Псалтыр 42 псалом
Псалтыр
Пераклад Чарняўскага 2017 → Пераклад Язэпа Германовіча
Кіраўніку хору. Маскіль. Сыноў Корэ.
Кіраўніку хору. Песьня сыноў Карэявых.
Як алень імкнецца да водаў крынічных, так імкнецца душа мая да Цябе, Божа.
Як лань прагне жывой вады з крыніцы (патоку), так душа мая імкнецца да Цябе, Божа мой.
Адчула смагу душа мая да Бога моцнага, жывога: калі ж пайду я і з’яўлюся перад Богам?
Душа мая прагне Бога, Бога жывога! Калі ж прыйду ўбачыць аблічча тваё?
Сталі хлебам слёзы мае днём і ноччу, калі кажуць мне штодня: «Дзе ж Бог твой?»
Сьлёзы мае былі мне хлебам днём — ноччу мне, што кожны дзень чую гоман: “Дзе ёсьць Бог твой?”.
Прыпамінаю я гэта, і хвалююся ў душы маёй, бо я прыйшоў у грамадзе, у самы дом Божы, з голасам радасці і вызнання ў святкаванні ўслаўляючай працэсіі.
Як гэта ўспамінаю, душа мая разьліваецца: я іду да цудоўнага Штра-храму сярод мнагалюдзтва, вядучы іх да Божага Дому, сярод гучнае радасьці і пахвалы ў сьвяточнай грамадзе.
Чаму ты смутная, душа мая, і чаго трывожышся ўва мне? Май надзею ў Богу, бо я ўсё роўна буду вызнаваць Яго: «Збаўленне аблічча майго» і «Бог мой».
Чаму ты сумуеш, душа мая? Чаму ўва мне турбуешся? Спадзявайся на Бога! — Я ж буду яшчэ славіць Яго, Збаўленьне аблічча майго і Бога майго.
Ува мне самім душа мая маркотная, таму ўспамінаю Цябе з зямлі Ярдана і Гэрмону, з гары Мізар.
Душа мая прыгнечана ўва мне, дык з земляў Ярданскіх, з гор Гармонскіх і з гары Міцар аб Табе ўспамінаю.
Бездань заклікае бездань пад шум вадаспадаў Тваіх. Усе віры Твае і хвалі Твае на мяне нахлынулі.
Прадоньне гукае да прадоньня ў шуме тваіх вадаспадаў: усе воды твае дый усе хвалі прайшлі праз мяне.
Калі ўдзень надзеліць мяне Госпад ласкаю Сваёю, то і ноччу песня для Яго ёсць у мяне: малітва да Бога жыцця майго.
Удзень Госпад зьяўляе ласку сваю. а ўначы ёсьць у мяне песьня для Яго — малітва да Бога жыцьця майго.
Кажу я Богу: «Ты — мая скала. Чаму забываешся Ты пра мяне? Чаму я крочу засмучаны, а вораг чыніць мне пераслед?»
Кажу да Бога, Скалы маей: “Чаму Ты забываеш мяне? Чаму хаджу я сумны ад варожага ўціску?”.
Уздрыгваюць косці мае, а тыя, што прыцясняюць мяне, зняважылі мяне і кажуць мне штодзень: «Дзе Бог твой?»
Аж крышацца косьці мае ад насьмешак ворагаў маіх, Спадзявайся на Бога! Яшчэ буду Яго хваліці — збаўленьне аблічча майго і Бога майго.
Чаму ты смутная, душа мая, і чаго трывожышся ўва мне? Май надзею ў Богу, бо я ўсё роўна буду вызнаваць Яго: «Збаўленне аблічча майго» і «Бог мой».
адсутнічае