Псалтыр 92 псалом

 

 

Псальм. Песня. На дзень шабату.

 

Пахвальная песьня Давідава. У дзень суботні, калі заселена зямля. Царуе Гасподзь; Ён у веліч убраны, убраны Гасподзь у магутнасьць і перапаясаны: сусьвет таму цьвёрды, ня зрушыцца.

Як жа добра вызнаваць Госпада і спяваць псальмы імю Твайму, Найвышэйшы!

 

Трон Твой угрунтаваны спаконвечна; Ты — ад вечнасьці.

Раніцай абвяшчаць Тваю міласэрнасць, і праўду Тваю — уначы.

 

Узвышаюць рэкі, Госпадзе, узвышаюць рэкі голас свой, узвышаюць рэкі хвалі свае.

На дзесяціструнным, і на гуслях, са спевам пад цытру.

 

Але над шумам водаў вялікіх, моцных хваляў марскіх, моцны ў вышынях Гасподзь.

Бо пацешыў Ты мяне, Госпадзе, Сваім стварэннем, і я буду радавацца справам рук Тваіх.

 

Сьведчаньні Твае бяз сумненьня пэўныя. Дому Твайму, Госпадзе, належыць сьвятасьць на доўгія дні.

Якія ж велічныя справы Твае, Госпадзе: надзвычай глыбокімі сталіся задумы Твае!

 

Неразумны чалавек не спазнае і бязглузды не зразумее гэтага.

 

Няхай грэшныя разрастуцца, як трава, і будуць квітнець усе тыя, што чыняць несправядлівасць, аднак гэта будзе [ім] на згубу на векі вечныя;

 

а Ты, Госпадзе, вечна Найвышэйшы.

 

Бо вось, непрыяцелі Твае, Госпадзе, бо вось, непрыяцелі Твае загінуць і расцярушацца ўсе, што чыняць несправядлівасць.

 

Ты ўзвысіш рог мой, як у адзінарога, атрымаў я багатае намашчэнне алейкам.

 

Вока маё з пагардаю глядзела на непрыяцеляў маіх, ды пра загубу ліхотнікаў, што паўстаюць на мяне, пра ліхадзеяў радасна слухала вуха маё.

 

Справядлівы будзе квітнець, як пальма; быццам кедр лібанскі, узрасце.

 

Пасаджаныя ў Госпадавым доме, у дзядзінцы Бога нашага заквітнеюць.

 

Будуць прыносіць плады ў старасці, сакавітыя будуць і поўныя свежасці,

 

Каб вясціць, што Госпад справядлівы, прыстанішча маё, і няма несправядлівасці ў Ім.