Псалтыр 65 псалом
Псалтыр
Пераклад Антонія Бокуна → Пераклад Васіля Сёмухі
Кіраўніку хору. Псальм Давіда. Сьпеў.
Клікніце Богу, уся зямля.
Табе, Божа, прыналежыць хвала на Сыёне; і Табе будуць споўненыя абяцаньні.
Сьпявайце славу імю Ягонаму; гонар славе Ягонай, хвала Яму.
Ты чуеш малітву, да Цябе ўсякае цела імкнецца.
Скажэце Богу: грозны Ты ў дзеях Тваіх! У вялікай сіле Тваёй упакорацца Табе ворагі Твае.
Справы беззаконныя перамаглі мяне, але Ты дараваў нам правіны нашыя.
Хай паклоніцца Табе ўся зямля і сьпявае Табе, хай сьпявае імю Твайму, Усявышні!
Шчасьлівы той, каго Ты выбраў і наблізіў, каб жыў ён на панадворках Тваіх; мы будзем насычацца даброцьцем Дому Твайго, сьвятой сьвятыні Тваёй.
Прыйдзеце і гляньце на дзеі Бога, грознага ў дзеях супроць сыноў чалавечых.
Страшнымі [ўчынкамі] ў праведнасьці Ты адказваеш нам, Божа збаўленьня нашага, пэўнасьць усіх канцоў зямлі і далёкага мора,
Ён мора ў сушу ператварыў: раку перайшлі нагамі; там радасьць была нам у Ім.
Які ўгрунтаваў горы сілаю Сваёй, Які падперазаны магутнасьцю,
Магутнасьцю Сваёю ўладарыць Ён вечна; вочы Ягоныя глядзяць на народы, хай ня ўзносяцца бунтаўшчыкі.
Які суцішае шум мора, шум хваляў ягоных і мноства народу.
Дабраславеце, народы, Бога нашага і ўзьнясеце славу Яму.
І будуць баяцца знакаў Тваіх жыхары канцоў сьвету, землі на ўсходзе і на захадзе Ты разьвесяляеш.
Ён жыцьцё захаваў душы нашай, і назе нашай ня даў пахіснуцца.
Ты наведаў зямлю і напаіў яе, Ты ўзбагаціў яе Божым струмянём, напоўненым водамі. Ты прыгатаваў збожжа на ёй, бо гэтак угрунтаваў яе.
Ты нас выпрабаваў, Божа, ператапіў нас, як топяць срэбра.
Ты насычаеш разоры яе і разраўноўваеш скібы яе, кроплямі дажджу разьмякчаеш яе, парастак яе дабраслаўляеш.
Ты ўвёў нас у сетку, аковы паклаў нам на сьцёгны нашыя,
Ты ўкаранаваў год дабром Тваім, і сьцежкі Твае разьліваюць тлустасьць,
пасадзіў чалавека на галаву нам. Мы ўвайшлі ў вагонь і ў ваду, і Ты вывеў нас на волю.
разьліваюць на пашы ў пустыні, і ўзгоркі падпярэзваюцца радасьцю,
Увайду ў дом Твой з цэласпаленьнямі, аддам Табе зарукі мае,
апранаюцца ў чароды авечак, і даліны атуляюцца збожжам, радасна гукаюць і сьпяваюць.
якія вымавілі вусны мае і сказаў язык мой у скрусе маёй.
