2 да Карынфянаў 3 разьдзел
Другое пасланьне да Карынфянаў
Пераклад Анатоля Клышкi → Пераклад Чарняўскага 2003
Няўжо нам зноў знаёміцца з вамі? Няўжо мы маем патрэбу, як некаторыя, у рэкамендацыйных лістах да вас ці ад вас?
Ці пачнём зноў знаёміцца? Або ці будзем патрабаваць, як некаторыя, прадстаўнічых лістоў да вас або ад вас?
Вы — наш ліст, напісаны ў нашых сэрцах, які пазнаецца і чытаецца ўсімі людзьмі, —
Вы ёсць наш ліст, напісаны ў сэрцах нашых, які ведаюць і чытаюць усе людзі.
вы паказваеце сабою, што вы — ліст Хрыстовы, праз наша служэнне, напісанае не чарнілам, а Духам Жывога Бога; не на каменных скрыжалях, а на цялесных скрыжалях сэрцаў.
Вы паказваеце праз паслугу нашу, што вы — ліст Хрыстовы, напісаны не атрамантам, але Духам Бога жывога, не на каменных табліцах, але на цялесных табліцах сэрца.
І такую ўпэўненасць мы маем праз Хрыста перад Богам.
Такую пэўнасць маем у Богу праз Хрыста.
Не таму, што мы здольныя нешта думаць, як бы ад сябе, але наша здольнасць ад Бога,
Не ўважаем, што мы аб сабе нешта здольныя прыдумаць, як ад сябе, але гэта наша здольнасць ад Бога,
Які і зрабіў нас здатнымі быць слугамі Новага Запавету, не літары, а Духа; бо літара забівае, а Дух ажыўляе.
Які і ўчыніў нас здатнымі быць слугамі Новага Запавету, не літары, але Духа, бо літара забівае, а Дух ажыўляе.
Калі ж служэнне смерці, літарамі выбітае на камянях, праявілася ў славе, так што сыны Ізраілевы не маглі зірнуць на твар Маісея з-за славы яго аблічча, славы, якая мінае, —
Калі служэнне смерці, высечанае літарамі на каменні, было такім слаўным, што сыны Ізраэля не маглі глядзець на твар Майсея дзеля славы аблічча яго, якая прамінае,
як жа служэнне Духа не будзе болей у славе?
дык ці не многа больш будзе слаўным служэнне Духа?
Бо калі служэнне асуджэння слаўнае, то тым болей багатым славаю будзе служэнне апраўдання.
Бо калі служэнне асуджэння ёсць слава, дык тым болей багатым славаю будзе служэнне справядлівасці.
Бо і праслаўленае не праславілася ў гэтай частцы з прычыны большай славы наступнага.
Гэтак тое, што набыло вядомасць часткова, не мае больш славы па прычыне перавышаючай яе славы.
Бо калі слаўнае, што прамінае, то тым больш слаўнае, што застаецца.
Бо калі тое, што прамінае, мае славу, то тым больш слаўнае тое, што трывае.
Дык, маючы такую надзею, мы праяўляем вялікую адвагу,
Дык вось, маючы такую надзею, мы дзейнічаем з вялікім даверам,
і не як Маісей, які клаў пакрывала на свой твар, каб сыны Ізраілевы не ўглядаліся на канец таго, што мінае.
а не як Майсей, што ўздзеў заслону на твар свой, каб сыны Ізраэля не глядзелі на заканчэнне таго, што прамінае.
Ды іх розум прытупіўся; бо да сённяшняга дня тое самае пакрывала застаецца пры чытанні Старога Запавету: ім не адкрываецца, што пакрывала знішчаецца ў Хрысце.
Але атупелі іх розумы, бо аж да цяперашняга дня, калі чытаюць Стары Запавет, гэтая заслона застаецца нязнятай, бо толькі ў Хрысце яна адсланяецца.
Але па сённяшні дзень, калі яны чытаюць Маісея, пакрывала ляжыць на іх сэрцы.
Дык па сённяшні дзень, калі чытаюць Майсея, заслона ляжыць на іх сэрцах.
Але калі іх сэрца звяртаецца да Госпада, пакрывала здымаецца.
А калі хто навяртаецца да Госпада, заслона ападае.
А Госпад ёсць Дух; а дзе Дух Гасподні, [там] свабода.
Госпад ёсць Дух, а дзе Дух Госпадаў, там свабода.
Мы ж усе з адкрытым тварам, аглядаючы і адлюстрўваючы, як люстэрка, славу Гасподнюю, пераўтвараемся ў той самы вобраз ад славы ў славу так, як ад Гасподняга Духа.
Мы ж усе з адкрытым тварам аглядаем славу Госпадаву, быццам у люстры, і перамяняемся ў Яго вобраз з яснасці ў яснасць, так, як ад Госпадава Духа.
