Псалтыр 103 псалом
Псалтыр
Пераклад Чарняўскага 2017 → Пераклад Васіля Сёмухі
Давідаў. Дабраславі, душа мая, Госпада, і ўсё, што ёсць ува мне, — імя святое Яго.
Псальма Давідава пра стварэньне сьвету. Дабраславі, душа мая, Госпада! Госпадзе, Божа мой! Ты дзівосна вялікі. Ты ўбраны ў славу і ў веліч,
Дабраславі, душа мая, Госпада ды не забывай пра ўсе даброцці Яго.
Ты ўбіраешся ў сьвятло, як у шаты, прасьціраеш нябёсы, як заслону,
Ён адпускае ўсе твае правіннасці, Ён лечыць усе кволасці твае.
ладзіш над водамі вышынныя харомы Твае, робіш хмары Твае калясьніцаю, крочыш на крылах ветру.
Ён адкупае душу тваю ад загубы, Ён вянчае цябе міласэрнасцю і літасцю;
Ты творыш анёлаў Тваіх з духаў, слуг Тваіх — з вагню палымянага.
Ён напаўняе дабротамі пры жыцці цябе, аднаўляецца, як у арла, маладосць твая.
Ты паставіў зямлю на цьвёрдых асновах: не пахісьнецца яна векавечна.
Госпад, што чыніць справядлівасць і суд для ўсіх, хто церпіць крыўду,
Безданьню, як вопраткаю, накрыў Ты яе; на горах воды стаяць.
Ён даў Майсею спазнаць шляхі Свае, сынам Ізраэля — справы Свае.
Ад пагрозы Тваёй уцякаюць яны, ад голасу грому Твайго пабеглі яны;
Літасцівы і спагадны Госпад, доўгацярплівы і вельмі міласэрны.
узыходзяць на горы, сыходзяць у даліны, на месца, якое Ты ім назначыў.
Не бясконца Ён сварыцца ды не вечна будзе гневацца.
Ты паклаў мяжу, якой не пяройдуць, і ня вернуцца зямлю пакрыць.
Не адгаджае нам паводле грахоў нашых і не помсціць нам за правіннасці нашыя.
Ты паслаў крыніцы ў даліны; паміж гор цякуць воды,
Бо, наколькі ўзвышаецца неба над зямлёю, настолькі перавышае міласэрнасць Яго страх Яго.
пояць усіх зьвяроў польных; дзікія аслы спатольваюць смагу сваю.
Як далёкі ўсход ад захаду, так аддаляе Ён ад нас грахі нашы.
Каля іх жывуць птушкі нябесныя, з гольля падаюць галасы.
Як бацька літуецца над сынамі, так Госпад злітаваўся над тымі, што шануюць Яго.
Ты напойваеш горы з вышыняў Тваіх, плёнам дзеяў Тваіх зямля насычаецца.
Бо Ён спазнаў стварэнне наша, успомніў, што мы — пыл.
Ты росьціш быдлу траву, і зеляніну на спажытак чалавеку, каб ежу зь зямлі здабываў,
Быццам трава дні людскія, чалавек цвіце, як краска палявая,
і віно, якое вяселіць сэрца чалавеку, і алей, ад якога блішчыць твар ягоны, і хлеб, які мацуе сэрца чалавеку.
ледзь павее на яе вецер, і ўжо няма яе, і месца яе невядомае.
Насычаюцца дрэвы Госпада, кедры Ліванскія, якія Ён пасадзіў;
А міласэрнасць жа Госпадава спрадвеку па век над тымі, што шануюць Яго, а справядлівасць Яго — для сыноў сынавых.
на іх гняздуюцца птушкі: яліны — пад гняздо буслам,
Для тых, якія трымаюцца запавету Яго і памятаюць прыказанні Яго, каб спаўняць іх.
высокія горы — сарнам; каменныя скалы — сховы зайцам.
Госпад у небе падрыхтаваў пасад Свой, і валадарыць Ён над усім светам.
Ён стварыў месяц на азначэньне часу; сонца ведае свой захад.
Дабраслаўляйце Госпада, усе анёлы Яго, моцныя магуццем, робячы па слове Яго на паслухмянасць голасу мовы Яго.
Ты прасьціраеш цемру, і бывае ноч: уначы бадзяюцца ўсе лясныя зьвяры;
Дабраслаўляйце Госпада, усе магуцці Яго, слугі Яго, якія выконваеце волю Яго.
ільвы, якія рыкаюць па здабычы і просяць у Бога ежы сабе.
Дабраслаўляйце Госпада, усе справы Яго, і ў кожным месцы Яго валадарання дабраславі, душа мая, Госпада!
Устае сонца, і яны зьбіраюцца і кладуцца ў свае логвішчы;
