Псалтыр 90 псалом

Псалтыр
Пераклад Л. Дзекуць-Малея → Пераклад Міхаіла Астапчыка

Малітва Майсея, мужа Божага.Госпадзе, Ты нам прыпынак з роду ды ў род!

Пахвальная песня. Хто жыве дапамогай Вышняга, Той прытулак знайшоў ў Бога Нябеснага.

Перш, чымся горы паўсталі, і Ты даў кшталт зямлі і сусьвету, ад веку й да веку ёсьць Ты, о Божа!

Кажа Богу: «Заступнік мой і Прытулак мой, Бог мой і спадзяюся на Яго».

Ты йзноў вяртаеш у пыл чалавека ды кажаш: вярнецеся, сыны чалавечыя!

Бо Ён ратуе цябе ад сеткі лаўца І ад ліхога слова.

Бо тысяча лет прад вачыма Тваімі — як учорашні дзень, што мінуў, і варта начная.

Плячом Сваім абніме цябе, і пад крылом Ягоным захаваешся, Як зброя абароніць праўда Яго.

Ты іх зносіш разводзьдзем; яны — як сон зраньня, як трава, што гібее.

Не бойся жаху паўночнага, Ні стралы, што ляціць днём.

Наранку красуе яна й зелянее, а ўвечары вяне ды сохне.

Ні істоты, што вылазіць з туману цемры, Ні беса прыходзячага апоўдні.

Вось гэтак праз гнеў Твоій мы нікнем, ад ярасьці Тваёй мы ўстрывожаны.

Зваліцца вакол цябе тысяча, і процьма ад цябе падзе, Але да цябе не наблізяцца.

Ты праступкі нашы прад Табою паклаў, грахі нашы ўкрытыя прад сьветласьцяй аблічча Твайго.

Глядзець вачамі сваімі будзеш І ўбачыш адданне грэшным.

Бо ўсе дні нашы зьніклі ад гневу Твайго, гады нашы мінулі, быццам той уздох.

Бо Ты, Божа, спадзяванне мае, Вышняга зрабіў спадзяваннем сабе.

Дзён веку нашага гадоў семдзесят, а як пры сіле — гадоў восемдзесят; а пара ў іх найлепшая — толькі праца ды марнасьць, бо плывуць яны шыбка, і мы адлятаем.

Не зойдзе да цябе ліха, І рана не наблізіцца да цела твайго.

Каму ведама сіла гневу Твайго ды ярасьць Твая, што да страху прад Табой адпаведная?

Бо Анёлам Сваім запаведаў пра Цябе Захаваць Цябе на шляхах тваіх усіх.

Лічыць нашы дні — навучы Ты нас гэтага, каб прыдбаці нам мудрае сэрца.

На рукі возьмуць цябе, І не спатыкнешся аб камень нагою сваёй.

Абярніся, о Госпадзе! Дакуль Ты? Над рабамі Тваімі зьлітуйся!

На аспіда і васіліска наступіш, І адпнеш ільва і змяю.

Зраньня нас ласкай Тваёй насычай, каб мы радаваліся й весяліліся ў-ва ўсе нашы дні.

«Бо на Мяне спадзяваўся, і ратую яго, Захаваю яго, бо зведаў імя Мае.

Пацеш Ты нас на гэтулькі дзён, колькі Ты гнуў нас, ды на столькі гадоў, колькі жылі ў нядолі.

Ускліча да мяне і пачую яго, З ім буду ў бядзе, забяру яго і праслаўлю яго.

Хай над рабамі Тваімі зьявіцца дзела Тваё, і над сынамі іх — слава Твая.