Адкрыцьцё 10 разьдзел

 

 

І я ўбачыў іншага магутнага Анёла, які сходзіў з неба і быў ахінуты воблакам; і на яго галаве вясёлка, і яго аблічча, як сонца, і яго ногі, як слупы агню;

 

1 Пасьля ўбачыў я іншага магутнага анёла, сыходзячага з неба, заслоненага воблакам, над галавой у яго вясёлка і твар ягоны, быццам сонца, а ногі яго як быццам слупы вогненыя.

і ў яго руцэ быў маленькі разгорнуты скрутак. І ён паставіў сваю правую нагу на мора, а левую — на зямлю;

 

Ён меў у руцэ сваёй адкрытую кнігу. І разлажыў ногі свае: правую на мора, а левую на зямлю.

і ўсклікнуў гучным голасам, як раве леў. І калі ён усклікнуў, сем грамоў прамовілі сваімі галасамі.

 

Ён гаманіў магутным голасам на падабенства рыкаючага льва. На ягоны рык раздаўся гук сямі грамоў.

І, калі прамовілі сем грамоў, я збіраўся пісаць; і я пачуў голас з неба, які казаў [мне]: Утаі, што прамовілі сем грамоў, і не пішы гэтага.

 

А калі прагучэла гэтых сем грамоў, сабраўся я пісаць , але пачуў з неба голас, кажучы мне: "Налажы пячаць на тое, што апавяшчала сем грамоў, не пішы того!"

І Анёл, якога я бачыў і які стаяў на моры і на зямлі, падняў сваю правую руку да неба,

 

А ў той час анёл, якога я бачыў стаячага на моры і на зямлі, падняў руку сваю ў неба і

і пакляўся Тым, Хто жыве векі вечныя, Хто стварыў неба і тое, што ў ім, і зямлю і тое, што на ёй, і мора і тое, што ў ім, што часу больш не будзе;

 

прысягнуў праз Жывучага на векі вечныя, Каторы стварыў неба і ўсё, што на ім ёсьць, і зямлю і тое, што на ёй знаходзіцца, і мора, і што ў ім ёсьць, бо часу ўжо больш ня будзе.

але ў дні голасу сёмага Анёла, калі ён павінен трубіць, тады спраўдзіцца таямніца Божая, як Ён дабравесціў Сваім слугам — прарокам.

 

Але ў тых днях, у час голасу сёмага анёла, калі ён пачне трубіць, збудзецца таямніца Божая, як прадсказаў Бог праз слуг сваіх прарокаў.

І голас, які я пачуў з неба, зноў гаварыў са мною і сказаў: Ідзі, вазьмі разгорнуты скрутак з рукі Анёла, які стаіць на моры і на зямлі.

 

І пачуў я зноў голас з неба, кажучы мне: "Ідзі і вазьмі адкрытую кніжачку, якую трымае ў руцэ анёл, стоячы на моры і на зямлі.

І я пайшоў да Анёла і сказаў яму, каб ён даў мне маленькі скрутак. І ён кажа мне: Вазьмі і з’еш яго, і ён зробіцца горыччу ў тваім жываце, але ў тваіх вуснах ён будзе салодкі, як мёд.

 

І пайшоў я да анёла, кажучы яму, каб ён даў мне кнігу. А ён сказаў мне: "Бяры кнігу і з'еш яе, нутро тваё перапоўніць яна горыччу, але ў вуснах тваіх будзе яна салодкая, як мёд.

І я ўзяў маленькі скрутак з рукі Анёла і з’еў яго, і быў ён у маіх вуснах салодкі, як мёд; і, калі я з’еў яго, у жываце ў мяне зрабілася горка.

 

І ўзяў я кніжку з рукі анёла і праглынуў яе. У вуснах маіх была яна салодкай, як мёд. А калі яе спажыў, нутро маё напоўнілася горыччу.

І кажуць мне: Ты павінен зноў прарочыць аб многіх народах, і плямёнах, і родах, і царах.

 

І сказаў ён мне: "Ты павінен зноў вясьціць прароцтвы пра людзей, пра народы, пра мовы і пра многіх каралёў".