Псалтыр 73 псалом
Псалтыр
Пераклад Чарняўскага 2017 → Пераклад Васіля Сёмухі
Псальм Асафа. Які ж добры Бог для прастадушных! Ён Госпад тым, хто чысты сэрцам.
Вучэньне Асафава. Навошта, Божа, назаўсёды Ты нас адкінуў? распаліўся Твой гнеў на авечак пашаў Тваіх?
А мае ногі ледзь не спаткнуліся, ледзь не абарваліся крокі мае,
Успомні пра збор Твой, які Ты прыдбаў здавён, пра племя спадчыны Тваёй, якое Ты адкупіў, — пра гэту гару Сіён, на якой Ты пасяліўся.
бо пазайздросціў я бязбожным, гледзячы на спакойнае жыццё грэшнікаў.
Падымі Твае ногі да вечных руінаў: усё вораг разбурыў у сьвятыні.
Бо няма для іх ніякіх перашкод, здаровае і сытае чэрава іх.
Рыкаюць ворагі Твае сярод сходаў Тваіх, паставілі знакі свае замест нашых азнакаў;
На працы чалавечай няма іх і не церпяць яны бічаванняў разам з людзьмі.
выдавалі сябе падобнымі на таго, хто падымаў сякеру на перавітае вецьце дрэва;
Таму пыха ў іх — як каралі, і імкненне да гвалту, як адзенне, пакрыла іх.
і сёньня ўсе рэзьбы ў ім адным разам разьбілі яны сякерамі і бярдышамі;
Выступае, быццам з тлустай глебы, несправядлівасць іх, вырываюцца вонкі задумы сэрца.
сьвятыню Тваю на вагонь аддалі, сялібу Твайго імя дашчэнту заплямілі;
Здзекуюцца яны і прамаўляюць благое, з высокай пасады несправядліва прамаўляюць.
сказалі ў сэрцы сваім: «зруйнуем іх зусім!» — і спалілі ўсе мясьціны Божых сходаў на зямлі.
Размясцілі яны на небе вусны свае, а язык іх прайшоў па зямлі.
Азнакаў нашых мы ня бачым, няма больш прарока, і няма з намі таго, хто ведаў бы, дакуль гэта будзе.
Таму і сядзяць яны на вышыні, і поўныя воды не дойдуць да іх.
Дакуль, Божа, вораг зьдзек чыніць будзе? ці вечна будзе агуднік імя Тваё ганіць?
І сказалі яны: «Адкуль ведае Бог, і ці ёсць веданне ва Узвышняга?
Навошта ўхіляеш руку Тваю і правіцу Тваю? Зь сярэдзіны ўлоньня Твайго іх панішчы.
Вось, тыя самыя грэшнікі і тыя, што жывуць багата ў свеце, атрымалі яшчэ большае багацце».
Божа, Цару мой адвеку, Ты чыніш ратаваньне пасярод зямлі!
І сказаў я: «Значыць не дарэмна ачысціў я сэрца сваё і ў беззаганнасці вымыў рукі мае;
Ты разьдзяліў сілаю Тваёю мора, Ты патрушчыў галовы зьмеям на водах;
і цярпеў я бічаванні цэлы дзень, і пакаранне маё — раніцаю».
Ты струшчыў галаву левіяфану, аддаў яго на ежу народу ў пустыні.
Калі б сказаў я: «Я буду гаварыць, як тыя», то здрадзіў бы роду Тваіх сыноў.
Ты выкрасаў паток і крыніцу, Ты высушыў рэкі вялікія.
І я разважаў, як жа зразумець гэта; напружанне было ў вачах маіх,
Твой дзень і Твая ноч; падрыхтаваў Ты сьвяцілы і сонца;
пакуль не паглыбіўся ў святую справу Божую і не асэнсаваў іхняга канца.
Ты правёў усе межы зямлі, лета і зіму Ты ўтварыў.
Памясціў Ты іх сапраўды на коўзкай дарозе, скінуў іх у бездань.
Прыгадай жа: вораг Госпада зьневажае, і неразумныя людзі ганяць імя Тваё.
Якімі ж спустошанымі засталіся яны! Нечакана збяднелі яны, загінулі ад жаху.
Не аддай зьвярам душы Тваёй галубіцы; сходаў убогіх Тваіх не забудзь назаўсёды.
Быццам сну пасля абуджэння, Ты адцураешся іх, узняўшыся.
Дагледзь запавет Твой, бо цямноты зямлі поўныя жытлішчамі гвалту.
Паколькі раздражнялася сэрца маё і нутро маё кіпела,
Хай ня вернецца прыгнечаны ў сораме; гаротны і ўбогі хай славяць імя Тваё.
і я быў неразумны і нічога не ведаў: як жывёла, быў я перад Табою.
Паўстань, Божа, абарані дзеі Твае, успомні штодзённае зьневажаньне Цябе неразумнымі;
Але я заўсёды з Табою, Ты трымаеш правую маю руку.
не забудзь крыкаў ворагаў Тваіх; шум паўсталых супроць Цябе ўвесь час падымаецца.
Вядзеш мяне сваёю парадаю і ў канцы прымеш мяне ў хвалу.
Каго, апроч Цябе, маю я ў небе? І калі я з Табою, зямля мяне не захапляе.
Знемаглося цела маё і сэрца маё. Скалой-апорай сэрца майго і доляй маёй вечнай — Бог.
Бо вось, тыя, што адступаюць ад Цябе, пагінуць. Выгубіш усіх, што адкінуліся ад Цябе на распусту.
Мне ж добра быць блізка да Бога, мець у Госпадзе Богу прытулак сабе. Абвяшчу пра ўсе справы Твае ў брамах Сіёна.
