Псалтыр 18 псалом
Псалтыр
Пераклад Чарняўскага 2017 → Пераклад Яна Станкевіча
Кіраўніку хору. Давіда, слугі Госпада, які прамовіў Госпаду словы гэтай песні, калі Госпад яго вызваліў ад моцы ўсіх ворагаў яго
Кіраўніку хору. Слугі СПАДАРОВАГА Давіда, каторы мовіў СПАДАРУ словы гэтае песьні таго дня, калі вывальніў СПАДАР яго ад рукі ўсіх непрыяцеляў і ад рукі Саўлавае. Ён казаў:
і з-пад рукі Саўла. Сказаў ён так: «Люблю Цябе, Госпадзе, магутнасць мая.
«Я люблю Цябе, СПАДАРУ, мацніня мая!» СПАДАР скала мая, і горад мой, і мой выбавіцель;
Госпад — апірышча маё, і прыстанішча маё. Выратавальнік мой; Бог мой — памочнік мой, і я на Яго спадзяюся; абаронца мой і рог збаўлення майго і апякун мой.
Божа мой, скала мая, на Каторую я спадзяюся, шчыт мой і рог спасеньня майго, высокая вежа мая!
Паклічу я Госпада, вартага хвалы, і буду збаўлены ад ворагаў маіх.
Хвалы годнага пагукаю СПАДАРА і ад непрыяцеляў сваіх вывальняюся.
Агарнулі мяне хвалі смерці, і віры Бэліяла ўстрывожылі мяне.
Паварозы сьмерці апуталі мяне, і цур’і веляла напалохалі мяне;
Путы пякельныя аплялі мяне, смяротныя петлі душаць мяне.
Ланцугі шэолю аблыталі мяне, пасадкі сьмерці перанялі мяне.
У роспачы маёй клічу я Госпада, і Бога майго прызываю; пачуў Ён кліч мой з храма Свайго, і прызыў мой перад позіркам вачэй Яго ўвайшоў.
У бядзе сваёй я пагукаў СПАДАРА і да Бога свайго загаласіў, і Ён пачуў з палацу Свайго голас мой, і галашэньне мае перад відам Ягоным прышло да вушшу Яго.
Здрыганулася і затрымцела зямля; зрушыліся і здрыгануліся падваліны гор, бо Ён запалаў гневам.
Захісталася, затрэслася зямля, таксама поды ўзгоркаў здрыгануліся а затрэсьліся, бо ўгневаўся.
Узняўся дым з ноздраў Яго і агонь знішчальны з вуснаў Яго выйшаў; вуголле [агністае] пачало расцякацца з Яго.
Узьняўся дым ад гневу Ягонага, і з вуснаў Ягоных цяпло зьядаючае; вугальле загарэлася ад яго.
Нахіліў Ён нябёсы, і сышоў, і змрок пад нагамі Яго.
Нахінуў Ён нябёсы й зышоў, і цемнь пад нагамі ў Яго.
І ўзняўся на херубіна, і паляцеў, нёсся на крылах вятроў.
І ехаў на херуве, і ляцеў; але, Ён нёсься на крылах ветру.
І ахінуўся цемрай, як заслонай, пасярод яе — палатка Яго: цёмная вада, паветраныя хмары.
Зрабіў цемрадзь сховам Сабе, навокал Яго будан Ягоны — цемныя воды, густыя хмары булакоў.
Перад бляскам позірку Яго праплывалі хмары, град і агністае вуголле.
Ад зьзяньня перад Ім прайшлі густыя хмары Ягоныя, град а жар.
І загрымеў на нябёсах Госпад, і Найвышэйшы даў пачуць голас Свой: град і агністае вуголле.
І загрымеў на нябёсах СПАДАР, і Навышні выдаў гук Свой, град а жар.
І пусціў Ён стрэлы Свае і рассыпаў іх, насыпаў маланак і ўстрывожыў іх.
Але, пусьціў стрэлы Свае й расьцярушыў іх, і шмат маланьняў, і зрабіў замятню ў іх.
І адкрыліся крыніцы вод, і адчыніліся падмуркі сусвету ад ушчування Твайго, Госпадзе, ад подыху гневу Твайго.
І паказаліся цур’і водаў, і агаліліся поды сьвету ад зганеньня СПАДАРОВАГА, ад дзьмухненьня духу ноздраў Тваіх.
Даслаў Ён нарэшце [руку], і прыняў мяне, і выцягнуў мяне з водаў многіх;
Паслаў з вышы, узяў мяне, выцягнуў мяне зь вялікіх водаў;
вырваў мяне ў ворагаў маіх вельмі моцных і ў тых, што ненавідзяць мяне, бо яны ўзмацніліся лепш за мяне.
Выбавіў мяне ад дужога непрыяцеля майго й ад ненавідзячых мяне, бо яны былі дужшыя за мяне.
Яны напалі на мяне ў дзень смутку майго, і зрабіўся Госпад апораю маёю.
Яны перанялі мяне ў дзень бяды мае, але СПАДАР быў апораю імне,
І вывеў мяне на прастор, збавіў мяне, бо пажадаў мяне.
І вывеў мяне на прастору, уратаваў мяне; бо Ён прыяе імне.
І адплаці мне, Госпад, паводле праўды маёй і паводле чысціні рук маіх аддай мне.
Заплаціў імне СПАДАР подле справядлівасьці мае, подле чысьціні рук маіх адплаціў імне.
Бо я пільнаваў шляхі Госпада і не адступаўся нягодна ад Бога майго.
Бо я глядзеў дарогаў СПАДАРОВЫХ і не адтыргнуўся нягодна ад Бога свайго;
Бо ўсе прысуды Яго перада мной, і ўсю праўду Яго не адрынуў я ад сябе.
Бо ўсі суды Ягоныя перад імною, і ўставаў Ягоных я не адсуваў ад сябе.
І стаў я беззаганны з Ім і высцерагаўся злачыннасці.
І быў беззаганны зь Ім, і сьцярогся бяспраўя свайго.
І адплаціў мне Госпад паводле праўды маёй, і паводле чысціні рук маіх перад позіркам вачэй Яго.
І адплаціў СПАДАР імне подле справядлівасьці мае, подле чысьціні рук маіх у ваччу Яго.
Са святым Ты святы будзеш, і з чалавекам беззаганным беззаганны будзеш,
З дабрачэсьлівымі Ты абходзішся дабрачэсьліва, зь беззаганным — беззаганна,
і з абраным абраным будзеш, і з заганным падступным будзеш.
З чыстым — чыста, а з крутадухам — ходаешся;
Бо народ пакорлівы Ты збаўляеш, а вочы пыхлівых прынізіш.
Бо Ты выбаўляеш люд убогі, а вочы высокіх паніжаеш;
Бо Ты, Госпадзе, запальваеш светач мой; Бог мой прасвятляе цемру маю.
Бо Ты засьвеціш сьвечку маю: СПАДАР, Бог мой, асьвеце цемнь маю.
Бо з Табою я пайду ў наступ на варожыя войскі і з Богам маім пераскочу праз мур.
Табою бягу на вятку, і з Богам сваім пераскочу сьцяну.
Бог, бязгрэшны шлях Яго, словы Госпада выпрабаваны агнём; шчыт Ён усім тым, хто спадзяецца на Яго.
Бог! — беззаганная дарога Ягоная, слова СПАДАРОВА пералітаванае; шчыт Ён усім, што спадзяюцца на Яго; бо хто Бог,
Бо хто ёсць Бог, апрача Госпада? Або якая крэпасць, апрача Бога нашага?
апрача СПАДАРА, і хто скала, апрача Бога нашага?
Бог, Які падперазаў мяне мужнасцю і ўладкаваў беззаганным шлях мой;
Бог, што папяразуе мяне сілаю і дарогу імне даець беззаганную.
Які зрабіў ногі мае, як у аленя, і на вышыні паставіў мяне.
Робе простымі ногі мае, як аленія, і на вышынях маіх станове мяне;
Які навучае рукі мае барацьбе, і нацягваюць медны лук плечы мае.
Вуча рукі мае вайны, і гбаю лук мядзяны рукамі сваімі.
І даў Ты мне шчыт збаўлення Твайго, і правіца Твая падтрымала мяне, і Тваё выслухванне ўзвялічвае мяне.
І Ты даў імне шчыт спасеньня Свайго, і правіца Твая паддзяржала мяне, і кунежнасьць Твая ўзьвялічыла мяне.
Ты пашырыў крокі мае пада мною, і не знясілена ступня мая.
Ты пашыраеш сігень мой пад імною, і ня хістаюцца шчыкалаткі мае.
Я пераследаваў ворагаў маіх і хапаў іх, і не вяртаўся, пакуль яны не прападалі.
Жануся за варагамі сваімі, і насьпяваю іх, і не зварачаюся, пакуль ня зьнішчу іх.
Я сцінаў іх, каб не маглі падняцца; яны падалі пад ногі мае.
Я раню іх, і ня ўзумеюць устаць; валяцца пад ногі мае.
І аперазаў Ты мяне мужнасцю для вайны, і тых, што паўсталі супраць мяне, кінуў пад мяне.
І Ты папяразуеш мяне сілаю на вайну, прычыняеш, каб праціўнікі мае ўгнуліся пад імною;
І ворагаў маіх прымусіў Ты да ўцёкаў і павынішчыў тых, што ненавідзяць мяне.
А варагоў маіх Ты даў імне патыліцы, і ненавідзячых мяне я зьнішчу.
Яны клікалі, і не было таго, хто збавіў бы; да Госпада, і не выслухаў іх.
Яны гукалі, але ня было ратаўніка; — да СПАДАРА, але Ён не адказаў ім.
І расцярушыў іх, як пыл па ветры, як вулічны бруд, патаптаў я іх.
Я расьцер іх, як пыл па ветру; і выкінуў іх, як бруду вулічную.
Выхапіў мяне ад бунту народа, паставіў мяне на чале плямёнаў. Народ, якога я не ведаў, служыць мне,
Ты даў імне ўцячы ад прававаньняў люду з імною, учыніў мяне галавою народаў; люд, каторага я ня знаў, будзе служыць імне.
толькі вухам пачуўшы, слухаецца мяне. Сыны чужыя сталі забягаць перада мною.
Як толькі яны пачуюць, яны слухаюць мяне, сынове чужаземца паддаліся імне;
Сыны чужыя саслабелі, дрыжаць у сховішчах сваіх.
Сынове чужаземца млеюць а дрыжаць у вагарожах сваіх.
Жыве Госпад, і дабраславёны Апякун мой, і хай узвысіцца Бог збаўлення майго!
Жыў СПАДАР, і дабраславёная скала мая, і няхай будзе ўзьвялічаны Бог спасеньня майго,
Бог, Які помсціш за мяне і падпарадкоўваеш мне народы, выратавальнік мой ад ворагаў маіх раз’ятраных;
Бог, што даець імне памсьціцца і паддаець люды пад мяне,
і над тымі, што паўсталі супраць мяне, Ты ўзвышаеш мяне, ад чалавека гвалтоўнага выхопліваеш мяне.
Вывальняе мяне ад непрыяцеляў маіх, нават над паўсталымі на мяне Ты ўздымаеш мяне, ад глабаньніка Ты выбавіў мяне.
Дзеля таго будуць славіць Цябе, Госпадзе, паміж паганамі і імю Твайму прагавару псальм.
За гэта я буду выхваляць Цябе меж народаў, СПАДАРУ, і імені Твайму буду пяяць.
Узвялічыў у збаўленні цара Свайго і аказаў міласэрнасць намашчэнцу Твайму Давіду і нашчадкам яго навекі».
Павялічае выбаўленьні караля Свайго, і выказуе міласэрдзе памазанцу Свайму Давіду а насеньню ягонаму на векі.