Псалтыр 77 псалом
Псалтыр
Пераклад Л. Дзекуць-Малея → Пераклад Антонія Бокуна
Кіраўніку хору: паводле Ядутуна. Псальм Асапавы.
Кіраўніку хору. Едутуну. Псальм Асафа.
Голас мой да Бога, і буду галасіці; голас мой да Бога, каб пачуў мяне.
Голас мой да Бога, і буду крычаць; голас мой да Бога, і Ён пачуў мяне.
У дзень тугі маёй шукаю я Госпада; уначы рука мая працягнулася і ня спускаецца; душа не дала пацешыць сябе.
У дзень трывогі маёй шукаю я Госпада; уначы рука мая працягнутая і не зьнемагаецца; адмаўляецца ад пацяшэньня душа мая.
Бога ўспамінаю і стогну; разважаю, а душа ўстрывожана. (Зэля)
Узгадваю пра Бога і стогну; енчу і зьнемагае дух мой. (Сэлях)
Ты не даеш мне заплюшчыць павекі мае; трывога прыйшла на мяне, і не магу гаварыць.
Ты затрымаў павекі вачэй маіх; я ўстрывожаны, і не магу гаварыць.
Разважаю аб днях даўных, аб гадох вякоў мінулых.
Разважаю пра дні старадаўнія, пра гады спрадвечныя.
Уначы ўспамінаю песьні мае, разважаю ў сэрцы маім, і дух мой дапытываецца:
Уначы ўзгадваю песьні мае, енчу ў сэрцы маім, і дапытваецца дух мой:
Няўжо-ж адцураўся Госпад навекі і ня будзе больш спагадаць?
«Няўжо Госпад на вякі адкінуў мяне і ня будзе больш спагадаць?
Няўжо-ж назаўсёды канец ласцы Ягонай, і вернасьць з роду ды ў род прыпынілася?
Няўжо назаўсёды канец міласэрнасьці Ягонай, і вестка з пакаленьня ў пакаленьне счэзла?
Няўжо-ж Бог забыў міласэрнасьць Сваю і ў гневе Сваім літасьць Сваю?
Няўжо Бог забыўся пра літасьцівасьць Сваю і спыніў у гневе Сваім літасьць Сваю?» (Сэлях)
І сказаў я: Гэта-ж мука мая, што правіца Ўсявышняга зьмянілася.
І я сказаў: «Гэта боль мой, што зьмянілася правіца Найвышэйшага.
Успамяну я дзеяньні Госпада; але, успамінаці буду дзіўныя дзеяньні Твае спрад вякоў.
Буду ўзгадваць дзеяньні ГОСПАДА; бо хачу ўзгадваць цуды Твае старадаўнія.
Буду разважаці аб усіх учынках Тваіх і аб вялікіх дзеяньнях Тваіх апавядаціму.
І буду разважаць пра ўсе справы Твае, і пра вялікія ўчынкі Твае буду апавядаць».
У сьвятасьці, Божа, Твой шлях; хто-ж гэткі вялікі, як наш Госпад Бог?
У сьвятасьці, Божа, шлях Твой. Які Бог гэтакі вялікі, як Бог?
Ты Бог, што цуды робіць. Ты выявіў магутнасьць Тваю пасярод народаў.
Ты — Бог, Які цуды робіць. Ты даў спазнаць народам моц Тваю.
Рукой Тваёй Ты народ Твой вызваліў, сыноў Якуба й Язэпа. (Зэля)
Ты бараніў рамяном Тваім народ Твой, сыноў Якуба і Язэпа. (Сэлях)
Убачыўшы Цябе, о Божа, убачыўшы Цябе, воды задрыжэлі, і глыбіні бяздонныя зварухнуліся.
Убачылі Цябе воды, Божа, убачылі Цябе воды і задрыжэлі, і затрэсьліся бяздоньні.
Патокамі воднымі люнулі хмары густыя; грымелі аблокі, і лёталі стрэлы Твае.
Лінулі з хмараў воды; выдалі голас аблокі, і лёталі стрэлы Твае.
У віхры голас грымоту Твайго разнасіўся; маланкі ўвесь сьвет асьвятлялі; зямля дрыжэла й гудзела.
Голас грымотаў Тваіх у віхуры; маланкі сусьвет асьвятлялі; зямля трэслася і дрыжэла.
Праз мора йшоў шлях Твой, і праз воды вялікія сьцежка Твая, і сьлядоў Тваіх нельга пазнаці.
Праз мора ішоў шлях Твой, і сьцяжына Твая — праз воды вялікія, і сьлядоў Тваіх нельга пазнаць.
Ты вёў Твой народ, як авечкі, рукой Маісея й Аарона.
Ты вёў народ Твой, як авечкі, рукой Майсея і Аарона.
