Псалтыр 105 псалом
Псалтыр
Пераклад Антонія Бокуна → Пераклад Аляксандара Надсана
Слаўце ГОСПАДА, клічце імя Ягонае! Паведамляйце між народамі пра дзеі Ягоныя!
Алілуя! Дзякуйце Госпаду, бо Ён добры, бо павек міласэрнасьць Яго.
Сьпявайце Яму, выслаўляйце Яго! Размаўляйце пра ўсе цудоўныя дзеі Ягоныя!
Хто выкажа магутнасьць Госпада, зробіць чутнай усю хвалу Яго?
Хвалецеся імем Яго сьвятым! Няхай весяліцца сэрца тых, што шукаюць ГОСПАДА.
Шчасьлівыя тыя, што захоўваюць суд і чыняць справядлівасьць увесь час.
Шукайце ГОСПАДА і сілу Ягоную, шукайце аблічча Ягонае заўсёды!
Успомні нас, Госпадзе, у спагадлівасьці да народу Твайго, наведай нас збаўленьнем Тваім,
Узгадвайце цудоўныя дзеі Ягоныя, якія Ён зрабіў, цуды Ягоныя і прысуды вуснаў Ягоных,
каб нам бачыць дабрабыт абраньнікаў Тваіх, цешыцца радасьцю народу Твайго, хваліцца разам з набыткам Тваім.
вы, насеньне Абрагама, слугі Ягонага, сыны Якуба, выбранца Ягонага!
Зграшылі мы і нашыя айцы, правініліся, чынілі няправеднае.
Ён — ГОСПАД, Бог наш; над усёй зямлёй суды Ягоныя.
Айцы нашыя ў Ягіпце не зразумелі цудаў Тваіх, ня памяталі мноства міласьцяў Тваіх і збунтаваліся, калі ўваходзілі ў Чырвонае мора.
Ён памятае на вякі запавет Свой, слова, якое загадаў на тысячу пакаленьняў,
А Ён выратаваў іх дзеля імя свайго, каб зрабіць вядомай магутнасьць сваю.
якое заключыў з Абрагамам, і прысягу Сваю Ісааку.
І папракнуў Чырвонае мора, і яно высахла, і Ён перавёў іх праз бездань, быццам праз пустыню;
І паставіў Якубу як пастанову, Ізраілю — як запавет вечны,
і выратаваў іх ад рукі ненавісьніка, і выбавіў іх ад рукі ворагаў;
кажучы: «Табе Я дам зямлю Ханаан, [пакладу] шнур спадчыны вашай»,
вада пакрыла прыгнятальнікаў іх, ніводзін з іх не застаўся.
калі было ў іх людзей мала на лік, вельмі мала, калі яны жылі там
І паверылі словам Яго, і песьняй уславілі хвалу Яго.
і пераходзілі ад народу да народу, ад [аднаго] валадарства да другога народу.
Але неўзабаве забылі дзеяньні Яго, не чакалі рады Яго.
Не дазваляў Ён ніякаму чалавеку прыгнятаць іх, і караў дзеля іх валадароў,
І загарэліся пажадлівасьцю ў пустыні, і спакушалі Бога на бязводзьдзі.
[кажучы]: «Не чапайце памазанцаў Маіх, і прарокам Маім не рабіце благога!»
І даў Ён ім тое, чаго прасілі, і паслаў удосталь для душы іх.
І паклікаў Ён голад на зямлю, усякую падпору хлеба зламаў,
І разгневалі яны Майсея ў стане і Аарона, сьвятога Гасподняга.
і паслаў перад абліччам іхнім чалавека, які быў прададзены як нявольнік, Язэпа.
Расступілася зямля, і праглынула Датана, і пакрыла зборышча Авірона;
Зашчамілі ў кайданы ногі ягоныя, жалезам сьціснулі душу ягоную
і загарэўся агонь на зборышчы іх, і полымя спаліла грэшнікаў.
аж да часу, калі выйшла справа ягоная, слова ГОСПАДА ачысьціла яго.
І зрабілі цяля ў Харыве, і пакланяліся ідалу;
Валадар паслаў, каб звольніць яго; той, што пануе над народамі, вызваліў яго,
і памянялі славу сваю на падабенства цяляці, што есьць траву.
паставіў яго гаспадаром над домам сваім і [чалавекам], што пануе над усім даброцьцем ягоным,
І забылі Бога, які выратаваў іх, які ўчыніў вялікае ў Ягіпце,
каб скіроўваў князёў ягоных паводле [рашэньня] душы сваёй, і старшыняў ягоных вучыў мудрасьці.
дзіву годнае на зямлі Хама і страшнае ў Чырвоным моры.
І прыйшоў Ізраіль у Эгіпет, і Якуб пасяліўся ў зямлі Хама.
І сказаў, што выгубіў бы іх, калі б Майсей, абраньнік Яго, ня стаў перад Ім у расколіне, каб адвярнуць гнеў Яго, каб Ён іх не загубіў.
І [Бог] зрабіў вельмі плодным народ Свой, і зрабіў яго мацнейшым за прыгнятальнікаў ягоных.
І за нішто мелі яны зямлю жаданую, не далі веры слову Яго.
Зьмяніў сэрца іхняе, каб ненавідзелі народ Ягоны, каб змовіліся супраць слугаў Ягоных.
І наракалі ў сваіх палатках, ня слухалі голасу Госпада.
Ён паслаў Майсея, слугу Свайго, Аарона, якога выбраў Сабе.
І Ён падняў руку сваю на іх, каб паваліць іх у пустыні,
Ён зьявіў праз іх знакі Свае і цуды Свае ў зямлі Хама.
кінуць род іх між паганаў і параскідаць іх па краінах.
Ён паслаў цемру, і зрабілася цёмна, і не маглі працівіцца слову Ягонаму.
І прысталі яны да Баальпагора, і елі ад ахвяраў мёртвым.
Ён перамяніў воды іхнія ў кроў, і памерлі рыбы іхнія.
І разгневалі Яго сваімі паводзінамі, і стаў вялікі мор сярод іх.
Напоўнілася зямля іхняя жабамі, нават у спальнях валадароў іхніх.
І ўстаў Фінэес, і ўміласьцівіў Яго, і пошасьць спынілася,
Сказаў, і наляцелі мухі і камары ў-ва ўсіх межах іхніх.
і гэта было залічана яму за праведнасьць з роду ў род давеку.
Ён даў ім [замест] дажджу град, полымя агню на зямлю іхнюю.
І разгневалі Яго каля водаў супярэчаньня, і праз іх дазнаў гора Майсей,
Пабіў вінаградныя лозы іхнія і дрэвы фігавыя, і паламаў дрэвы ў межах іхніх.
бо яны раздражнілі дух яго і з вуснаў яго зьляцела неабачлівае слова.
Сказаў, і прыйшла саранча, і хрушчоў безьліч,
Яны ня вынішчылі народаў, пра якіх казаў ім Госпад,
і яны паелі ўсе расьліны ў зямлі іхняй, і паелі плады палёў іхніх.
і зьмяшаліся з паганамі, і навучыліся звычаяў іх,
Ён пабіў усіх першародных у зямлі іхняй, зачаткі ўсёй сілы іхняй.
і служылі балванам іх, і гэта стала пасткаю для іх.
А іх вывеў са срэбрам і золатам, і не было ў каленах іхніх нядужага.
І прыносілі ў ахвяру дэманам сыноў і дачок сваіх,
Радаваўся Эгіпет з выхаду іхняга, бо ахапіў іх страх перад імі.
і пралілі нявінную кроў, кроў сыноў і дачок сваіх, якіх прыносілі ў ахвяру ідалам ханаанскім. І прасякла зямля крывёю,
Ён хмару разгарнуў, як заслону, і агонь, каб ноч асьвятляць.
і апаганілася ўчынкамі іх, і яны разбэсьціліся ў паводзінах сваіх.
Зажадалі, і прывёў перапёлак, і хлебам нябесным насычаў іх.
І загарэўся Госпад гневам на свой народ, і прыкрым стаў Яму набытак Яго.
Ён рашчапіў скалу, і лінулі воды, і ракой пацяклі па сухой [зямлі].
І Ён аддаў іх у рукі ворагаў, і тыя, што ненавідзелі іх, запанавалі над імі.
Бо Ён узгадаў слова сьвятое Сваё да Абрагама, слугі Свайго,
І ворагі іхнія прыгняталі іх, і пад рукамі іх яны ўпакорыліся.
і вывеў народ Свой у радасьці, выбранцаў Сваіх — са сьпяваньнем.
Шмат разоў Ён вызваляў іх, але яны гнявілі Яго сваёй упартасьцю і цярпелі прыніжэньне з-за беззаконьняў сваіх.
І даў ім зямлю народаў, і набытак народаў успадкаемілі яны,
І ўбачыў Госпад, як яны мучыліся, калі пачуў мальбу іх.
каб захоўвалі пастановы Ягоныя і законаў Ягоных трымаліся. Альлелюя!
І прыгадаў запавет свой, і пашкадаваў іх у вялікай сваёй міласэрнасьці,
