Псалтыр 37 псалом
Псалтыр
Пераклад Антонія Бокуна → Пераклад Аляксандара Надсана
Давіда. Ня гневайся, [гледзячы] на злачынцаў, не зайздросьці тым, што робяць беззаконьне,
Псалом Давіда, на ўспамін пра суботу.
бо яны, як трава, хутка ссохнуць, і павянуць, як расьліна зялёная.
Госпадзе, у абурэньні Тваім не судзі мяне і ў гневе Тваім не карай мяне.
Спадзявайся на ГОСПАДА і рабі добрае, жыві на зямлі, і захоўвай вернасьць.
Бо стрэлы Твае працялі мяне, і Ты паклаў на мяне руку Тваю.
Насалоджвайся ў ГОСПАДЗЕ, і Ён табе дасьць прагненьні сэрца твайго.
Няма здаровага месца на целе маім з прычыны гневу Твайго, няма супакою касьцям маім з прычыны грахоў маіх.
Аддай ГОСПАДУ шлях твой і спадзявайся на Яго, і Ён [усё] зробіць,
Бо беззаконьні мае перавысілі галаву маю, быццам важкі груз, абцяжарылі мяне.
і выведзе праведнасьць тваю як сьвятло, і суд твой — як белы дзень.
Пратухлі і загнілі раны мае з-за нярозуму майго.
Ціхі будзь перад ГОСПАДАМ і чакай на Яго, ня гневайся на таго, хто мае посьпех на шляху сваім, на чалавека, які робіць зламыснае.
Я згібеў і сагнуўся зусім, увесь дзень сумны хадзіў.
Ухіліся ад гневу, пакінь ярасьць, ня гневайся, каб ты ня стаўся злачынцам,
Бо сьцёгны мае напоўніліся глумам, і няма здаровага месца на целе маім.
бо злачынцы будуць зьнішчаныя, а тыя, што спадзяюцца на ГОСПАДА, возьмуць у спадчыну зямлю.
Я быў прыгноблены і паніжаны надзвычайна, роў ад стогну сэрца майго.
Яшчэ крыху, і ня будзе бязбожніка; глянеш на месца ягонае, а яго няма!
Госпадзе, перад Табою ўсё маё жаданьне, і стогн мой ад Цябе ня ўтоены.
А пакорныя зямлю ў спадчыну возьмуць і будуць насалоджвацца ў мностве супакою.
Сэрца маё ўстрывожылася, сіла мая пакінула мяне, а сьвятло вачэй маіх — і яго ня стала ўва мне.
Бязбожнік задумвае ліхое супраць праведнага і скрыгоча на яго зубамі сваімі.
Сябры мае і бліжнія мае наблізіліся і сталі перада мною, а найбліжэйшыя мае сталі здалёку.
Госпад сьмяецца з яго, бо бачыць, што прыходзіць дзень ягоны.
І тыя, што шукалі душы маёй, цясьніліся, а тыя, што жадалі мне зла, гаварылі марнае і ўвесь дзень абмяркоўвалі подступы.
Бязбожнікі выцягнулі меч і нацягнулі лук свой, каб паваліць прыгнечанага і беднага, каб замардаваць тых, у каго шлях просты.
А я, быццам глухі, ня чуў і, як нямы, не расчыняў вуснаў маіх.
Меч іхні ўвойдзе ў сэрца іхняе, і лук іхні будзе зламаны.
І стаў я як чалавек, які ня чуе і ня мае апраўданьняў у вуснах сваіх.
Малое ў праведніка лепшае за багацьце шматлікіх бязбожнікаў.
Бо на Цябе, Госпадзе, спадзяваўся я: Ты, Госпадзе, Божа мой, пачуеш мяне.
Бо рамёны бязбожнікаў будуць скрышаныя, а праведнікаў падтрымлівае ГОСПАД.
Бо я сказаў: «Хай не пацяшаюцца з мяне ворагі мае»; а яны, калі пахіснуліся ногі мае, шматсловілі на мяне.
Ведае ГОСПАД дні беззаганных, і спадчына іхняя будзе на вякі.
Бо я на раны гатовы, і боль мой заўсёды перада мною.
Ня будуць яны асаромленыя ў час ліхі, а ў дні голаду будуць насычаныя.
Бо я аб’яўлю віну маю і буду сумаваць з-за граху майго.
Бо загінуць бязбожнікі, і ворагі ГОСПАДА зьнікнуць, як тлустасьць авечак у дыме зьнікае.
А ворагі мае жывуць і сталі дужэйшымі за мяне; і стала многа тых, што без прычыны ненавідзяць мяне.
Бярэ бязбожнік у доўг — і [доўгу] ня верне; а праведнік літуецца і дае.
Тыя, што плацяць мне злом за дабро, узьвялі паклёп на мяне, бо я ішоў сьледам за дабрынёю.
Бо дабраслаўлёныя [Богам] зямлю ў спадчыну возьмуць, а тыя, што праклятыя Ім, будуць зьнішчаныя.
Не пакідай мяне, Госпадзе, Божа мой, не аддаляйся ад мяне.
ГОСПАД умацоўвае крокі чалавека, калі шлях ягоны даспадобы Яму.
Сьпяшайся на дапамогу мне, Госпадзе збаўленьня майго!
Калі ўпадзе, не заб’ецца, бо Госпад падтрымлівае руку ягоную.
Я быў малады і стаўся стары, і ня бачыў, каб праведнік быў пакінуты, каб насеньне ягонае шукала хлеба.
Кожны дзень ён літуецца і пазычае, і насеньне ягонае мае дабраслаўленьне.
Аддаліся ад зла і рабі добрае, і будзеш жыць на вякі.
Бо ГОСПАД любіць суд, і Ён не пакіне багабойных Сваіх, на вякі захавае іх, а насеньне бязбожнікаў будзе зьнішчана.
Праведнікі возьмуць у спадчыну зямлю і будуць жыць у ёй вечна.
Вусны праведніка выказваюць мудрасьць, і язык ягоны гаворыць суд.
Закон Бога ягонага ў сэрцы ягоным; ня будуць хістацца крокі ягоныя.
Бязбожнік сочыць за праведнікам і шукае, каб прывесьці да сьмерці яго.
ГОСПАД не пакіне яго ў руцэ ягонай, не асудзіць яго, калі ён будзе суджаны.
Спадзявайся на ГОСПАДА, і захоўвай шлях Ягоны, і Ён узвысіць цябе, каб ты ўзяў у спадчыну зямлю; і калі будуць зьнішчаныя бязбожнікі, ты ўбачыш.
Я бачыў бязбожніка, моцнага і разгалінаванага, быццам галінастае тутэйшае дрэва,
але прамінуў ён, няма яго, і я шукаў яго, і не знайшоў.
Зважай на беззаганнага і глядзі на правага, бо канец [гэтага] чалавека ёсьць супакой.
А адступнікі будуць зьнішчаны чыста; і канец бязбожных — зьнішчэньне.
Выратаваньне праведнікаў — ад ГОСПАДА, Ён — апора іхняя ў час трывогі.
ГОСПАД дапаможа ім і вызваліць іх; Ён вызваліць іх ад бязбожнікаў і збавіць іх, бо яны ў Ім маюць надзею.
