Псалтыр 49 псалом

Псалтыр
Пераклад Чарняўскага 2017 → Пераклад Васіля Сёмухі

 
 

Кіраўніку хору. Сыноў Корэ. Псальм.
 
Псальма Асафава. Бог над багамі, Гасподзь, прамовіў, і заклікае зямлю, ад усходу сонца да захаду.

Паслухайце пра гэта, усе народы, настаўце вушы, усе жыхары свету,
 
Зь Сіёна, які ёсьць карона красы, зьяўляецца Бог,

усе простыя людзі, як і вяльможы, разам, як адзін, — багаты і бедны.
 
ідзе Бог наш — і не маўчыць: перад ім вагонь пажыральны, а вакол Яго моцная бура.

Мае вусны выкажуць мудрасць, а развага сэрца майго — разважнасць.
 
Ён заклікае нябёсы згары, і зямлю — народ Свой судзіць:

Нахілю я вуха маё на прыпавесць, пры звоне псалтыры адкрыю маю загадку.
 
«зьбярэце Мне пабожных Маіх, што пры ахвяры склалі са мной запавет».

Чаго мне баяцца ў дні ліхія, калі несправядлівасць падступных акружыць мяне?
 
І абвесьцяць нябёсы праўду Ягоную; бо судзьдзя гэты — Бог.

Яны ўпэўнены ў сваім магуцці і мноствам багацця свайго хваляцца.
 
Слухай, народзе Мой, буду Я прамаўляць, Ізраіле! буду Я сьведчыць супроць цябе: Я — Бог, твой Бог.

Але ж сам сябе чалавек не адкупіць, не дасць ён Богу ахвяры адкуплення свайго.
 
Не за ахвяры твае Я дакарацьму цябе; цэласпаленьні твае заўжды прада Мною,

Збаўленне душы яго вельмі каштоўнае, так што ніколі не хопіць,
 
не вазьму цяляці з дома твайго, ні казлоў з кашараў тваіх;

каб хто дажыў да самага канца і не бачыў загубы.
 
бо Мае ўсе зьвяры ў лесе, і быдла на тысячы гор,

Бо ўбачыць ён, што памруць мудрыя і аднолькава гінуць неразумны і дурань, пакідаючы свае багацці чужым людзям.
 
ведаю ўсё птаства ў гарах і зьвер польны прада Мною.

Магілы іх — дамы іх навечна, калі нават назавуць яны імёнамі сваімі свае землі.
 
Калі б Я быў галодны, дык не сказаў бы табе; бо Мой сусьвет і ўсё, што яго напаўняе.

І чалавек, калі ён у пашане, не век трывае ў ёй; прыпадобнены ён да быдла, якое прападае; і стаўся ён падобны да іх.
 
Ці ем Я валовае мяса, і ці п’ю Я казьліную кроў?

Такая дарога тых, у якіх спадзяванне на саміх сябе, і такі канец тых, якія сваёй гаворкай захапляюцца.
 
Прынясі Богу ў ахвяру падзяку, і выконвай твае абяцаньні Ўсявышняму,

Як авечкі, і яны ў пекле кладуцца, смерць пасе іх; а справядлівыя гаспадараць над імі, хутка знікне іх воблік: апраметная — іх жытло.
 
і пакліч Мяне ў дзень смутку; Я ўратую цябе, і ты ўславіш Мяне.

Ды ўсё ж Бог адкупіць душу маю, з рук апраметнай сапраўды прыме мяне.
 
А грэшніку кажа Бог: чаго прапаведуеш ты ўстанаўленьні Мае і бярэш Мой запавет у вусны твае,

Не бойся, калі чалавек зробіцца багатым, калі памножана будзе заможнасць яго дома.
 
а сам ненавідзіш Маё настаўленьне, і словы Мае за сябе адкідаеш?

Бо калі памрэ ён, то нічога з сабой не забярэ, і яго заможнасць разам з ім не пойдзе.
 
Калі бачыш ты злодзея, лагодзішся зь ім, і зь пералюбцамі стасункуешся,

Хаця супакойваў ён сам сябе пры жыцці ў душы сваёй: «Будуць хваліць цябе за тое,
 
вусны твае пускаеш на слова ліхое і язык твой хітрыну пляце;

што ты добра ўчыніў сабе», аднак пойдзе ён да роду бацькоў сваіх, якія ўжо ніколі не ўбачаць святла.
 
сядзіш і на брата твайго намаўляеш, на сына маці тваёй паклёпы пускаеш;

Чалавек, які жыве ў пашане і не разумее; прыпадобнены ён да быдла, якое прападае бясследна; і ёсць ён падобны да іх.
 
ты гэта рабіў, і Я маўчаў; ты падумаў, што Я такі самы, як ты. Выкрыю цябе, і пакажу вачам тваім грахі твае.