Псалтыр 68 псалом

Псалтыр
Пераклад Чарняўскага 2017 → Пераклад Яна Станкевіча

 
 

Кіраўніку хору. Давідаў. Псальм. Песня.
 
Кіраўніку хору. Псальма Давідава.

Паўстае Бог, і рассейваюцца непрыяцелі Яго; і ўцякаюць ад аблічча Яго тыя, што ненавідзяць Яго.
 
Устане Бог, рассыпяцца варагі Ягоныя, і ўцякуць ненавідзячыя Яго ад віду Ягонага.

Як рассейваецца дым, Ты рассееш іх; як плавіцца воск ад агню, так згінуць грэшнікі ад Бога.
 
Як разьвяваецца дым, так разьвей іх; як топіцца воск ад цяпла, так хай нягодныя загінуць ад прытомнасьці Божае.

Справядлівыя ж будуць весяліцца і радавацца перад Богам і адчуюць асалоду ў весялосці.
 
Але справядлівыя хай радуюцца, хай вяселяцца перад Богам, няхай захапляюцца ў радасьці!

Спявайце Богу, спявайце псальм імю Яго; учыніце дарогу Таму, Які ўзносіцца над аблокамі: імя Яму — Госпад. Усклікайце радасна перад Ім;
 
Пяіце Богу, пяіце імені Ягонаму, раўнуйце дарогу едучаму на булакох; імя Ягонае ЯГ, весяліцеся перад Ім!

бацька сірот і суддзя ўдоў, Бог у доме Сваім святым.
 
Айцец сіротаў і судзьдзя ўдоваў ё Бог у сьвятой сялібе Сваёй.

Бог, Які селіць пакінутых у доме, Які выводзіць вязняў да дабрабыту; між тым бунтаўнікі будуць жыць на няплоднай зямлі.
 
Бог адзінотных памяшчае ў доме, выводзе вязьняў да дасьпеху; а бунтаўнікі жывуць на пустыні.

Божа, калі ішоў Ты перад народам Тваім, калі праходзіў Ты па пустыні,
 
Божа! як Ты выходзіў сьпераду люду Свайго, як Ты сігаў пустынёю (Сэля),

зямля здрыганулася, нават нябёсы струмяніліся перад Богам Сіная, перад Богам Ізраэля.
 
Зямля трэслася, нават ізь нябёс капала на прытомнасьць Бога, гэты Сынай дрыжэў — на прытомнасьць Бога, Бога Ізраелявага.

Выпусціў Ты, Божа, дождж самаўладна; спадчына Твая саслабела — Ты ж аднавіў яе.
 
Ласкавым дажджом Ты крапіў, Божа, Ты сіліў спадак Свой, як ён млеў.

Жывыя стварэнні Твае жылі там, падрыхтаваў Ты [усё] для беднага ў дабраце Сваёй.
 
Груд Твой жыў там, у дабру Тваім, Божа, што Ты прыгатаваў убогаму.

Госпад дае слова і абвяшчаюць добрае, вялікае мноства:
 
Спадар даець слова, вялікае войска пашыраючых дабравесьці.

«Цары войскаў уцякаюць, уцякаюць, а краса дому дзеліць здабычу.
 
«Каралі войскаў уцякаюць, уцякаюць! жыхаркі дому дзеляць здабытак».

А вы спіце ў агароджах сваіх: крылы галубіцы ззяюць срэбрам, а пер’е іх — яснасцю золата.
 
Хоць яны застаюцца меж авечнікаў, крылы галубы пакрытыя срэбрам, канцы крылаў яе жоўтым золатам.

Калі разганяе па ёй цароў Усемагутны, снегам бялеецца Сэлмон».
 
Як Усемагучы рассыпаў каралёў там, сьнег пайшоў на Цалмон.

Гара Божая — гара Басан, гара крутая — гара Басан.
 
Гара Божая — гара Вашанская! гара вярхоў — гара Вашанская!

Што глядзіце вы з пагардаю, горы крутыя, на гару, дзе спадабалася пасяліцца Богу? Бо Госпад паселіцца навечна.
 
Чаму вы касавурыцеся, верхагор’е, на гару, каторую Бог пажадаў на сялібу Сваю? прымеж тога там СПАДАР будзе жыць на векі.

Калясніц Божых дзесяць тысяч тысяч: Госпад прыходзіць з Сіная ў святое месца.
 
Цялежак двойчы дзесяць тысячаў, тысячы тысячаў, Спадар у іх на Сынаю, у сьвятыні.

Узышоў ты на вышыню, палоннага прывёў у палон; атрымаў людзей у падарунак, каб нават бунтаўнікі пасяліліся ў Госпада Бога.
 
Ты ўзышоў на вышыню, узяў палон, узяў людзём, каб нават бунтаўнікі жылі ў ЯГ Бога.

Дабраславёны Госпад штодня; панясе нас Бог збавенняў нашых.
 
Хай дабраславёны будзе Спадар дзень пры дню, Ён носе нас, Бог спасеньне наша. Сэля.

Бог наш, Бог дзеля збаўлення; і ў Госпада, у Госпада — брама смерці.
 
Бог наш ё Бог спасеньня, і ў СПАДАРА Спадара выхады што да сьмерці.

Але ж Бог знясе галовы Сваім непрыяцелям, валасатую чупрыну — тым, хто трывае ў сваіх злачынствах.
 
Адно Бог ране галаву непрыяцеляў Сваіх, валасатае цемя таго, хто ходзе ў вінах сваіх.

Госпад сказаў: «Ад Басана прывяду назад, выведу назад з глыбіні марской,
 
Сказаў Спадар: «З Вашану Я зьвярну, зьвярну з глыбіняў морскіх,

каб намачылася нага твая ў крыві, каб язык тваіх сабак атрымаў кавалак ад непрыяцеляў».
 
Каб ты змачыў ногі свае ў крыві, каб языкі сабак тваіх мелі дзель сваю зь непрыяцеляў».

Убачылі яны шэсце Тваё, Божа, шэсце Бога майго, Цара майго, у святое месца.
 
Бачылі ходні Твае, Божа, ходні Бога майго, Караля майго ў сьвятыні.

Наперадзе ішлі спевакі, апошнімі ідуць гусляры, у цэнтры — дзяўчаты з бубнамі.
 
Пяюны пераймаюць, за імі музыкі, памеж іх дзявушчыя бубняць на тамбурыне:

У святынях дабраслаўляйце Бога, Госпада, вы, ад вытокаў Ізраэля.
 
«У грамадах дабраслаўце Бога СПАДАРА, вы із жарала Ізраелявага!»

Там маладзенькі Бэньямін, што ўладарыць імі, князі Юды з харугвай сваёю, князі Забулона, князі Нэфталі.
 
Там Венямін малады ў праводзе, князі Юдзіны а вяткі іхныя, князі Завулонавы, князі Наффалімовы.

Даручы, Божа, магуццю Твайму; умацуй тое, Божа, што ты стварыў у нас!
 
Бог твой расказаў табе сілу. Умацуй, Божа, тое, што Ты зрабіў нам!

У святыні Тваёй, у Ерузаліме, цары прынясуць Табе дары!
 
Ізь сьвятыні Твае ў Ерузаліме прынясуць Табе каралі дар.

Напалохай звера ў трыснягу, статак быкоў сярод цялят народаў, якія хваляцца зліткамі срэбра. Разгані народы, якія імкнуцца да войнаў.
 
Згань зьвяры, што ў трысьніку, стаду быкоў зь цялятамі людаў; патапчы нагамі тых, што жадаюць срэбра; расьцярушы люды, каторыя жадаюць вайны.

Хай прыйдуць магнаты з Егіпта, хай Этыёпія працягне рукі свае да Бога.
 
Прыйдуць князі зь Ягіпту, Ефіопа выцягне рукі свае да Бога.

Валадарствы зямныя, спявайце Богу, грайце Госпаду, грайце Богу.
 
Гаспадарствы зямлі! пяіце Богу, пяіце Спадару (Сэля),

Які імкнецца паўздоўж неба нябёсаў на ўсход; вось, падасць Ён голас Свой, голас магуцця.
 
Таму, што едзе на нябёсах, на нябёсах старавечных. Глянь, Ён выдаець голас Свой, голас моцны.

Прызнайце магуцце за Богам. Вышэй за Ізраэль веліч Яго, і магуцце Яго — у аблоках.
 
Дайце чэсьць сілы Богу, над Ізраелям майстат Ягоны, і сіла Ягоная на нябёсах.

Дзівосны Ты, Божа, ад святога месца Твайго! Бог Ізраэля Сам надасць магуцце і моц Свайму люду. Дабраславёны Бог!
 
Страшны Бог у сьвятыні Сваёй, Бог Ізраеля, Ён даець моц а сілу люду свайму. Дабраславёны Бог.