Псалтыр 126 псалом

Псалтыр
Пераклад Антонія Бокуна → Пераклад Аляксандара Надсана

 
 

Сьпеў узыходжаньня. Калі ГОСПАД вярнуў палонных Сыёну, мы былі як у сьне.
 
Песьня ўзыходжаньняў. Калі ня Госпад збудуе дом, дарэмна стараліся будаўнікі; калі ня Госпад будзе сьцерагчы места, дарэмна ня спаў вартаўнік.

Былі тады вусны нашыя поўныя сьмеху, і язык наш — сьпяваньня. Казалі тады між паганамі: «Вялікае ГОСПАД з імі ўчыніў!»
 
Дарэмна ўставаць рана вам, што спажываеце хлеб журбы: лёгшы, уставайце пасьля таго, як Госпад дасьць сон любым сваім.

Вялікае ГОСПАД з намі ўчыніў, і мы былі радасныя.
 
Вось спадчына ад Госпада — сыны, узнагарода — плод улоньня.

Вярні, ГОСПАДЗЕ, нашых палонных, як ручаі на [зямлю] паўднёвую.
 
Як стрэлы ў руцэ дужага, так сыны выгнаньнікаў.

Той, хто ў сьлёзах сеяў, жаць будзе са сьпяваньнем.
 
Шчасьлівы той, хто споўніць праз іх жаданьне сваё: не асаромяцца, калі будуць гаварыць з ворагамі сваімі ў браме.

Тыя, што несьлі насеньне на пасеў, ішлі плачучы, але, вяртаючыся, вернуцца са сьпяваньнем, снапы свае несучы.