Псалтыр 48 псалом

Псалтыр
Пераклад Л. Дзекуць-Малея → Пераклад Міхаіла Астапчыка

 
 

Песьня: псальм сыноў Карэявых.
 
Кіроўцу хору. Сынам Карэя. Псалом.

Вялік Госпад і вельмі хвалёны ў месьце нашага Бога, на сьвятой гарэ Яго.
 
Слухайце ўсе народы, Зразумейце ўсе насельнікі сусвету.

Як аздоба для ўсенькай зямлі, узьнімаецца гара Сыонская; на краю паўночным места вялікага Цара.
 
Земнародныя і сыны чалавечыя, Бедныя і багатыя.

Бог у харомах ягоных вядомы, як крэпасьць яго.
 
Вусны мае выкажуць прамудрасць, І розум ў разважанні сэрца майго.

Бо вось сабраліся цары і грамадай падходзілі разам,
 
Да прыповесці прыхілю вуха мае, Загадкі мае ў струнах псалціры адчыню.

ды, паглядзеўшы, здумеліся; спалохаўшысь, у жаху ўцяклі.
 
Чаго мне баяцца ў дзень судны, Калі бяззаконне шляхоў маіх абыдзе мяне?

Напаў на іх жах, трапятаньне, як-бы ў жанкі, што раджае.
 
Хто спадзяецца на сілу сваю І хваліца багаццем сваім вялікім.

Ты ветрам усходнім крышыш караблі Тырсыйскія.
 
І брат нават не вымаліць яго, Не дасць ён Богу выкуп за душу ягоную.

І чулі мы гэта, і бачылі ў месьце Госпада сілаў нябесных, у месьце нашага Бога: Бог навекі яго ўмацаваў. (Зэля)
 
Кошту няма за ратаванне душы сваёй, І не будзе такога ўвек,

Аб міласэрнасьці Тваёй разважаем, о Божа, пасярод сьвятыні Тваёй.
 
Каб жыць без канца І не ўбачыць магілы.

Як імя Тваё, Божа, так і слава Твая разьляглася да ўзьмежкаў зямлі; правіца Твая справядлівасьцяй поўніцца.
 
Вось бачыш, і мудрыя паміраюць разам з невукамі, Загінаюць і пакідаюць чужым багацце свае.

Дзеля судоў Тваіх, Госпадзе, гара Сыонская радуецца, весяляцца дачкі Юдэйскія.
 
І гроб — жыллё іх навекі і жытло вечнае ад роду да роду, І клічуць зямлю імёнамі іх.

Пайдзеце наўкола Сыону, абайдзеце яго і вежы яго палічыце,
 
Не разумеюць людзі гонара свайго, Прыпадабняюцца скату неразумнаму, і робяцца як скот.

прыгледзьцеся к валам ягоным, агледзьце харомы яго, каб наказаць пакаленьням, што будуць;
 
На шляху сваім блазнавалі, І ідучыя за імі таксама шлях гэты дабраславяць.

бо гэты Бог ёсьць наш Бог навекі. Ён будзе нам павадыром аж да сьмерці.
 
Яны як авечкі ў пекле і смерць пасвіць іх, і правядныя хутка запануюць над імі, І не дапаможа ім ніхто ў пекле, і славы сваёй не ўбачаць болей.