Псалтыр 107 псалом
Псалтыр
Пераклад Антонія Бокуна → Пераклад Аляксандара Надсана
Слаўце ГОСПАДА, бо Ён добры, бо на вякі міласэрнасьць Ягоная!
Песьня. Псалом Давіда.
Няхай гэтак скажуць выкупленыя ГОСПАДАМ, якіх Ён выкупіў з рукі прыгнятальніка
Гатовае сэрца маё, Божа, гатовае сэрца маё: буду апяваць і ўсхваляць у славе маёй.
і сабраў з земляў з усходу і з захаду, з поўначы і ад мора.
Устаньце, ліра і гусьлі! Я ўстану рана!
Яны блукалі па пустыні, па бязьлюдзьдзі, шляху да гораду, дзе будуць жыць, не знайшлі.
Буду дзякаваць Табе, Госпадзе, сярод людзей, буду пяяць Табе сярод народаў.
Былі галоднымі і сасьмяглымі, душа іхняя ў іх зьнемаглася.
Бо вялікая, вышэй за нябёсы, міласьць Твая і праўда Твая — да хмараў.
І крычалі яны да ГОСПАДА ў тузе сваёй, і Ён выратаваў іх з бяды іхняй.
Узьнясіся над нябёсамі, Божа, і над усёй зямлёй — хвала Твая!
І павёў Ён іх шляхам простым, каб прыйшлі да гораду, дзе будуць жыць.
Каб любыя Твае маглі знайсьці ратунак, збаў іх праваю рукою Тваёю і выслухай мяне.
Няхай славяць ГОСПАДА за міласэрнасьць Ягоную і за цуды Ягоныя для сыноў чалавечых,
Бог прамовіў у сьвятыні сваёй: «Узьнясуся, і разьдзялю Сіхэм, і даліну палатак разьмеру.
бо Ён насыціў душу спрагнёную і душу галодную напоўніў дабром.
Мой Галаад, Мой Манасія, а Ахрэм — падпора галавы Маёй, Юда — кароль Мой,
Яны сядзелі ў цемры і ў ценю сьмерці, увязьненыя пакутамі і жалезам,
Мааб — посуд надзеі Маёй, на Ідумэю працягну абутак Мой, іншапляменьнікі скарыліся Мне».
бо яны бунтаваліся супраць словаў Бога і радай Найвышэйшага пагрэбавалі.
Хто ўвядзе мяне ва ўмацаваны горад? Або хто давядзе мяне да Ідумэі?
І Ён упакорыў сэрца іхняе нядоляй; яны спатыкнуліся, і не было дапамогі.
Ці ня Ты, Божа, які адкінуў нас? І ці ня выйдзеш, Божа, з нашымі сіламі?
І крычалі яны да ГОСПАДА ў тузе сваёй, і Ён выратаваў іх з бяды іхняй.
Дай нам дапамогу ў бядзе, бо марны ратунак людзкі.
Ён вывеў іх з цемры і ценю сьмерці, і кайданы іхнія парваў.
У Богу явім сілу, і Ён зьвядзе ў нішто ворагаў нашых.
Няхай славяць ГОСПАДА за міласэрнасьць Ягоную і за цуды Ягоныя для сыноў чалавечых,
бо Ён скрышыў брамы мядзяныя і расьсек засаўкі жалезныя.
Яны [былі] неразумнымі на шляху правінаў сваіх і за беззаконьні свае пакутавалі.
Усякая ежа абрыдла душы іхняй, і блізка былі яны ад брамаў сьмерці.
І крычалі яны да ГОСПАДА ў тузе сваёй, і Ён выратаваў іх з бяды іхняй.
Ён паслаў слова Сваё, і аздаравіў іх, і выбавіў іх ад магілы.
Няхай славяць ГОСПАДА за міласэрнасьць Ягоную і за цуды Ягоныя для сыноў чалавечых!
Няхай ахвяруюць ахвяры падзякі, і няхай абвяшчаюць з радасьцю пра дзеяньні Ягоныя!
Тыя, што зыходзілі на мора на караблях і вялі справы на водах вялікіх,
яны бачылі справы ГОСПАДА і цуды Ягоныя ў глыбінях.
Ён сказаў, і стаўся вецер бурны, і ўзьняліся хвалі,
і яны ўздымаюцца пад неба, і падаюць у бяздоньне; душа іхняя ў [гэтым] ліху млее,
бадзяюцца і хістаюцца, як п’яныя, і ўся мудрасьць іхняя марная.
І крычалі яны да ГОСПАДА ў тузе сваёй, і Ён выратаваў іх з бяды іхняй.
Ён перамяніў буру ў цішу, і суцішыліся хвалі.
І ўзрадаваліся яны, што [ўсё] сьціхла, і Ён іх прывёў да жаданай прыстані.
Няхай славяць ГОСПАДА за міласэрнасьць Ягоную і за цуды Ягоныя для сыноў чалавечых!
Няхай вывышаюць Яго ў зборы народу і паміж старшыняў няхай хваляць Яго!
Ён перамяніў рэкі ў пустыню і крыніцы водаў — у сухую зямлю,
і ўрадлівую зямлю — у салёную, за ліхоту тых, што жывуць на ёй.
Ён перамяніў пустыню ў возера водаў і сухую зямлю — у крыніцы водаў,
і там пасяліў галодных, і яны паставілі горад, дзе будуць жыць,
і засеялі палі, і пасадзілі вінаграднік, і атрымалі плод багаты.
І Ён дабраслаўляў іх, і яны множыліся вельмі; і не зьмяншалася ў іх скаціны.
Але [пасьля] іх паменшала, і яны схіліліся пад цяжарам ліхоты і смутку.
Ён вылівае пагарду на князёў і кідае іх блукаць па пустках без дарогі.
Ён падымае прыгнечанага з нэндзы, і робіць плямёны як [чароды] авечак.
Убачаць гэта правыя і ўзьвесяляцца; і ўсякая несправядлівасьць закрые вусны свае.
Хто мудры, той гэта захавае, і зразумее міласэрнасьць ГОСПАДА!
