаў.
Буду памятаць я пра справы Госпада, буду памятаць ад пачатку пра дзівосы Твае.
Ён перад вачыма бацькоў іхніх тварыў цуды ў зямлі Егіпецкай, на полі Цаан.
І буду я разважаць пра ўсе справы Твае і буду практыкавацца ў вынаходніцтвах Тваіх.
Падзяліў мора і правёў іх празь яго, і паставіў воды сьцяною;
У святасці, Божа, дарога Твая; які бог такі вялікі, як Бог наш?
і ўдзень вёў іх вобмацкам, а ўначы сьвятлом вагню;
Ты — Бог, што чыніш цуды, даў спазнаць сярод народаў магуцце Сваё.
расьсек камень у пустыні, і напаіў іх, як зь вялікае бездані;
Адкупіў Ты рукою Тваёй народ Твой, сыноў Якуба і Язэпа.
са скалы вывеў патокі, і пацяклі воды, як рэкі.
Пабачылі Цябе воды, Божа, пабачылі Цябе воды і засмуціліся; між тым здрыгануліся і бездані.
Але яны ўсё грашылі прад Ім і раздражнялі Ўсявышнага ў пустыні:
Хмары палілі ваду, аблокі падалі голас, між тым стрэлы Твае пралятаюць.
спакушалі Бога ў сэрцы сваім, патрабавалі ежы па душы сваёй,
Голас грому Твайго наўкола; асвяцілі маланкі Твае ўвесь свет, здрыганулася і затрэслася зямля.
і казалі супраць Бога, і сказалі: «ці можа Бог згатаваць трапезу ў пустыні?»
У моры дарога Твая, і сцежкі Твае — па шматлікіх водах; і сляды Твае не пазнаюцца.
Вось, Ён ударыў па камені, і пацяклі воды, і паліліся ручаіны. «Ці можа Ён даць і хлеб, ці можа гатаваць мяса народу Свайму?»
Ты правёў народ Твой, бы авечак, рукою Майсея і Аарона.
Гасподзь пачуў, і ўспалымніўся гневам, і вагонь загарэўся на Якава, і гнеў падняўся супроць Ізраіля,
