Псалтыр 89 псалом
Псалтыр
Пераклад Чарняўскага 2017 → Пераклад Яна Станкевіча
Паэма. Этана Эзрахіта.
Навука Ефана Езрагіта.
Міласэрнасць Госпада вечна буду апяваць, з пакалення ў пакаленне абвяшчаць буду праўду Тваю вуснамі маімі.
Ласкі СПАДАРОВЫ буду апяваць на векі, ад пакаленьня да пакаленьня буду агалашаць вернасьць СПАДАРОВУ вуснамі сваімі;
Бо Ты сказаў: навечна збудавана міласэрнасць, у нябёсах зацвярдзіў Ты вернасць Тваю.
Бо я сказаў: «Навекі будзе збудавана ласка Твая, нябёсы — Ты ўстановіш вернасьць Сваю ў іх»;
Пастанавіў Ты запавет выбранніку Твайму, прысягнуў Давіду, слузе Твайму:
«Я ўчыніў змову з абраным Сваім, прысягнуў Давіду, слузе свайму:
«Навечна зацверджу Я патомства Тваё і збудую сталец Твой з пакалення ў пакаленне».
Навекі ўстанаўлю насеньне твае і збудую з роду да роду пасад твой». Сэля.
Нябёсы будуць вызнаваць цуды Твае, Госпадзе, і праўду Тваю на сходзе святых.
І выхваляць нябёсы чуда Твае, СПАДАРУ; таксама вернасьць Тваю ў грамадзе сьвятых;
Бо хто на воблаках зраўняецца з Госпадам, хто стане падобны Госпаду паміж сыноў Божых?
Бо хто на небе можа раўнавацца да Цябе, СПАДАРУ? хто памеж сыноў дужасілаў можа быць падобны да СПАДАРА?
Бог, годны ўшанавання на нарадзе святых, вялікі і жахлівы Ён над усімі, хто навокал Яго.
Бог вельма страшны ў тайнай радзе сьвятых і грозны над усімі, што абступаюць Яго.
Госпадзе, Божа магуццяў, хто падобны да Цябе? Магутны Ты, Госпадзе, і праўда Твая — навокал Цябе.
СПАДАРУ, Божа войскаў! хто падобны да Цябе, магучы ЯГ? І вернасьць Твая новокал Цябе.
Ты валодаеш гордым морам, Ты суцішваеш узбураныя хвалі яго.
Ты радзіш шал мора; як хвалі яго ўзьнімаюцца, Ты сьцішаеш іх.
Ты стаптаў прабітага Рагаба, рукою магутнай Тваёю разагнаў непрыяцеляў Тваіх.
Ты паламіў Рагава, як забітага; магутным плячом Сваім Ты расьцярушыў непрыяцеляў Сваіх.
Твае нябёсы і Твая зямля, Ты заснаваў сусвет і ўсё, што яго напаўняе.
Нябёсы Твае, зямля таксама Твая; сьвет а паўніня яго, Ты заклаў іх;
Ты стварыў поўнач і поўдзень, Табор і Гэрмон радуюцца з Твайго імя.
Поўнач і паўдня Ты стварыў; Табор а Гэрмон пяюць праз імя Твае.
Ты маеш моцнае плячо, моцная Твая правіца ўзнята.
У Цябе дужое плячо, дужая рука Твая, высокая правіца Твая.
Падмурак пасада Твайго — справядлівасць і закон. Міласэрнасць і праўда крочаць перад абліччам Тваім.
Справядлівасьць а суд подам пасаду Твайго; ласка а праўда пярэймуць відзеньне Твае.
Шчасны той народ, што ведае кліч радасці. Ходзяць яны, Госпадзе, у святле аблічча Твайго.
Дабраславёны люд, каторы знае гук; СПАДАРУ! у сьвятліні віду Твайго яны ходзяць;
І з імя Твайго будуць радавацца цэлы дзень, і справядлівасцю Тваёй будуць узвышаны.
Зь імені Твайго будуць цешыцца ўвесь дзень і справядлівасьцяй Тваёй вывышацца;
Бо Ты — аздоба магуцця іх; і ў спагаднасці Тваёй узвысіцца рог наш.
Бо харашыня сілы іхнае Ты, і зычлівасьцяй Тваёй узьнімаецца рог наш;
Бо Госпад — шчыт наш, і ад святога Ізраэля — Валадар наш.
Бо да СПАДАРА належа шчыт наш, і сьвяты Ізраеля — Кароль наш.
Калісьці ў бачанні гаварыў Ты сваім святым і сказаў: «Паклаў Я ўспамогу на моцным і ўзвысіў выбранніка з народа.
Тады Ты гукаў у відзені да дабрачэсьлівага Свайго і сказаў: «Я даў памогу дужасілу, Я ўзьняў абранага зь люду.
Выбраў Я Давіда, слугу Свайго, намасціў Я яго святым алейкам Маім,
Я знашоў Давіда, слугу Свайго; сьвятым алеям Сваім Я памазаў яго,
і рука Мая моцная з ім, і плячо Маё ўмацоўвае яго.
З каторым рука Мая будзе ўмацавана, і плячо Мае будзе мацніць яго.
Нічога не дасягне на ім непрыяцель, і сын несправядлівасці не прыцісне яго.
Непрыяцель ня будзе абдзіраць яго, ані сын нягоднасьці ўціскаць яго.
І знішчу перад абліччам яго непрыяцеляў яго, і тых, што ненавідзяць яго, змяту.
І Я скрышу перад відам ягоным уцісканьнікаў яго і ненавідзячых яго паражу.
І праўда Мая, і міласэрнасць Мая — з ім, і ў імя Маё ўзрасце сіла яго.
І вернасьць Мая, і ласка Мая зь ім, імям Маім узьнімаецца рог ягоны.
І выцягну Я руку яго над морам, і над рэкамі — правіцу яго».
Палажу руку ягоную таксама на мора і на рэкі правіцу ягоную.
Ён пакліча мяне: «Ты — Бацька мой, Бог мой і прыстанішча збаўлення майго».
Ён будзе гукаць да Мяне: "Ты айцец мой, Бог мой а скала спасеньня майго".
І Я яго ўстанаўляю першародным, найвышэйшым за каралёў зямлі.
Таксама Я ўчыню яго першаком, вышшым за каралёў зямлі.
Навечна захаваю ласку Сваю для яго, і запавет Мой верны для яго.
Заўсёды буду заховаваць ласку Сваю да яго, змова Мая будзе верная яму.
І ўстанаўлю на векі вечныя патомства яго, і пасад яго, як дні неба.
І пастанаўлю на векі насеньне ягонае і пасад ягоны, як дні неба.
Калі б сыны яго занядбалі закон Мой і не жылі паводле Маіх прыказанняў,
Калі сынове ягоныя пакінуць права Мае і ў судох Маіх ня будуць хадзіць;
калі б зневажалі пастановы Мае і не трымаліся загадаў Маіх, —
Калі яны збудзеняць уставы Мае й расказаньняў Маіх ня будуць дзяржаць,
наведаю Я з палкай злачынства іх, і з бічамі — несправядлівасць іх,
Тады даведаюся з розкаю да выступу іхнага і з вытнямі да бяспраўя іхнага;
але міласэрнасці Маёй не адвярну ад яго і не падману ў праўдзе Маёй.
Але ласкі Свае да яго ня ўзрушу ані буду хвальшаваць узглядам вернасьці Свае;
Не парушу запавету Майго і таго, што выходзіць з вуснаў Маіх, — не змарную.
Ня збудзеню змовы Свае і таго, што вышла з вуснаў Маіх, не зьмяню.
Аднойчы прысягнуў Я святасцю Маёй: не падману Давіда.
Аднойчы Я прысягнуў у сьвятасьці Сваёй, што Давіду не зманю.
Патомства яго будзе трываць вечна, а пасад яго на віду ў Мяне, як сонца
Насеньне ягонае на векі будзе, і пасад ягоны, як сонца, перад Імною;
і як месяц моцны, стаяць будзе вечна; і сведка верны на небе.
Як месяц, ён устаноўлены на векі, і верны сьветка на небе». Сэля.
Ты, аднак, адпіхнуў яго і адкінуў, вельмі разгневаўся на Свайго намашчэнца;
Але Ты пакінуў а брыдзіўся, быў гнеўны на памазанца Свайго;
парушыў запавет слугі Твайго, на знявагу аддаў яго вянец.
Адкінуў змову із слугою Сваім, збудзеніў карону ягоную, кідаючы яе на зямлю;
Зруйнаваў Ты ўсе муры яго, у разваліны абярнуў усе яго ўмацаванні.
Паламіў усі агарожы ягоныя, разьвярнуў гарады ягоныя.
Абрабавалі яго ўсе, што праходзілі дарогай, стаўся ён пасмешышчам для сваіх суседзяў.
Глабаюць яго ўсі праходзячыя дарогаю, ён стаўся на зьдзек у суседзяў сваіх.
Узвысіў Ты правіцу прыгнятальнікаў яго, напоўніў радасцю ўсіх яго ворагаў.
Ты ўзвышыў правіцу ўцісканьнікаў ягоных, пацешыў усіх непрыяцеляў ягоных;
Ты адвёў назад лязо меча яго і не падтрымаў яго на вайне.
Ты таксама абярнуў лязо мяча ягонага й не дзяржаў яго ў бітве;
Ты паклаў канец ззянню яго, і сталец яго паваліў на зямлю.
Ты суняў бліск ягоны й пасад ягоны на зямлю ськінуў;
Скараціў Ты дні яго маладосці, пакрыў яго няславай.
Скараціў дні маладосьці ягонае, пахрыў яго няславаю. Сэля.
Як доўга, Госпадзе, ці вечна будзеш хавацца? [Як доўга,] быццам агонь, будзе палымнець Твой гнеў?
Пакуль, СПАДАРУ, ці будзеш хавацца назаўсёды, будзе гарэць, бы цяпло, гнеў твой?
Памятай, якое кароткае маё жыццё. Дзеля якой марнасці стварыў Ты ўсіх сыноў чалавечых?
Успомні, што я, які век, нашто ўчыніў дарма ўсіх сыноў людзкіх?
Ці ёсць хто такі, хто будзе жыць і не ўбачыць смерці, хто вырве душу сваю з рукі апраметнай?
Якая людзіна жывець і не абача сьмерці, выбаве душу сваю ад рукі шэолю? Сэля.
Дзе ж былая міласэрнасць Твая, Госпадзе, як прысягнуў Ты Давіду ў праўдзе Тваёй?
Ідзе ласкі Твае першыя, Спадару, каторымі Ты прысягаў Давіду ў вернасьці Сваёй?
Успомні, Госпадзе, знявагі Тваіх паслугачоў; я захаваў гэта ў сэрцы маім, ад усіх паганаў,
Успомні, Спадару, зьдзек із слугаў Сваіх, каторы я нашу ў грудзёх сваіх ад усіх дужых людаў,
гэтым наракалі непрыяцелі Твае, Госпадзе, гэтым наракалі яны на сляды намашчэнца, якою паганяць сляды Твайго намашчэнца.
Каторым зьдзекаваліся непрыяцелі Твае, СПАДАРУ, каторым яны зьдзекаваліся ізь сьлядоў памазанца Твайго.
Дабраславёны Госпад навечна. Хай будзе [так], хай будзе!
Дабраславёны СПАДАР на векі. Амін а амін.
