Псалтыр 22 псалом
Псалтыр
Пераклад Чарняўскага 2017 → Пераклад Антонія Бокуна
Кіраўніку хору. На спосаб песні «Ласіца на досвітку». Псальм Давідаў.
Кіраўніку хору: на лад “Ланя на сьвітаньні”. Псальм Давіда.
Божа, Божа мой, чаму Ты мяне пакінуў? Далёка ад збавення майго словы клічу майго.
Божа мой, Божа мой! Чаму Ты пакінуў мяне, аддаліўся ад збаўленьня майго, ад словаў стагнаньня майго?
Божа мой — клічу ўдзень, і не чуеш, і ноччу, і няма мне супакою.
Божа мой! Я клічу ўдзень, і Ты не адказваеш, і ўначы, і не супакойваюся.
Але ж Ты — святы, Ты жывеш у славе Ізраэля.
Але Ты — Сьвяты, Ты сядзіш па-над хвалою Ізраіля!
На Цябе ўсклалі надзею бацькі нашыя, усклалі надзею — і Ты вызваліў іх;
На Цябе спадзяваліся бацькі нашыя, спадзяваліся, і Ты выратоўваў іх.
і сталіся ўратаванымі; на Цябе ўсклалі надзею — і не пасаромеліся.
Да Цябе крычалі яны і былі збаўленыя; на Цябе спадзяваліся і не былі асаромленыя.
Але ж я — чарвяк, а не чалавек, зняважаны людзьмі і адрынуты народам.
А я — чарвяк, а не чалавек, зьневажаны людзьмі і пагарджаны народам.
Усе, якія бачылі мяне, блюзнілі на мяне, крывячы вусны, ківалі галавою.
Усе, якія бачаць мяне, кпяць з мяне, крывячы вусны і ківаючы галовамі:
«Спадзяваўся ён на Бога, хай жа вызваліць яго, няхай яго ўратуе, калі Ён спагадны да яго».
«Ён усклаў [надзею] на ГОСПАДА! Дык няхай Ён выратуе яго, няхай вызваліць яго, калі яму спагадае!»
Бо Ты — Той, Які вывеў мяне з улоння, маё спадзяванне на грудзі маці маёй.
Але Ты выцягнуў мяне з чэрава [маці], пры грудзях маці маёй [напоўніў] мяне спадзяваньнем.
На Цябе быў я пакінуты ад самага пачацця, ад улоння маці маёй Бог мой — гэта Ты.
На Цябе я пакінуты ад улоньня [маці]; ад чэрава маці маёй Ты — мой Бог!
Не аддаляйся ад мяне, бо пакута ўжо блізка, бо няма таго, хто падтрымае.
Не аддаляйся ад мяне, бо блізка бяда, бо няма дапамогі!
Абступіла мяне мноства цялят, быкі басанскія акружылі мяне.
Мяне абступілі дужыя быкі, бугаі Башанскія атачылі мяне.
Разяўляюць яны на мяне свае пашчы, быццам леў драпежны і рыклівы.
Яны разявілі ляпы свае на мяне, быццам леў, які [прагне] здабычы і рыкае.
Нібы вада, я ўвесь выліўся, і рассыпаліся косці мае. Зрабілася сэрца маё, быццам воск, расплаўляючыся ў сярэдзіне ўлоння майго.
Я выліўся, быццам вада, і разьдзяліліся ўсе косткі мае. Сталася сэрца маё як воск, растапілася ў нутры маім.
Ссохлася, як цагліна, горла маё, і язык мой прыстаў да гартані маёй, у парахно смерці звёў Ты мяне.
Высахла як чарапок сіла мая, язык мой прыліп да паднябеньня майго, і ў пыл сьмерці Ты кідаеш мяне.
Бо абступіла мяне мноства сабак, банда ненавіснікаў абступіла мяне.
Бо сабакі абступілі мяне, грамада злачынцаў атачыла мяне, яны прабілі рукі мае і стопы мае.
Прабілі рукі мае і ногі мае, і палічыў я ўсе косці мае. Яны ж заўважылі і пачалі ўглядацца ў мяне.
Можна палічыць усе косткі мае. Яны глядзяць, на мяне ўглядаюцца.
Адзенне маё падзялілі між сабою і на вопратку маю кінулі жэрабя.
Яны падзялілі адзеньне маё між сабою і пра вопратку маю кідалі жэрабя.
Але Ты, Госпадзе, не аддаляйся, цвярдыня мая, паспяшайся мне на дапамогу.
Але Ты, ГОСПАДЗЕ, не аддаляйся ад мяне! Моцнасьць мая, пасьпяшайся мне на ўспамогу!
Ухавай ад меча душу маю і ад кіпцяў сабачых — адзіную маю.
Выратуй ад мяча душу маю, з пашчы сабак адзіную маю.
Абарані мяне ад пашчы льва, а пакорлівасць маю — ад рагоў адзінарога.
Збаў мяне з пашчы ільвінае, і з рагоў аднарога адкажы мне!
Абвяшчу імя Тваё Маім братам, пасярод святыні буду славіць Цябе.
Дык я буду абвяшчаць імя Тваё братам маім, сярод царквы буду хваліць Цябе.
Хваліце Яго, якія жывяце ў страху Госпада, усялякае семя Якубава ўслаўляйце Яго! Хай трымціць перад Ім кожнае семя Ізраэлева.
Вы, якія баіцёся ГОСПАДА, хвалеце Яго! Усё насеньне Якуба, ушаноўвайце Яго, і бойся Яго, усё насеньне Ізраіля!
Бо Ён не пагарджаў і не брыдзіўся жальбаю ўбогага і не адвярнуў аблічча Свайго ад яго, а калі той звяртаўся да Яго, выслухаў яго.
Бо Ён не пагардзіў і ня брыдзіўся нэндзай прыгнечанага, і не схаваў аблічча Свайго ад яго, але пачуў яго, калі той галасіў да Яго.
Дзеля Цябе пахвала мая ў вялікай святыні. Выпаўню абяцанні свае перад тымі, што баяцца Яго.
Пра Цябе хвала мая ў царкве вялікай; абяцаньне маё я споўню перад абліччам тых, якія баяцца Цябе.
Убогія будуць есці і наядуцца і будуць славіць Госпада тыя, што шукаюць Яго: «Хай жывуць сэрцы іх на векі вечныя!»
Будуць есьці ўцісканыя і насыцяцца; будуць хваліць ГОСПАДА тыя, якія шукаюць Яго. Сэрца вашае будзе жыць вечна!
Апомняцца і навернуцца да Бога ўсе ўскрайкі зямлі, і паклоняцца перад абліччам Яго ўсе плямёны паганскія.
Схамянуцца і зьвернуцца да ГОСПАДА ўсе канцы зямлі, і паклоняцца перад абліччам Тваім усе плямёны народаў.
Бо царства — Госпадава, і Ён будзе валадарыць над паганамі.
Бо ГОСПАДУ [належыць] валадараньне і панаваньне над народамі.
Толькі Яму аднаму паклоняцца ўсе тыя, што спачываюць у зямлі. Перад Ім упадуць усе, якія сыдуць у прах. А душа ж мая будзе жыць для Яго,
Будуць есьці і паклоняцца [перад Ім] усе заможныя зямлі; упадуць перад абліччам Ягоным усе, якія ў пыл зыходзяць і ня могуць захаваць пры жыцьці душу сваю.
і нашчадкі мае будуць служыць толькі Яму. Будзе расказана пра Госпада пакаленню, якое прыйдзе,
Насеньне [маё] будзе служыць Яму і будзе называцца Госпадавым у пакаленьні.
і абвесцяць яны справядлівасць Яго народу, які народзіцца: «Гэта ўчыніў Госпад».
Прыйдуць і будуць апавядаць народу, што мае нарадзіцца, праведнасьць Ягоную, бо Ён [такое] зрабіў.
