Псалтыр 106 псалом
Псалтыр
Пераклад Чарняўскага 2017 → Пераклад Язэпа Германовіча
Алілуя. Вызнавайце Госпада, бо Ён добры, бо навек міласэрнасць Яго.
Алелюя! Аддайце падзяку Госпаду, бо добры Ён, бо любоу Яго — вечная.
Хто раскажа пра магутнасці Госпада, хто дасць пачуць усе хвалы Яго?
Хто выскажа подзьвігі Госпада, абвесьціць усю славу ягоную?
Шчасныя тыя, што выконваюць прыказанні, якія чыняць справядлівасць увесь час.
Шчасьлівыя тыя, што захоўваюць права, якія увесь час чыняць спр-васьць.
Помні пра нас, Госпадзе, у спагаднасці да Твайго народа наведай нас збаўленнем Тваім,
Успомні аба мне, госпадзе, праз любоў да народу твайго! Адведай мяне успамогай тваей,
каб убачылі мы даброты выбраннікаў Тваіх, каб узвесяліліся мы весялосцю народа Твайго, каб ганарыліся Тваёй спадчынай.
Каб мне убачыць шчасьце выбранцаў тваіх, цешыцца радасьцяй народу твайго, каб хваліцца спадчынай тваей.
Награшылі мы разам з продкамі нашымі, жылі не па праўдзе, учынілі несправядлівасць.
Саграшылі мы з бацькамі нашымі, правініліся і тварылі беззаконьне.
Нашы бацькі ў Егіпце не зразумелі Тваіх цудаў, не помнілі вялікай міласэрнасці Тваёй і злосна кпілі, выходзячы ў мора, мора Чырвонае,
Бацькі нашы ў Эгіпце не зразумелі цудаў тваіх, ня помнілі аб тваей вялікай любові; але бунтаваліся супраць Усявышняга ля Чырвонага мора.
але захаваў Ён іх дзеля Свайго імя, каб даць спазнаць моц Сваю.
Але Ён выбавіў іх дзеля Імяні твайго, каб аб’явіць сваю магутнасьць.
Пагразіў Ён Чырвонаму мору, і высахла, і павёў іх між хваль, як па пустыні.
Ён пагразіў Чырвонаму мору і яно высахла і правёў іх праз бяздоньне як праз пустыню.
І збавіў іх ад рукі нахабніка; і вызваліў іх ад ворага.
І вырваў іх з рукі ворага, іх вызваліў з рукі праціўніка.
І пакрыла вада іх праціўнікаў, ані адзін з іх не застаўся.
Воды пакрылі праціўнікаў іхніх: ні адзін зь іх ня вымкнуўся.
І паверылі словам Яго, і спявалі на хвалу Яго.
І яны паверылі словам ягоным і сьпявалі хвалу Яму,
Але тут жа забыліся пра справы Яго і не прынялі парады Яго.
Хутка забыліся аб дзеяньнях Яго, — не чакалі прысуду Яго.
І разгарэліся пажаднасцю ў пустыні, і спакушалі Бога на бязводдзі.
І запалалі яны жадобай у пустыні і спакушалі Бога на пустэчы.
І даў Ён ім паводле просьбы іх, і паслаў насычанасць у душы іх.
І здаволіў іх жаданьне, але наслаў на іх душы ліхаманку.
І зайздросцілі Майсею ў лагеры, Аарону, святому Госпада.
І пазайздросьцілі Майсею у лагеры. і Аарону, сьвятому Гасподняму.
Расступілася зямля і праглынула Датана і пакрыла зборышча Абірама.
Расступілася зямля і праглынула Датана ды пакрыла банду Абірама.
І ўспыхнуў агонь у скопішчы іх, полымя спаліла грэшнікаў.
Запалаў агонь пад іхняю бандай і полымя спаліла нягоднікаў.
І зрабілі яны цялё пры Гарэбе і пакланяліся перад ідалам.
Яны зрабілі цялётка пад Харыбам і пакланяліся перад ідалам ніцма.
І замянілі хвалу сваю падабенствам быка, што паядае сена.
І замянілі славу сваю на абраз быка, што есьць траву.
Забыліся пра Бога, Які збавіў іх, Які чыніў нязвыкласці ў Егіпце,
Яны забылі Бога, збавіцеля свайго, Які вялікія справы учыніў у Эгіпце,
цуды на зямлі Хама, страшныя дзівосы каля Чырвонога мора.
Дзіўныя учынкі у зямлі Хама, страшныя — на моры Чырвоным.
І сказаў Ён, што вынішчыць іх, каб не Майсей, выбраннік Яго: ён стаў перад Ім у расколіне, каб адвёў гнеў Свой, не губіў іх.
Дык загаманіў, што выгубіць, калі-б не Майсей, выбранец Ягоны, які стануў ля прорвы перад Ім, каб адхіліца запальчывасьць Яго ад зьнішчэньня іх.
І за нішто палічылі яны зямлю пажаданую, не паверылі слову Яго,
І узгардзілі пажаданай зямлею, не паверылі яны Ягонаму слову.
І марматалі ў сваіх палатках, не слухалі голасу Госпада.
І наракалі у палатках сваіх, ня слухалі голасу Госпада.
І ўзняў Ён руку Сваю на іх, каб пакласці іх ніцма ў пустыні
Дык падняў Ён руку сваю над імі, прысягнуў, каб іх пакласьці ў пустыні —
і каб раскідаць патомства іх між народамі, і рассыпаць іх па ўсёй зямлі.
І што іхняе патомства расцярушыць між паганаў і рассыпаць іх па земях.
І прыгарнуліся яны да Баал-Пэгора, і з’елі ахвяры мёртвых.
Яны прыляпіліся да Бааль-Пэгора і спажывалі ахвяры мёртвых,
І ўгнявілі Яго сваімі [ліхімі] задумамі, і спала на іх пляга.
Абуралі Яго паступалі сваімі і напаў на іх мор (зараза).
Тады паўстаў Пінхас і ўчыніў суд, і спынілася пляга.
Дык падняўся Пінхас і расправіўся і тады мор прыпыніўся.
І залічана яму гэта за справядлівасць на ўсе пакаленні аж на век.
І залічана гэта яму за праведнасьць з роду ды ў род, навекі.
І ўгнявілі Яго каля водаў Мэрыбы, і праз іх прыйшла бяда на Майсея,
І раздражнілі Яго ля водаў Мэрыба і праз іхні грэх зло пала на Майсея.
бо яны раз’ятрылі дух яго, і пачаў прамаўляць ён неабдуманае вуснамі сваімі.
Бо гэтак дадзелі ягонаму духу, што неразважна гаманіў вуснамі сваімі.
Не вынішчылі паганаў, пра якіх сказаў ім Госпад,
Яны ня зьнішчылі тых народаў, аб якіх ім Госпад загадаў,
а памяшаліся яны з паганамі і навучыліся справам іх.
Яны зьмяшаліся з паганамі і навучыліся іхніх учынкаў.
І пачалі служыць іх балванам, і сталася [гэта] пасткай для іх.
І служылі іхнім ідалам, што сталіся ім як-бы пасткай
Ды складалі ў ахвяру сыноў сваіх і дочак сваіх дэманам.
І прынасілі сваіх сынаў і дачок у ахвяру дэманам.
І пралілі нявінную кроў, кроў сыноў сваіх і дочак сваіх, якіх ахвяравалі балванам ханаанскім, і зямля спаганена была кроўю,
Яны пралівалі нявінную кроў — кроў сыноў і дачок сваіх, якіх прыносілі у ахвяру ханаанскім ідалам і зямля ад крыві апаганілася.
і спракудзіліся сваімі справамі, і сваімі паводзінамі парушылі прымірэнне.
Яны самі апаганіліся сваімі учынкамі, паблудзілі паступкамі сваімі.
І ўзгарэўся гнеў Госпадаў на народ Яго, і ўзненавідзеў Ён спадчыну Сваю.
І узгарэўся гнеў Госпада на народ ягоны і абрыдла Яму спадчына ягона,
І выдаў іх у рукі паганам, і запанавалі над імі тыя, што іх ненавідзелі.
І выдаў іх у рукі паганаў і запанавалі над імі тыя, што іх ненавідзелі.
І прыгняталі іх непрыяцелі іх, і прыніжаны былі іх рукой.
Іхнія ворагі былі іхнімі тыранамі і яны спакарыліся пад чужую руку.
Часта вызваляў Ён іх, але яны гнявілі Яго сваімі намерамі і гінулі дзеля несправядлівасцей сваіх.
Вельмі Шмат разоў Ён іх выбаўляў, але яны дражнілі Яго у злосьці сваей і углыбляліся ў граху сваім.
Але глянуў Ён на іх бяду, калі пачуў лямант іх.
І Ён зважаў на іхняе гора тады, калі пачуў іхняе маленьне.
І ўспомніў на шчасце іх пра запавет Свой і пашкадаваў іх паводле бязмежнай міласэрнасці Сваёй.
І успамінаў на запавет свой зь імі і жалеў іх паводле вялікай сваей любові.
І будзіў Ён літасць да іх ва ўсіх, якія іх няволілі.
Выбаві нас, Госпадзе, божа наш, зграмадзь на зпасярод паганаў, каб нам славіць тваё сьвятое Імя і нам славаю тваею хваліцца!
Збаў нас, Госпадзе Божа наш, і забяры нас з-паміж народаў, каб мы вызнавалі святое імя Тваё і ўслаўляліся славай Тваёю.
Будзь Багаслаўлен Госпадзе, Божа Ізраіля, ад веку і да веку! І увесь народ скажа: Амін! Алелюя!
Дабраславёны Госпад Бог Ізраэля ад веку і да веку! І скажа ўвесь народ: «Амін, амін!»