2 да Карынфянаў 2 разьдзел

Другое пасланьне да Карынфянаў
Пераклад Анатоля Клышкi → Пераклад Чарняўскага 2017

 
 

А я разважыў для сябе так: не прыходзіць да вас зноў у смутку.
 
Я пастанавіў сам у сабе, каб не ісці да вас зноў у смутку,

Бо калі я засмучваю вас, хто мяне ўзрадуе, як не той, каго засмуціў я?
 
бо, калі я вас засмучаю, хто мяне парадуе, калі не той, хто быў мною засмучаны?

І я напісаў [вам] тое самае, каб, прыйшоўшы, не мець смутку ад тых, ад якіх належала, каб я радаваўся, будучы ўпэўнены ва ўсіх вас, што мая радасць — гэта радасць усіх вас.
 
І пісаў я вам пра гэта, каб, прыбыўшы, не мець смутку ад тых, ад якіх належала радавацца, бо я перакананы адносна ўсіх вас, што мая радасць для ўсіх вас.

Бо з вялікага гора і тугі сэрца я напісаў вам праз многія слёзы не дзеля таго, каб засмуціць вас, але каб вы ўведалі бязмежную любоў, якую я маю да вас.
 
Бо з вялікім жалем і тугою сэрца ды са слязамі пісаў я вам не дзеля таго, каб засмуціць вас, але каб вы адчулі, якую вялікую любоў маю я, асабліва ж да вас.

Калі ж хто кагосьці засмуціў, то не мяне засмуціў, а часткова, — каб не перабольшыць, — усіх вас.
 
Калі хто засмуціў, то не мяне засмуціў, але, каб лішне не сказаць, часткова і ўсіх вас.

Для такога даволі гэтай кары ад большасці,
 
Такому хопіць кары, вызначанай большасцю,

так што, наадварот, лепш вам дараваць і суцешыць яго, каб ён не быў ахоплены празмерным смуткам.
 
але лепш, каб вы такому даравалі ды суцешылі, каб празмерная згрызота яго не ахапіла.

Таму прашу вас падцвердзіць вашу любоў да яго.
 
Таму прашу вас, каб выказалі такому любоў.

Бо для гэтага я і напісаў, каб уведаць вашу выпрабаванасць, ці ва ўсім вы паслухмяныя.
 
З гэтаю мэтаю я пісаў, каб спазнаць вашу выпрабаванасць, ці ва ўсім вы паслухмяныя.

А каму вы што-небудзь даруеце, і я — таксама; бо і я, калі ў чым дараваў каму, то дараваў дзеля вас ад асобы Хрыста,
 
Каму вы даруеце, таму і я; бо і я, калі каму што дараваў, дык дараваў дзеля вас перад абліччам Хрыста,

каб не абхітрыў нас сатана, бо яго намеры нам не безвядомыя.
 
каб не звёў нас шатан, бо думкі яго добра нам вядомы.

Калі ж я прыйшоў у Трааду дзеля дабравесця Хрыстова і былі мне адчынены дзверы Госпадам,
 
Калі я прыбыў у Трааду дзеля дабравесця Хрыстова і брама была мне адкрыта ў Госпадзе,

я не меў спакою ў маім духу, бо не знайшоў Ціта, майго брата, але, азвітаўшыся з імі, пайшоў у Македонію.
 
я не меў супакою духу майму, бо не спаткаў Ціта, брата майго. Таму я развітаўся з імі і падаўся ў Мацэдонію.

Ды дзякаваць Богу, Які заўсёды пераможна вядзе нас у Хрысце і духмянасць ведання Яго выяўляецца праз нас у кожным месцы;
 
Хай будзе Богу падзяка за тое, што дае нам перамагаць у Хрысце заўсёды ды праз нас ва ўсякім месцы выяўляе водар пазнання Свайго.

таму штомы водыр Хрыстовы Богу ў тых, хто ратуецца, і ў тых, хто гіне:
 
Мы, вось, мілы Богу водар Хрыстоў сярод тых, што дасягаюць збаўлення, і сярод тых, што гінуць:

для адных — пах са смерці ў смерць, для другіх — пах з жыцця ў жыццё. І хто здатны на гэта?
 
для адных — водар смерці на смерць, а для другіх — водар жыцця на жыццё. І хто здатны на гэта?

Бо мы не гандлюем словам Божым, як многія, а гаворым па шчырасці, як ад Бога, перад Богам, у Хрысце.
 
Бо мы не фальшуем Слова Божага, як многія, але прамаўляем шчыра, як ад Бога на віду Бога ў Хрысце.