2 да Карынфянаў 3 разьдзел
Другое пасланьне да Карынфянаў
Пераклад Анатоля Клышкi → Пераклад Рыма-Каталіцкага Касцёла
Няўжо нам зноў знаёміцца з вамі? Няўжо мы маем патрэбу, як некаторыя, у рэкамендацыйных лістах да вас ці ад вас?
Няўжо ізноў пачынаць нам знаёміцца? Няўжо нам, як некаторым, патрэбны даверчыя лісты да вас ці ад вас?
Вы — наш ліст, напісаны ў нашых сэрцах, які пазнаецца і чытаецца ўсімі людзьмі, —
Вы — наш ліст, напісаны ў нашых сэрцах, які ведаюць і чытаюць усе людзі.
вы паказваеце сабою, што вы — ліст Хрыстовы, праз наша служэнне, напісанае не чарнілам, а Духам Жывога Бога; не на каменных скрыжалях, а на цялесных скрыжалях сэрцаў.
Вы паказваеце, што вы — ліст Хрыстовы дзякуючы нашаму служэнню. Ліст, напісаны не чарніламі, але Духам жывога Бога, не на каменных табліцах, але на цялесных табліцах сэрцаў.
І такую ўпэўненасць мы маем праз Хрыста перад Богам.
Такі давер мы маем праз Хрыста да Бога.
Не таму, што мы здольныя нешта думаць, як бы ад сябе, але наша здольнасць ад Бога,
Не таму, што мы здольныя думаць нешта ад сябе,
Які і зрабіў нас здатнымі быць слугамі Новага Запавету, не літары, а Духа; бо літара забівае, а Дух ажыўляе.
але здольнасць нашая ад Бога, які ўчыніў нас здольнымі быць слугамі новага запавету: не літары, але Духу, бо літара забівае, а Дух ажыўляе.
Калі ж служэнне смерці, літарамі выбітае на камянях, праявілася ў славе, так што сыны Ізраілевы не маглі зірнуць на твар Маісея з-за славы яго аблічча, славы, якая мінае, —
Калі ж служэнне смерці, выразанае літарамі на камянях, мела такую хвалу, што сыны Ізраэля не маглі глядзець на Майсея з прычыны часовай славы ягонага аблічча,
як жа служэнне Духа не будзе болей у славе?
то наколькі ж большае ў славе будзе служэнне Духа?
Бо калі служэнне асуджэння слаўнае, то тым болей багатым славаю будзе служэнне апраўдання.
Калі служэнне асуджэнню — гэта слава, то тым больш пераўзыходзіць славаю служэнне справядлівасці.
Бо і праслаўленае не праславілася ў гэтай частцы з прычыны большай славы наступнага.
Бо ў гэтым выпадку праслаўленае не мае славы ў параўнанні з цяперашняй нязмернай славай.
Бо калі слаўнае, што прамінае, то тым больш слаўнае, што застаецца.
Калі часовае слаўнае, то нашмат больш слаўнае тое, што трывае.
Дык, маючы такую надзею, мы праяўляем вялікую адвагу,
Маючы такую надзею, паступаем з вялікай адвагаю.
і не як Маісей, які клаў пакрывала на свой твар, каб сыны Ізраілевы не ўглядаліся на канец таго, што мінае.
Але не так, як Майсей, які закрываў свой твар, каб сыны ізраэлевы не глядзелі на заканчэнне таго, што мінае.
Ды іх розум прытупіўся; бо да сённяшняга дня тое самае пакрывала застаецца пры чытанні Старога Запавету: ім не адкрываецца, што пакрывала знішчаецца ў Хрысце.
Аднак зацьміўся іхні розум, бо аж да сённяшняга дня тая заслона застаецца нязнятай пры чытанні Старога Запавету, а мінае яна ў Хрысце.
Але па сённяшні дзень, калі яны чытаюць Маісея, пакрывала ляжыць на іх сэрцы.
Ажно да сённяшняга дня, калі чытаюць Майсея, заслона ляжыць на іх сэрцы.
Але калі іх сэрца звяртаецца да Госпада, пакрывала здымаецца.
Калі ж нехта звяртаецца да Пана, заслона здымаецца.
А Госпад ёсць Дух; а дзе Дух Гасподні, [там] свабода.
Пан ёсць Духам, а дзе Дух Пана, там свабода.
Мы ж усе з адкрытым тварам, аглядаючы і адлюстрўваючы, як люстэрка, славу Гасподнюю, пераўтвараемся ў той самы вобраз ад славы ў славу так, як ад Гасподняга Духа.
Мы ж усе з адкрытым абліччам углядаемся, нібы ў люстра, у славу Пана і перамяняемся ў той самы вобраз ад славы ў славу, як праз Дух Пана.
