Псалтыр 89 псалом
Псалтыр
Пераклад Антонія Бокуна → Пераклад Васіля Сёмухі
Навучаньне Этана Эзрахі.
Малітва Майсея, чалавека Божага.
Пра міласэрнасьць ГОСПАДА буду сьпяваць вечна; з пакаленьня ў пакаленьне буду апавядаць пра вернасьць Тваю вуснамі маімі.
Госпадзе! Ты нам прыстанішча з роду ў род.
Бо я сказаў: «Навечна збудаваная міласэрнасьць, на нябёсах Ты ўгрунтаваў вернасьць Тваю».
Перш чым нарадзіліся горы, і Ты стварыў зямлю і сусьвет, і ад веку да веку Ты — Бог.
«Я заключыў запавет Мой з выбранцам Маім, прысягнуў Давіду, слузе Майму:
Ты вяртаеш чалавека ў тло, і кажаш: вярнецеся, сыны чалавечыя!
“На вякі ўгрунтую насеньне тваё, збудую пасад твой з пакаленьня ў пакаленьне”». (Сэлях)
Бо прад вачыма Тваімі тысяча гадоў, як дзень учарашні, калі ён прыйшоў, як варта начная.
І нябёсы славяць цуды Твае, ГОСПАДЗЕ, і вернасьць Тваю — у царкве сьвятых.
Ты быццам паводкаю зносіш іх; яны — як сон, як трава, што раніцаю вырастае, раніцаю цьвіце і зелянее, увечары вяне і сохне;
Бо хто параўнаецца ў аблоках з ГОСПАДАМ? Хто падобны да ГОСПАДА сярод сыноў Божых?
бо мы зьнікаем ад гневу Твайго, і ад лютасьці Тваёй мы разгубленыя.
Бог гэтак страшлівы на нарадзе сьвятых, і страшны для ўсіх, што вакол Яго.
Ты паклаў прад Сабою правіны нашыя і нашы тайноты ў сьвятло аблічча Твайго.
ГОСПАДЗЕ, Божа Магуцьцяў, хто гэтакі моцны, як Ты, ГОСПАДЗЕ? І вернасьць Твая навакол Цябе.
Усе дні нашыя прайшлі ў гневе Тваім; мы трацім гады нашыя, нібы гук.
Ты пануеш над узьнёсласьцю мора, і калі хвалі ўздымаюцца, Ты іх сьцішаеш.
Дзён гадоў нашых — семдзесят гадоў; а пры большай моцы восемдзесят гадоў; а самая лепшая іх пара — праца і хвароба, бо праходзяць хутка, і мы ляцім.
Ты скрышыў Рагава, быццам параненага; рамяном моцы Тваёй Ты раскідаў ворагаў Тваіх.
Хто ведае сілу гневу Твайго, і лютасьць Тваю па меры страху Твайго?
Тваё ёсьць неба, і Твая — зямля; сусьвет і ўсё, што ў ім, Ты заснаваў.
Навучы нас так лічыць нашыя дні, каб нам мудрае сэрца набыць.
Поўнач і поўдзень — Ты іх стварыў; Табор і Гермон радуюцца дзеля імя Твайго.
Павярніся, Госпадзе! Дакуль? Умілажалься з рабоў Тваіх,
Рамяно Тваё магутнае; рука Твая дужая, узьнятая правіца Твая.
раніцай насыці нас міласэрнасьцю Тваёю, і мы будзем радавацца і весяліцца ўсе дні нашыя.
Праведнасьць і суд — падставы пасаду Твайго; міласэрнасьць і праўда ідуць перад абліччам Тваім.
Разьвесялі нас за дні, калі Ты пабіваў нас, за леты, калі мы бачылі нягоды.
Шчасьлівы народ, які ведае трубны голас Твой. ГОСПАДЗЕ, яны ходзяць у сьвятле аблічча Твайго!
Хай выявіцца на рабах Тваіх дзея Твая, і на сынах іхніх — слава Твая;
У іменьні Тваім будуць радавацца яны ўвесь дзень, і праведнасьцю Тваёй будуць узвышаны.
і хай будзе добрая воля Госпада Бога нашага на нас, і ў дзеях рук нашых пасабляй нам, у дзеях рук нашых пасабляй.
Бо Ты — краса сілы іхняй, і праз ласку Тваю ўзьняты рог наш.
Бо ад ГОСПАДА шчыт наш, і ад Сьвятога Ізраіля валадар наш.
Тады, гаворачы ў відзежы да багабойнага Твайго, Ты сказаў: «Я даў успамогу волату, узвысіў юнака з народу.
Знайшоў Я Давіда, слугу Майго, сьвятым алеем Маім памазаў яго.
Рука Мая ўмацуе яго, і рамяно Маё ўзмоцніць яго.
Не пераможа вораг яго, і сын беззаконьня не асіліць яго.
І Я скрышу перад абліччам ягоным тых, што прыгнятаюць яго, а тых, што ненавідзяць яго, павалю.
І будзе вернасьць Мая і міласэрнасьць Мая з ім, і ў імя Маё ўзьнясецца рог ягоны.
І Я палажу руку ягоную на мора, а правіцу ягоную — на рэкі.
Ён будзе клікаць Мяне: “Ты — Айцец Мой, Ты — Бог мой і скала збаўленьня майго!”
Я зраблю яго першародным, найвышэйшым між валадароў зямлі.
На вякі захоўваючы, захаваю для яго міласэрнасьць Маю, і запавет Мой з ім будзе верным.
І Я зраблю, што насеньне ягонае будзе трываць вечна, і пасад ягоны — як дні нябёсаў.
Калі сыны ягоныя пакінуць Закон Мой і ня будуць хадзіць паводле судоў Маіх,
калі парушаць пастановы Мае і прыказаньняў Маіх ня будуць захоўваць,
Я наведаю правіны іхнія з кіем, і беззаконьні іхнія — з пакараньнямі,
але міласэрнасьці Маёй не забяру ў яго, і вернасьці Маёй ня здраджу.
Не парушу Я запавету Майго і таго, што выйшла з вуснаў Маіх, не зьмяню.
Я пакляўся [адзін] раз у сьвятасьці Маёй, што не схлушу Давіду.
Насеньне ягонае будзе на вякі, і пасад ягоны — як сонца перада Мною.
Як месяц будзе ўмацаваны ён на вякі, а сьведка ў небе — верны». (Сэлях)
Але Ты пакінуў і пагрэбаваў, адвярнуўся ад памазанца Твайго!
Ты пагардзіў запаветам са слугою Тваім, кінуў на зямлю дыядэму ягоную.
Ты збурыў усе загарадкі ягоныя, прывёў загубу ў замкі ягоныя.
Усе, што праходзілі дарогаю, рабавалі яго; ён стаўся ганьбаю для суседзяў сваіх.
Ты ўзьняў правіцы тых, якія перасьледавалі яго, і ўзрадаваў усіх ворагаў ягоных.
Ты назад павярнуў джала мяча ягонага і ня даў перамогі ў вайне,
Ты прыбраў бляск ягоны і пасад ягоны паваліў на зямлю.
Ты скараціў дні маладосьці ягонай, ганьбай пакрыў яго. (Сэлях)
Як доўга, ГОСПАДЗЕ? Ці назаўсёды Ты будзеш хавацца? Ці будзе палаць, як агонь, ярасьць Твая?
Узгадай, які век мой, якой марнасьцю Ты стварыў усіх сыноў чалавечых!
Хто з людзей можа жыць і ня ўгледзіць сьмерці? Хто выбавіць душу сваю з рукі пекла? (Сэлях)
Дзе, Госпадзе, даўнейшая міласэрнасьць Твая, як Ты прысягаў Давіду ў вернасьці Тваёй!
Узгадай, Госпадзе, ганьбу слугаў Тваіх, што ў нутры я нашу ад усіх народаў шматлікіх,
якою зьневажаюць ворагі Твае, ГОСПАДЗЕ, якой зьневажаюць сьляды памазанца Твайго!
Няхай будзе дабраслаўлёны ГОСПАД на вякі. Амэн! Амэн!
