Псалтыр 147 псалом
Псалтыр
Пераклад Чарняўскага 2017 → Пераклад Антонія Бокуна
Алілуя. Хваліце Госпада, бо Ён добры, спявайце псальмы Богу нашаму, бо Ён мілы, Яму належыць хвала.
Хвалеце ГОСПАДА, бо Ён добры; выслаўляйце Бога нашага, бо прыемна гэта. Хвала належыць Яму!
Госпад будуе Ерузалім, збірае расцярушаных з Ізраэля.
ГОСПАД будуе Ерусалім, зьбірае выгнанцаў Ізраіля.
Ён лечыць зламаных духам і перавязвае іх раны;
Ён лечыць скрышаных сэрцам і перавязвае раны іхнія.
Ён вызначае лік зорак і ўсім ім дае імёны.
Ён вызначае лік зоркам, кожную імем яе называе.
Вялікі Госпад наш і вялікі магуццем, няма ліку мудрасці Яго.
Вялікі Госпад наш і багаты сілай, розум Ягоны меры ня мае.
Госпад падтрымлівае пакорлівых, а грэшнікаў прыніжае аж да зямлі.
ГОСПАД дапамагае ўцісканым, бязбожнікаў да зямлі паніжае.
Спявайце Госпаду песню падзякі, грайце псальмы Госпаду нашаму на цытры.
Адкажыце ГОСПАДУ падзякай, выслаўляйце Бога нашага на гусьлях.
Ён закрывае неба хмарамі і ўдабрае зямлю дажджом, Ён вырошчвае траву на гарах і траву, карысную людзям.
Ён закрывае неба хмарамі, рыхтуе для зямлі дождж, узрошчвае траву на гарах,
Ён дае ежу жывёле Сваёй і вараняткам, якія прызываюць Яго.
дае скаціне спажыву яе, і груганятам, што крычаць да Яго.
Не захапляе Яго сіла каня, ані сіла ног чалавечых.
Ня ў сіле каня Ён мае ўпадабаньне і ня ногі мужа даспадобы Яму,
Падабаюцца Госпаду тыя, што Яго шануюць, і тыя, што ўсклалі надзею на міласэрнасць Яго.
але даспадобы ГОСПАДУ тыя, што баяцца Яго, што спадзяюцца на міласэрнасьць Ягоную.
Хвалі, Ерузалім, Госпада, выслаўляй Бога твайго, Сіён.
Слаў ГОСПАДА, Ерусалім, хвалі Бога твайго, Сыёне!
Бо Ён умацаваў засаўкі брамаў тваіх, дабраславіў сыноў тваіх у табе.
Бо Ён умацаваў завалы брамаў тваіх, дабраславіў сыноў тваіх пасярод цябе.
Ён усталёўвае супакой як межы твае і да сытасці корміць цябе пшаніцаю.
Ён дае супакой у межах тваіх, тлустасьцю пшаніцы насычае цябе.
Пускае прырачэнне Сваё на зямлю, хутка ляціць Яго слова.
Ён спасылае слова Сваё на зямлю, вельмі хутка бяжыць пастанова Ягоная!
Ён дае снег, быццам воўну, іней, быццам попел, рассыпае.
Ён дае сьнег, быццам воўну, сыпле шэрань, як попел.
Кідае градам Сваім, як крошкамі [хлеба]; хто ўтрывае перад сцюжаю Яго?
Ён кідае лёд Свой кавалкамі; перад марозам Ягоным хто можа ўстаяць?
Пашле Ён слова Сваё, і растопіць іх; павее вецер Яго, і пацякуць воды.
Ён пасылае слова Сваё, і растапляецца [ўсё]; Ён павее ветрам Сваім, і воды цякуць.
Ён абвяшчае слова сваё Якубу, справядлівасці і загады Свае — Ізраэлю.
Ён паведаміў слова, слова Сваё Якубу, пастановы Свае і суды Свае — для Ізраіля.
Ніводнаму народу не зрабіў так, і не аб’явіў ім сваіх прысудаў. Алілуя.
Не зрабіў такога ніводнаму народу, і судоў Ягоных не пазналі яны. Альлелюя!