Псалтыр 132 псалом
Псалтыр
Пераклад Чарняўскага 2017 → Пераклад Антонія Бокуна
Песня ўзыходжання. Госпадзе, памятай пра Давіда і пра ўсю пакорлівасць яго:
Сьпеў узыходжаньня. Узгадай, ГОСПАДЗЕ, пра Давіда і ўсе беды ягоныя,
бо прысягнуў ён Госпаду, даў абяцанне Магутнаму Якубаву:
як ён прысягаў ГОСПАДУ, даваў абяцаньне Моцнаму Якуба:
«Не ўвайду ў шаты дому свайго, не ўздымуся на ложа пасцелі маёй,
«Не ўвайду ў намёт дому майго, не ўзыйду на пасьцель ложка майго,
не дам сну вачам маім і павекам маім,
ня дам вачам маім сну і павекам маім дрымоты,
пакуль не знайду месца для Госпада, палаткі для Магутнага Якубава».
пакуль не знайду месца для ГОСПАДА, сялібы для Моцнага Якуба!»
Вось, пачулі мы пра той самы [каўчэг], вось, у Эфраце, знайшлі мы яго на палях Яар.
Вось, мы чулі пра яго ў Эфраце, знайшлі яго на палях Яару.
Увойдзем у палатку Яго, аддадзім паклон ля падножжа ног Яго.
Хадзем у сялібу Ягоную, паклонімся перад падножжам стопаў Ягоных.
Уздыміся, Госпадзе, да месца супачынку Твайго, Ты і каўчэг Тваёй моцы.
Паўстань, ГОСПАДЗЕ, у месца супачынку Твайго, Ты і каўчэг моцы Тваёй!
Хай святары Твае адзенуцца ў справядлівасць, а святыя Твае радуюцца.
Сьвятары Твае няхай апрануцца ў праведнасьць, і багабойныя Твае няхай радуюцца!
Дзеля Давіда, паслугача Твайго, не адварочвай аблічча ад намашчэнца Твайго.
Дзеля Давіда, слугі Твайго, не адварочвай аблічча ад памазанца Твайго!
Прысягнуў Госпад Давіду праўду, і не адступіць ад яе: «Ад плода сцёгнаў Тваіх пасаджу на пасад Твой.
Прысягаў ГОСПАД Давіду праўду і не адступіцца ад яе: «Таго, [хто ёсьць] плод улоньня твайго, Я пасаджу на пасадзе тваім.
Калі сыны твае захаваюць запавет Мой і сведчанні Мае, якім навучу Я цябе, то і сыны іх вечна будуць сядзець на пасадзе тваім».
І калі сыны твае будуць захоўваць запавет Мой і сьведчаньні Мае, якім Я буду навучаць іх, таксама сыны іхнія будуць вечна сядзець на пасадзе тваім».
Бо Госпад выбраў Сіён і пажадаў яго Сабе на паселішча:
Бо ГОСПАД выбраў Сыён, пажадаў, [каб быў] сялібай для Яго, [кажучы]:
«Гэта спачынак Мой на векі вечныя; тут буду жыць, бо пажадаў яго.
«Вось месца супачынку Майго вечна. Тут буду жыць, бо яго ўпадабаў.
Дабраслаўляючы, дабраслаўлю ежу яго, бедных яго накармлю хлебам.
Дабраслаўляючы, дабраслаўлю здабытак ягоны, убогіх ягоных насычу хлебам.
Святароў яго адзену ў збаўленне, і святыя яго будуць вельмі радавацца.
І сьвятароў ягоных апрану ў збаўленьне, і багабойныя ягоныя, радуючыся, радавацца будуць.
Тут вырашчу рог Давіда, прыгатую светач для Майго Намашчэнца.
Там Я ўзрашчу рог Давіду, там пастаўлю сьветач памазанцу Майму.
Непрыяцеляў яго пакрыю сорамам, а над ім будзе зіхацець вянец яго».
Ворагаў ягоных апрану ў ганьбу, а над ім расквітнее дыядэма».
