Псалтыр 122 псалом

 

 

Сьпеў узыходжаньня. Давіда. Узрадаваўся я, калі мне сказалі: «Хадзем у Дом ГОСПАДА!»

 

Песьня ўзыходжаньняў. Я ўзьняў вочы мае да Цябе, які жывеш у небе.

Вось, ногі нашыя стаяць у брамах тваіх, Ерусаліме!

 

Вось, як вочы слугаў узіраюцца на рукі гаспадароў сваіх і як вочы служанкі — на рукі гаспадыні сваёй, так вочы нашыя зьвернутыя да Госпада Бога нашага, аж пакуль Ён паспагадае нам.

Ерусаліме! Ты пабудаваны, як горад, які злучаны разам,

 

Зьмілуйся над намі, Госпадзе, зьмілуйся над намі, бо мы перапоўненыя зьнявагай.

куды ўваходзяць калены, калены ГОСПАДА, як сьведчаньне для Ізраіля, каб славіць імя ГОСПАДА,

 

Душа наша бязьмерна поўная насьмешак багатых і пагарды пыхлівых.

бо там стаяць пасады судовыя, пасады дому Давіда.

 

Прасіце пра супакой для Ерусаліму! Няхай маюць дабрадзенства тыя, якія любяць цябе.

 

Супакой няхай будзе ў мурах тваіх, дабрабыт — у палацах тваіх.

 

Дзеля братоў маіх і бліжніх маіх кажу цяпер: «Супакой табе!»

 

Дзеля Дому ГОСПАДА, Бога нашага, буду шукаць дабра для цябе.