Псалтыр 106 псалом
Псалтыр
Пераклад Антонія Бокуна → Пераклад Аляксандара Надсана
Альлелюя! Хвалеце ГОСПАДА, бо Ён добры, бо міласэрнасьць Ягоная на вякі.
Алілуя! Дзякуйце Госпаду, бо Ён добры, бо павек міласэрнасьць Яго! —
Хто выкажа магутнасьць ГОСПАДА, дасьць пачуць усю хвалу Ягоную?
хай скажуць вызваленыя Госпадам, каго Ён вызваліў з рукі ворага
Шчасьлівыя тыя, што захоўваюць суд і робяць праведнасьць у кожным часе.
і сабраў з усіх краінаў: з усходу і захаду, з поўначы і ад мора.
Памятай пра мяне, ГОСПАДЗЕ, праз ласкавасьць да народу Твайго! Наведай мяне са збаўленьнем Тваім,
Яны блукалі па пустыні, па бязводзьдзі, не знаходзілі дарогі да населенага места.
каб я ўгледзеў дабро выбранцаў Тваіх, каб я радаваўся радасьцю народу Твайго, каб хваліўся разам са спадчынаю Тваёю!
Цярпелі яны голад і смагу, душа іх млела ў іх.
Саграшылі мы разам з бацькамі нашымі, правініліся і адступіліся.
І ў горы сваім яны ўсклікнулі да Бога, і Ён выбавіў іх ад бедаў іх
Бацькі нашыя ў Эгіпце не зразумелі цудаў Тваіх, ня памяталі мноства міласэрнасьці Тваёй, бунтаваліся каля мора, пры моры Чырвоным.
і вывёў іх на просты шлях, каб ім ісьці да населенага места.
Але Ён збавіў іх дзеля імя Свайго, каб зьявіць магутнасьць Сваю.
Хай дзякуюць Госпаду за міласэрнасьць Яго і за цуды Яго для сыноў людзкіх,
Ён утаймаваў мора Чырвонае, і яно высахла; і Ён правёў іх праз бяздоньне як праз пустыню.
бо Ён задаволіў спрагнёную — і напоўніў дабротамі згаладалую — душу
І збавіў іх з рукі ненавісьніка, і выбавіў іх з рукі ворага.
тых, што сядзелі ў цемры і цені сьмерці, скаваныя горам і жалезам,
І пакрылі воды прыгнятальнікаў іхніх, ніводзін з іх не застаўся.
бо яны супрацівіліся словам Божым і радаю Найвышэйшага пагардзілі.
І хоць яны паверылі словам Ягоным і сьпявалі хвалу Яму,
І скарылася ў бядзе сэрца іх: яны зьнемагліся, і не было нікога, хто дапамог бы ім.
але хутка забыліся пра дзеі Ягоныя, не чакалі на раду Ягоную.
І ў горы сваім яны ўсклікнулі да Бога, і Ён выбавіў іх ад бедаў іх,
І зажадалі жаданьнем у пустыні, і выпрабоўвалі Бога ў [зямлі] бязьлюднай.
і вывеў іх з цемры і ценю сьмерці, і разьбіў кайданы іх.
І Ён даў ім тое, чаго хацелі, і спаслаў зьнемажэньне ў душу іхнюю.
Хай дзякуюць Госпаду за міласэрнасьць Яго і за цуды Яго для сыноў людзкіх,
І пазайздросьцілі Майсею ў табары, і Аарону, сьвятому ГОСПАДА.
бо Ён разьбіў медныя брамы і скрышыў жалезныя замкі,
Расчынілася зямля, і праглынула Датана, і пакрыла грамаду Авірама,
забраў іх са шляху беззаконьня, бо з-за беззаконьняў сваіх яны прыйшлі ў заняпад.
і загарэўся агонь пад грамадою іхняю, полымя спаліла бязбожнікаў.
Усякай страваю брыдзілася душа іх, і яны наблізіліся да брамы сьмерці.
Яны зрабілі цяля пад Харэвам і пакланяліся перад літым [ідалам];
І ў горы сваім яны ўсклікнулі да Бога, і Ён выбавіў іх ад бедаў іх,
і замянілі Славу сваю на вобраз вала, які есьць траву.
паслаў слова сваё, і ацаліў іх, і ўратаваў іх ад загубы.
Яны забыліся на Бога, Збаўцу свайго, Які вялікае ўчыніў у Эгіпце,
Хай дзякуюць Госпаду за міласэрнасьць Яго і за цуды Яго для сыноў людзкіх,
цуды ў зямлі Хама, страшныя [рэчы] каля мора Чырвонага.
і хай прынясуць Яму ахвяру хвалы, і абвесьцяць з радасьцю ўчынкі Яго.
І сказаў Ён, што вынішчыць іх, калі б не Майсей, выбранец Ягоны, які стаў у выломе перад абліччам Ягоным, каб адвярнуць ярасьць Ягоную, каб Ён ня вынішчыў іх.
Тыя, што на караблях плаваюць па моры, занятыя працаю на вялікіх водах,
І пагрэбавалі яны зямлёй пажаданай, не паверылі словам Ягоным.
бачылі ўчынкі Госпада і цуды Яго ў глыбіні.
І наракалі ў намётах сваіх, ня слухаліся голасу ГОСПАДА.
Ён сказаў, і ўзьняўся буйны вецер, і падняліся хвалі яго.
І Ён падняў руку Сваю на іх, каб пападалі яны ў пустыні,
Узьнімаюцца яны да небёсаў, спускаюцца ў бездані. Душа іх млела ў злой прыгодзе.
і пападала насеньне іхняе сярод народаў, І Ён расьцярушыўіх па зямлі.
Устрывожыліся яны, захісталіся, быццам п’яныя, і счэзла ўся мудрасьць іх.
І яны далучыліся да Баал-Пэгора, і елі ахвяры мёртвых,
І ў горы сваім яны ўсклікнулі да Бога, і Ён выбавіў іх ад бедаў іх.
і злавалі [Яго] дзеяньнямі сваімі, і абрынулася на іх пляга.
І загадаў буры, і настаў лёгкі ветрык, і змоўклі хвалі яе.
І паўстаў Пінхас, і спынілася пляга.
І ўсьцешыліся, што суцішыліся хвалі, і Ён прывёў іх да жаданай ім прыстані.
І залічана яму гэта за праведнасьць з пакаленьня ў пакаленьне на вякі.
Хай дзякуюць Госпаду за міласэрнасьць Яго і за цуды Яго для сыноў людзкіх;
І ўгнявілі яны [Бога] каля водаў Мэрывы, і з-за іх пацярпеў Майсей,
хай узьвялічваюць Яго на народным сходзе і на пасяджэньні старэйшых хай праслаўляюць Яго.
бо бунтаваліся супраць духа ягонага, і ён неразважна гаварыў вуснамі сваімі.
Ён перамяніў рэкі ў пустыню і струмені водныя ў сушу,
Яны ня зьнішчылі народаў, як ім казаў ГОСПАД,
зямлю ўраджайную ў салоную з-за злосьці тых, што жывуць у ёй.
і зьмяшаліся з паганамі, і навучыліся справаў іхніх,
Пустыню перамяніў Ён у водныя азярыны, а бязводную зямлю ў водныя вытокі.
і служылі ідалам іхнім, і яны сталіся для іх пасткаю,
І пасяліў там згаладалых, і заснавалі яны месты, каб жыць у іх.
і ахвяроўвалі сыноў сваіх і дачок сваіх дэманам,
І засеялі нівы, і насадзілі вінаграднікі, і зьбіралі багаты ўраджай.
і пралівалі кроў бязьвінную, кроў сыноў сваіх і дачок сваіх, якую ахвяроўвалі ідалам Ханаанскім, і апаганілася зямля ад крыві.
І блаславіў іх, і яны вельмі размножыліся; і жывёлаў іх Ён ня зьменшыў.
І апаганілі сябе ўчынкамі сваімі, чужаложылі ў дзеяньнях сваіх.
І зноў стала іх мала, і яны заняпалі ад націску злыбедаў і цярпеньняў.
І распаліўся гнеў ГОСПАДА на народ Ягоны, і абрыдла Яму спадчына Ягоная.
Паніжэньне вылілася на князёў іх, і Ён пакінуў іх блукаць па месцы непраходным і па бездарожжы.
І Ён аддаў іх у рукі паганаў, і запанавалі над імі тыя, што ненавідзелі іх.
І дапамог гаротнаму ў бядзе, і размножыў род яго, як авечак.
І ўціскалі іх ворагі іхнія, і яны скарыліся пад рукою іхняю.
Убачаць гэта праведныя і ўзрадуюцца, і ўсякае беззаконьне затуліць вусны свае.
Шмат разоў Ён выратоўваў іх, але яны бунтаваліся ў задумах сваіх і паніжаны былі за беззаконьне сваё.
Хто той мудры, які захавае гэта і зразумее міласьці Гасподнія?
Але Ён глянуў на іх у горы іх, пачуўшы галашэньне іхняе,
і ўзгадаў на іх дзеля запавету Свайго, і пашкадаваў іх дзеля мноства міласэрнасьці Сваёй,
і Ён даў літасьць да іх перад абліччам усіх, што паняволілі іх.
Збаў нас, ГОСПАДЗЕ, Божа наш, і зьбяры нас ад паганаў, каб мы славілі сьвятое імя Тваё і хваліліся славай Тваёю!
Дабраслаўлёны ГОСПАД, Бог Ізраіля, ад веку і на вякі! І няхай скажа ўвесь народ: «Амэн! Альлелюя!»
