Псалтыр 73 псалом

Псалтыр
Пераклад Чарняўскага 2017 → Пераклад Антонія Бокуна

 
 

Псальм Асафа. Які ж добры Бог для прастадушных! Ён Госпад тым, хто чысты сэрцам.
 
Псальм Асафа. Які добры Бог для Ізраіля, для тых, якія чыстыя сэрцам!

А мае ногі ледзь не спаткнуліся, ледзь не абарваліся крокі мае,
 
А ў мяне амаль не спатыкнуліся ногі мае, ледзь не пакаўзнуліся крокі мае.

бо пазайздросціў я бязбожным, гледзячы на спакойнае жыццё грэшнікаў.
 
Бо я пазайздросьціў тым, што хваляць сябе, убачыўшы супакой бязбожнікаў,

Бо няма для іх ніякіх перашкод, здаровае і сытае чэрава іх.
 
бо яны ня маюць гора аж да сьмерці і добра ўскормлена цела іхняе,

На працы чалавечай няма іх і не церпяць яны бічаванняў разам з людзьмі.
 
нядолі людзкой яны ня маюць, і [кары], як у іншых лю-дзей, няма для іх.

Таму пыха ў іх — як каралі, і імкненне да гвалту, як адзенне, пакрыла іх.
 
Дзеля гэтага атачае шыю іхнюю пыха, ліхадзейства нібы шатамі атуляе іх.

Выступае, быццам з тлустай глебы, несправядлівасць іх, вырываюцца вонкі задумы сэрца.
 
Ад тлустасьці павылазілі вочы іхнія, прыходзіць [ім] больш за ўяўленьні сэрца [іхняга].

Здзекуюцца яны і прамаўляюць благое, з высокай пасады несправядліва прамаўляюць.
 
Яны зьдзекуюцца і гавораць зласьліва; звысака гавораць пра крыўду.

Размясцілі яны на небе вусны свае, а язык іх прайшоў па зямлі.
 
Да неба ўзьнімаюцца вуснамі сваімі, а язык іхні па зямлі гуляе.

Таму і сядзяць яны на вышыні, і поўныя воды не дойдуць да іх.
 
Дык туды і народ Ягоны паварочваецца, і шчодрыя воды выліваюцца на іх.

І сказалі яны: «Адкуль ведае Бог, і ці ёсць веданне ва Узвышняга?
 
І яны кажуць: «Як Бог даведацца? І ці мае веданьне [пра гэта] Найвышэйшы?»

Вось, тыя самыя грэшнікі і тыя, што жывуць багата ў свеце, атрымалі яшчэ большае багацце».
 
Вось, гэткія ёсьць бязбожнікі, і ў спакоі вечным зьбіраюць яны багацьці.

І сказаў я: «Значыць не дарэмна ачысціў я сэрца сваё і ў беззаганнасці вымыў рукі мае;
 
Дык ці-ж зусім надарма я захоўваў у чыстасьці сэрца маё і абмываў у нявіннасьці рукі мае,

і цярпеў я бічаванні цэлы дзень, і пакаранне маё — раніцаю».
 
і білі мяне ўвесь дзень, і каралі мяне кожную раніцу?

Калі б сказаў я: «Я буду гаварыць, як тыя», то здрадзіў бы роду Тваіх сыноў.
 
Калі б я сказаў: «Буду думаць, як яны!» — я б гэтым адрокся ад пакаленьня сыноў Тваіх.

І я разважаў, як жа зразумець гэта; напружанне было ў вачах маіх,
 
І я разважаў, каб зразумець [усё] гэта, і нядоляй гэта [здавалася] ў вачах маіх,

пакуль не паглыбіўся ў святую справу Божую і не асэнсаваў іхняга канца.
 
аж пакуль не ўвайшоў я ў сьвятыню Божую, і тады зразумеў канец іхні.

Памясціў Ты іх сапраўды на коўзкай дарозе, скінуў іх у бездань.
 
Сапраўды, на коўзкім груньце Ты ставіш іх і пасылаеш на пагібель!

Якімі ж спустошанымі засталіся яны! Нечакана збяднелі яны, загінулі ад жаху.
 
Як жа імгненна яны спустошаныя, загінулі, счэзьлі ад жаху!

Быццам сну пасля абуджэння, Ты адцураешся іх, узняўшыся.
 
Як сном пасьля абуджэньня, Ты, Госпадзе, збудзіўшыся, грэбуеш вобразам іхнім.

Паколькі раздражнялася сэрца маё і нутро маё кіпела,
 
Бо згоркла сэрца маё і курчыліся ныркі мае,

і я быў неразумны і нічога не ведаў: як жывёла, быў я перад Табою.
 
я стаўся дурнем і ня ведаў нічога, і быў перад Табой, як жывёла,

Але я заўсёды з Табою, Ты трымаеш правую маю руку.
 
але я быў пры Табе заўсёды! Ты трымаеш мяне за правую руку маю,

Вядзеш мяне сваёю парадаю і ў канцы прымеш мяне ў хвалу.
 
Ты вядзеш мяне паводле рады Тваёй, і потым возьмеш мяне ў славу [Тваю].

Каго, апроч Цябе, маю я ў небе? І калі я з Табою, зямля мяне не захапляе.
 
Каго ж я маю ў небе? І на зямлі апроч Цябе мне [ніхто] не даспадобы.

Знемаглося цела маё і сэрца маё. Скалой-апорай сэрца майго і доляй маёй вечнай — Бог.
 
Зьнікаюць цела маё і сэрца маё, але Бог — скала сэрца майго і частка мая на вякі.

Бо вось, тыя, што адступаюць ад Цябе, пагінуць. Выгубіш усіх, што адкінуліся ад Цябе на распусту.
 
Бо, вось, гінуць тыя, што ад Цябе адыходзяць; Ты вынішчаеш кожнага, хто чужаложыць, [выракаючыся] Цябе.

Мне ж добра быць блізка да Бога, мець у Госпадзе Богу прытулак сабе. Абвяшчу пра ўсе справы Твае ў брамах Сіёна.
 
А для мяне блізкасьць Бога ёсьць дабро; я зрабіў у Госпадзе маім, ГОСПАДЗЕ, прыстанішча маё, каб абвяшчаць усе справы Твае.