Псалтыр 89 псалом
Псалтыр
Пераклад Чарняўскага 2017 → Пераклад Антонія Бокуна
Паэма. Этана Эзрахіта.
Навучаньне Этана Эзрахі.
Міласэрнасць Госпада вечна буду апяваць, з пакалення ў пакаленне абвяшчаць буду праўду Тваю вуснамі маімі.
Пра міласэрнасьць ГОСПАДА буду сьпяваць вечна; з пакаленьня ў пакаленьне буду апавядаць пра вернасьць Тваю вуснамі маімі.
Бо Ты сказаў: навечна збудавана міласэрнасць, у нябёсах зацвярдзіў Ты вернасць Тваю.
Бо я сказаў: «Навечна збудаваная міласэрнасьць, на нябёсах Ты ўгрунтаваў вернасьць Тваю».
Пастанавіў Ты запавет выбранніку Твайму, прысягнуў Давіду, слузе Твайму:
«Я заключыў запавет Мой з выбранцам Маім, прысягнуў Давіду, слузе Майму:
«Навечна зацверджу Я патомства Тваё і збудую сталец Твой з пакалення ў пакаленне».
“На вякі ўгрунтую насеньне тваё, збудую пасад твой з пакаленьня ў пакаленьне”». (Сэлях)
Нябёсы будуць вызнаваць цуды Твае, Госпадзе, і праўду Тваю на сходзе святых.
І нябёсы славяць цуды Твае, ГОСПАДЗЕ, і вернасьць Тваю — у царкве сьвятых.
Бо хто на воблаках зраўняецца з Госпадам, хто стане падобны Госпаду паміж сыноў Божых?
Бо хто параўнаецца ў аблоках з ГОСПАДАМ? Хто падобны да ГОСПАДА сярод сыноў Божых?
Бог, годны ўшанавання на нарадзе святых, вялікі і жахлівы Ён над усімі, хто навокал Яго.
Бог гэтак страшлівы на нарадзе сьвятых, і страшны для ўсіх, што вакол Яго.
Госпадзе, Божа магуццяў, хто падобны да Цябе? Магутны Ты, Госпадзе, і праўда Твая — навокал Цябе.
ГОСПАДЗЕ, Божа Магуцьцяў, хто гэтакі моцны, як Ты, ГОСПАДЗЕ? І вернасьць Твая навакол Цябе.
Ты валодаеш гордым морам, Ты суцішваеш узбураныя хвалі яго.
Ты пануеш над узьнёсласьцю мора, і калі хвалі ўздымаюцца, Ты іх сьцішаеш.
Ты стаптаў прабітага Рагаба, рукою магутнай Тваёю разагнаў непрыяцеляў Тваіх.
Ты скрышыў Рагава, быццам параненага; рамяном моцы Тваёй Ты раскідаў ворагаў Тваіх.
Твае нябёсы і Твая зямля, Ты заснаваў сусвет і ўсё, што яго напаўняе.
Тваё ёсьць неба, і Твая — зямля; сусьвет і ўсё, што ў ім, Ты заснаваў.
Ты стварыў поўнач і поўдзень, Табор і Гэрмон радуюцца з Твайго імя.
Поўнач і поўдзень — Ты іх стварыў; Табор і Гермон радуюцца дзеля імя Твайго.
Ты маеш моцнае плячо, моцная Твая правіца ўзнята.
Рамяно Тваё магутнае; рука Твая дужая, узьнятая правіца Твая.
Падмурак пасада Твайго — справядлівасць і закон. Міласэрнасць і праўда крочаць перад абліччам Тваім.
Праведнасьць і суд — падставы пасаду Твайго; міласэрнасьць і праўда ідуць перад абліччам Тваім.
Шчасны той народ, што ведае кліч радасці. Ходзяць яны, Госпадзе, у святле аблічча Твайго.
Шчасьлівы народ, які ведае трубны голас Твой. ГОСПАДЗЕ, яны ходзяць у сьвятле аблічча Твайго!
І з імя Твайго будуць радавацца цэлы дзень, і справядлівасцю Тваёй будуць узвышаны.
У іменьні Тваім будуць радавацца яны ўвесь дзень, і праведнасьцю Тваёй будуць узвышаны.
Бо Ты — аздоба магуцця іх; і ў спагаднасці Тваёй узвысіцца рог наш.
Бо Ты — краса сілы іхняй, і праз ласку Тваю ўзьняты рог наш.
Бо Госпад — шчыт наш, і ад святога Ізраэля — Валадар наш.
Бо ад ГОСПАДА шчыт наш, і ад Сьвятога Ізраіля валадар наш.
Калісьці ў бачанні гаварыў Ты сваім святым і сказаў: «Паклаў Я ўспамогу на моцным і ўзвысіў выбранніка з народа.
Тады, гаворачы ў відзежы да багабойнага Твайго, Ты сказаў: «Я даў успамогу волату, узвысіў юнака з народу.
Выбраў Я Давіда, слугу Свайго, намасціў Я яго святым алейкам Маім,
Знайшоў Я Давіда, слугу Майго, сьвятым алеем Маім памазаў яго.
і рука Мая моцная з ім, і плячо Маё ўмацоўвае яго.
Рука Мая ўмацуе яго, і рамяно Маё ўзмоцніць яго.
Нічога не дасягне на ім непрыяцель, і сын несправядлівасці не прыцісне яго.
Не пераможа вораг яго, і сын беззаконьня не асіліць яго.
І знішчу перад абліччам яго непрыяцеляў яго, і тых, што ненавідзяць яго, змяту.
І Я скрышу перад абліччам ягоным тых, што прыгнятаюць яго, а тых, што ненавідзяць яго, павалю.
І праўда Мая, і міласэрнасць Мая — з ім, і ў імя Маё ўзрасце сіла яго.
І будзе вернасьць Мая і міласэрнасьць Мая з ім, і ў імя Маё ўзьнясецца рог ягоны.
І выцягну Я руку яго над морам, і над рэкамі — правіцу яго».
І Я палажу руку ягоную на мора, а правіцу ягоную — на рэкі.
Ён пакліча мяне: «Ты — Бацька мой, Бог мой і прыстанішча збаўлення майго».
Ён будзе клікаць Мяне: “Ты — Айцец Мой, Ты — Бог мой і скала збаўленьня майго!”
І Я яго ўстанаўляю першародным, найвышэйшым за каралёў зямлі.
Я зраблю яго першародным, найвышэйшым між валадароў зямлі.
Навечна захаваю ласку Сваю для яго, і запавет Мой верны для яго.
На вякі захоўваючы, захаваю для яго міласэрнасьць Маю, і запавет Мой з ім будзе верным.
І ўстанаўлю на векі вечныя патомства яго, і пасад яго, як дні неба.
І Я зраблю, што насеньне ягонае будзе трываць вечна, і пасад ягоны — як дні нябёсаў.
Калі б сыны яго занядбалі закон Мой і не жылі паводле Маіх прыказанняў,
Калі сыны ягоныя пакінуць Закон Мой і ня будуць хадзіць паводле судоў Маіх,
калі б зневажалі пастановы Мае і не трымаліся загадаў Маіх, —
калі парушаць пастановы Мае і прыказаньняў Маіх ня будуць захоўваць,
наведаю Я з палкай злачынства іх, і з бічамі — несправядлівасць іх,
Я наведаю правіны іхнія з кіем, і беззаконьні іхнія — з пакараньнямі,
але міласэрнасці Маёй не адвярну ад яго і не падману ў праўдзе Маёй.
але міласэрнасьці Маёй не забяру ў яго, і вернасьці Маёй ня здраджу.
Не парушу запавету Майго і таго, што выходзіць з вуснаў Маіх, — не змарную.
Не парушу Я запавету Майго і таго, што выйшла з вуснаў Маіх, не зьмяню.
Аднойчы прысягнуў Я святасцю Маёй: не падману Давіда.
Я пакляўся [адзін] раз у сьвятасьці Маёй, што не схлушу Давіду.
Патомства яго будзе трываць вечна, а пасад яго на віду ў Мяне, як сонца
Насеньне ягонае будзе на вякі, і пасад ягоны — як сонца перада Мною.
і як месяц моцны, стаяць будзе вечна; і сведка верны на небе.
Як месяц будзе ўмацаваны ён на вякі, а сьведка ў небе — верны». (Сэлях)
Ты, аднак, адпіхнуў яго і адкінуў, вельмі разгневаўся на Свайго намашчэнца;
Але Ты пакінуў і пагрэбаваў, адвярнуўся ад памазанца Твайго!
парушыў запавет слугі Твайго, на знявагу аддаў яго вянец.
Ты пагардзіў запаветам са слугою Тваім, кінуў на зямлю дыядэму ягоную.
Зруйнаваў Ты ўсе муры яго, у разваліны абярнуў усе яго ўмацаванні.
Ты збурыў усе загарадкі ягоныя, прывёў загубу ў замкі ягоныя.
Абрабавалі яго ўсе, што праходзілі дарогай, стаўся ён пасмешышчам для сваіх суседзяў.
Усе, што праходзілі дарогаю, рабавалі яго; ён стаўся ганьбаю для суседзяў сваіх.
Узвысіў Ты правіцу прыгнятальнікаў яго, напоўніў радасцю ўсіх яго ворагаў.
Ты ўзьняў правіцы тых, якія перасьледавалі яго, і ўзрадаваў усіх ворагаў ягоных.
Ты адвёў назад лязо меча яго і не падтрымаў яго на вайне.
Ты назад павярнуў джала мяча ягонага і ня даў перамогі ў вайне,
Ты паклаў канец ззянню яго, і сталец яго паваліў на зямлю.
Ты прыбраў бляск ягоны і пасад ягоны паваліў на зямлю.
Скараціў Ты дні яго маладосці, пакрыў яго няславай.
Ты скараціў дні маладосьці ягонай, ганьбай пакрыў яго. (Сэлях)
Як доўга, Госпадзе, ці вечна будзеш хавацца? [Як доўга,] быццам агонь, будзе палымнець Твой гнеў?
Як доўга, ГОСПАДЗЕ? Ці назаўсёды Ты будзеш хавацца? Ці будзе палаць, як агонь, ярасьць Твая?
Памятай, якое кароткае маё жыццё. Дзеля якой марнасці стварыў Ты ўсіх сыноў чалавечых?
Узгадай, які век мой, якой марнасьцю Ты стварыў усіх сыноў чалавечых!
Ці ёсць хто такі, хто будзе жыць і не ўбачыць смерці, хто вырве душу сваю з рукі апраметнай?
Хто з людзей можа жыць і ня ўгледзіць сьмерці? Хто выбавіць душу сваю з рукі пекла? (Сэлях)
Дзе ж былая міласэрнасць Твая, Госпадзе, як прысягнуў Ты Давіду ў праўдзе Тваёй?
Дзе, Госпадзе, даўнейшая міласэрнасьць Твая, як Ты прысягаў Давіду ў вернасьці Тваёй!
Успомні, Госпадзе, знявагі Тваіх паслугачоў; я захаваў гэта ў сэрцы маім, ад усіх паганаў,
Узгадай, Госпадзе, ганьбу слугаў Тваіх, што ў нутры я нашу ад усіх народаў шматлікіх,
гэтым наракалі непрыяцелі Твае, Госпадзе, гэтым наракалі яны на сляды намашчэнца, якою паганяць сляды Твайго намашчэнца.
якою зьневажаюць ворагі Твае, ГОСПАДЗЕ, якой зьневажаюць сьляды памазанца Твайго!
Дабраславёны Госпад навечна. Хай будзе [так], хай будзе!
Няхай будзе дабраслаўлёны ГОСПАД на вякі. Амэн! Амэн!