Мацьвея 26 разьдзел
Паводле Мацьвея Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Міхася Міцкевіча → Пераклад Міцкевіча (Прускага)
І дзеялася, калі Ісус кончыў усе гэтыя словы, то сказаў вучням Сваім:
І было-ж, калі Ісус кончыў усе гэтыя словы, тады сказаў вучням Сваім:
Ведайце, што за два дні будзе Пасха, і Сын Чалавечы выданы будзе на ўкрыжаваньне.
Ведайце, што за два дні будзе Пасха, і Сын Чалавечы будзе выданы на ўкрыжаваньне».
Тагды зыйшліся архісьвятары, кніжнікі і старшыні народныя на падворак архісьвятара, званага Кайяфа.
Тады зыйшліся архісьвятары, кніжнікі й старшыні народныя на падворак архісьвятара, званага Кайафа.
І ўмовіліся схапіць Ісуса хітрасьцяй і забіць.
І ўмовіліся хітрасьцяй схапіць Ісуса й забіць.
Але гаварылі — толькіне ў сьвята, каб ня сталася забурэньне ў народзе.
Але гаварылі: «Толькі не ў сьвята, каб ня сталася забурэньне ў народзе».
Калі-ж Ісус быў у Віфаніі, у доме Сымона запракажонага,
Калі-ж Ісус быў у Віфаніі, у доме Сымона запракажонага,
— Падыйшла да Яго жанчына, нясучы алябастравы слоічак дарагога мірра, і паліла на галаву Яго, калі сядзеў за сталом.
падыйшла да Яго жанчына, нясучы алябастравы слоічак дарагога алею, і паліла Яму на галаву, як Ён сядзеў за сталом.
Пабачыўшы гэтае, вучні Ягоныя сталі пасуджаць, гаворачы: — нашто гэткае марнаваньне?
Пабачыўшы гэтае, вучні Ягоныя сталі пасуджаць, гаворачы: «Нашто гэткае марнаваньне?
Можна-ж было-б прадаць гэтае мірра за добрую цану і даць убогім.
Можна-ж было прадаць гэтае мірра за добрую цану й даць убогім».
Але Ісус, ведаючы гэта, сказаў ім: — нашто пасуджаеце жанчыну? яна добры ўчынак зрабіла для Мяне.
Але Ісус, ведаючы гэта, сказаў ім: «Нашто пасуджаеце жанчыну? Яна добры ўчынак зрабіла для Мяне.
Бо ўбогіх вы заўсёды маеце каля сябе, Мяне-ж не заўсёды маеце.
Бо ўбогіх вы заўсёды маеце каля сябе, Мяне-ж не заўсёды маеце.
Узьліўшы міра гэтае на цела Маё, яна прыгатавала Мяне на пахаваньне.
Узьліўшы алей гэты на цела Маё, яна прыгатавала Мяне да пахаваньня.
Папраўдзе кажу вам: дзе толькі будзе абвяшчацца гэтае Евангельле па ўсім сьвеце, сказана будзе пра тое, што яна ўчыніла, на ўспамін пра яе.
Папраўдзе кажу вам: Дзе толькі будзе абвяшчацца гэтае Евангельле па ўсім сьвеце, сказана будзе пра тое, што яна зрабіла, на ўспамін пра яе.
Тады адзін з дванаццацёх, званы Юда Іскарыёт, пайшоў да архісьвятароў,
Тады адзін з дванаццацёх, званы Юда Іскарыёт, пайшоў да архісьвятароў,
і сказаў : — што воліце даць мне, і я выдам Яго вам? яны вызначылі яму трыццаць сярэбранікаў.
і сказаў ім: «Што воліце даць мне, і я выдам Яго вам». Яны-ж вызначылі яму трыццаць сярэбранікаў.
І з таго часу ён пачаў шукаць зручнага моманту, каб выдаць Яго.
З таго часу ён пачаў выглядаць зручнага моманту, каб выдаць Яго.
У першы-ж дзень прэсьнічны падыйшлі вучні Ісусавы і сказалі Яму: — дзе хочаш, каб прыгатавалі Табе спажываць Пасху?
У першы-ж дзень прэсьнічны падыйшлі вучні да Ісуса й сказалі Яму: Дзе жадаеш прыгатаваць Табе Пасху да спажываньня?»
Ён-жа сказаў: — ідзеце у места да аднаго таго і
Ён-жа сказаў: «Ідзеце ў места да пэўнага чалавека й скажэце яму: Настаўнік кажа: Час Мой блізкі; у цябе спраўлю Пасху з вучнямі Маімі.
Вучні зрабілі, як сказаў ім Ісус, і прыгатавалі Пасху.
Калі-ж настаў вечар, Ён заняў застольле з дванаццацьма вучнямі Сваімі.
Вучні зрабілі, як сказаў ім Ісус, і прыгатавалі Пасху.
І калі яны елі, сказаў: «Папраўдзе кажу вам, што адзін з вас прадасьць Мяне».
Калі-ж настаў вечар, Ён заняў застольле з дванаццацьма вучнямі.
І, моцна засмуціўшыся, яны пачалі, кожны паасобку, гаварыць: «Ці ня я, Госпадзе?»
І калі яны елі, сказаў: — запраўды, кажу вам, што адзін з вас прадасьць Мяне.
Ён-жа ў адказ сказаў: «Той, хто апусьціў са Мною руку ў пасудзіну, ён прадасьць Мяне.
І, моцна засмуціўшыся, яны пачалі, кажны паасобку, гаварыць: — ці ня я, Госпадзе?
Але Сын Чалавечы йдзе, як пра Яго напісана, гора-ж таму чалавеку, праз якога Сын Чалавечы прадаецца; лепш было-б гэтаму чалавеку не раджацца».
Ён-жа ў адказ сказаў: — той, хто апусьціў са Мною руку ў пасудзіну, ён прадасьць Мяне.
Пры гэтым і Юда, які выдаваў Яго, сказаў: «Ці ня я, Настаўніку?». Ісус кажа яму: «Ты сказаў».
Сын-жа Чалавечы йдзе, як пра Яго напісана, але гора таму чалавеку, праз якога Сын Чалавечы прадаецца; лепш было-б яму, каб не радзіўся чалавек той.
І калі яны вячэралі, Ісус узяў хлеб, і дабрасловіўшы, паламаў і, раздаючы вучням, сказаў: «Вазьмеце й ежце, гэта ёсьць Цела Маё».
Тады адазваўся і Юда, які выдаваў Яго, сказаў: — ці ня я, Раўві? Ісус кажа яму: — ты сказаў.
І ўзяўшы чашу, узьнёс хвалу й падаў ім, кажучы: «Пеце зь яе ўсе;
І калі яны елі, Ісус узяў хлеб і, дабрасловіўшы, паламаў і, раздаючы вучням, сказаў: — вазьмеце і ежце: гэта ёсьць Цела Маё.
Гэта кроў Мая новага запавету, праліваная за многіх на адпушчэньне грахоў.
І ўзяўшы чашу, узьнёс хвалу і падаў ім, кажучы: — пеце з яе ўсе;
І кажу вам, што ад сёньня ня буду піць ад плоду гэтага вінаграднага да таго дня, калі буду піць з вамі віно новае ў Валадарстве Айца Майго».
Бо гэта ёсьць кроў Мая новага запавету, праліваная за многіх на адпушчэньне грахоў.
І, запяяўшы, адыйшлі на гару Аліўную.
І кажу вам, што ад сёньня ня буду піць ад плоду гэтага вінаграднага да таго дня, калі буду піць з вамі віно новае у Ўладарстве Айца Майго.
Тады сказаў ім Ісус: «Усе вы зьняверыцеся прада Мною ў гэтую ноч, як і напісана пра гэта: Паражý пастыра, і разьбягуцца авечкі стада.
І прапяяўшы, пайшлі на гару Аліўную.
Па Ўваскрасеньні Маім спаткаю вас у Галілеі».
Тады сказаў ім Ісус: — усе вы зблазнуецеся прада Мною ў гэтую ноч, як пра гэта напісана: зьвераджу пастыра, і рассыплюцца авечкі стада.
Пётра-ж, адазваўшыся, кажа Яму: «Хоць-бы ўсе адцураліся Цябе, я не адступлюся ніколі».
Па уваскрасеньні-ж Маім апярэджу вас у Галілеі.
І сказаў яму Ісус: «Папраўдзе кажу табе, што ў гэтую ноч, перш чым прапяе певень, тройчы адрачэсься ад Мяне».
Пётра-ж, адазваўшыся, кажа Яму: — хоць-бы ўсе адцураліся Цябе, я не адступлюся ніколі.
Пётра-ж кажа Яму: «А хоць-бы давялося мне памерці з Табою, не адракуся ад Цябе». Гэтак гаварылі ўсе вучні.
І сказаў яму Ісус: — папраўдзе кажу табе, што ў гэтую ноч, перш чым прапяе певень, тройчы адрачэсься ад Мяне.
Тады йдзе зь імі Ісус на месца, званае Гефсыманія й кажа вучням: «Пасядзеце тут, пакуль Я пайду памалюся там».
Пётра-ж кажа Яму: — а хоць-бы давялося мне і памерці з Табою, не адракуся ад Цябе; гэтак гаварылі і ўсе вучні.
І, узяўшы Пятра й абодвух сыноў Завядэевых, упаў у скруху й вялікі жаль.
Тады ідзе з імі Ісус на месца, званае Гефсыманія і кажа вучням: — пасядзеце тут, пакуль Я пайду памалюся там.
І тады кажа ім Ісус: «Душа Мая тужыць сьмяротна; пабудзьце тут, і чувайце пры Мне».
І, узяўшы з Сабою Пятра і абодвух сыноў Завядэевых, упаў у скруху і вялікі жаль.
І, адыйшоўшыся крыху, упаў на аблічча Сваё ды маліўся, прамаўляючы: «Войча Мой! Калі магчыма, няхай абміне Мяне чаша гэтая, але-ж ня як Я хачу, а як Ты».
І тады кажа ім Ісус: — душа Мая тужыць сьмяротна; пабудзьце тут і чувайце пры Мне.
І, прыйшоўшы да вучняў, засьпяе іх сьпячымі; і кажа Пятру: «Ці-ж так не маглі вы аднае гадзіны пацярпець са Мною?
І адыйшоўшыся крыху, упаў на аблічча Сваё, маліўся і прамаўляў: — Ойча Мой! калі магчыма, няхай пройдзе па-за Мной чаша гэтая, але-ж ня як Я хачу, а як Ты.
Чувайце й малецеся, каб ня ўпасьці ў спакусу, бо дух бадзёры, цела-ж — нядужае.
І прыйшоўшы да вучняў, знайходзіць іх соннымі; і кажа Пятру: — ці-ж так не маглі вы аднае гадзіны пацярпець са Мною?
І ізноў, адыйшоўшыся другі раз, маліўся, прамаўляючы: «Войча Мой! Калі ня можа чаша гэтая абмінуць Мяне, каб Мне ня піць яе, няхай будзе воля Твая».
Бадзёрцеся і малецеся, каб ня ўпасьці ў спакусу, бо дух бадзёры, цела-ж нядужнае.
І прыйшоўшы, ізноў знаходзіць іх сьпячымі, бо былі ў іх вочы ацяжалыя.
І ізноў, адыйшоўшыся другі раз, маліўся, прамаўляючы: — Войча Мой, калі ня можа чаша гэтая амінуць Мяне, каб Мне ня піць яе, няхай будзе воля Твая.
І, пакінуўшы іх, ізноў адыйшоўся й трэці раз маліўся тымі-ж словамі.
І прыйшоўшы, зноў знаходзіць іх соннымі, бо былі ў іх вочы ацяжалыя.
Тады прыходзіць да вучняў Сваіх і кажа ім: «Вы ўсё яшчэ сьпіцё й супачываеце; вось настаў час, і Сын Чалавечы будзе выданы ў рукі грэшнікаў.
І пакінуўшы іх, зноў адыйшоўся і трэйці раз маліўся тымі самымі словамі.
Устаньце, пойдзем; вось, набліжаецца той, хто Мяне выдасьць».
Тады прыходзіць да вучняў Сваіх і кажа ім: — вы ўсё яшчэ сьпіцё і спачываеце; вось надыйшоў час, і Сын Чалавечы выдаецца ў рукі грэшнікаў.
І калі Ён яшчэ гаварыў, прыйшоў Юда, адзін з дванаццацёх, а зь ім вялікая грамада зь мячамі й кіямі, ад архісьвятароў і старшыняў народных.
Устаньце, пойдзем; вось, набліжаецца той, хто прадае Мяне.
Здраднік-жа Ягоны даў ім знак, сказаўшы: «Каго я пацалую, гэта ёсьць Ён; бярэце Яго».
І калі Ён яшчэ гаварыў, вось Юда, адзін з дванаццацёх, падыйшоў, а з ім вялікая грамада з мячамі і кіямі, ад архісьвятароў і старшыняў народных.
І зараз-жа падыйшоўшы да Ісуса, сказаў: «Радуйся, Настаўнік! І пацалаваў Яго.
Прадажнік-жа Ягоны даў ім знак, сказаўшы: — Каго я пацалую, гэта ёсьць той — бярэце Яго.
Ісус-жа сказаў яму: «Дружа, зь якім намерам прыйшоў ты, тады й рабі тое». Тады падыйшоўшыя паклалі рукі на Ісуса і ўзялі Яго.
І зараз-жа, падыйшоўшы да Ісуса, сказаў: — радуйся, Раўві! і пацалаваў.
І вось адзін з тых, якія былі зь Ісусам, працягнуўшы руку, дастаў меч свой і, ударыўшы архісьвятаровага слугу, адсек яму вуха.
Ісус-жа сказаў яму: — дружа! для чаго ты прыйшоў рабі тое; тады падыйшоўшыя налажылі на Яго рукі і ўзялі Яго.
Тады сказаў яму Ісус: «Вярні меч свой на месца яго; бо ўсе, хто ўзьнімае меч, ад мяча загінуць.
І вось адзін з тых, якія былі з Ісусам, працягнуўшы руку, дастаў меч свой і, ударыўшы слугу архісьвятаровага, адсек яму вуха.
Ці думаецца табе, што Я не магу цяпер упрасіць Айца Майго, каб прыслаў Мне больш дванаццаці легіёнаў ангелаў?
Тады сказаў яму Ісус: — вярні меч свой на месца яго, бо ўсе, хто ўзьнімае меч, ад мяча загінуць.
Дык як-жа збудзецца пісаньне, што гэтак павінна стацца?»
Ці-ж думаецца табе, што Я не магу цяпер умаліць Айца Майго, каб прыслаў Мне больш дванаццаці легіёнаў ангелаў?
У той-жа час Ісус гаварыў да народу: «Нібы на разбойніка выйшлі вы зь мячамі й кіямі ўзяць Мяне; Я-ж кожны дзень сядзеў з вамі ў сьвятыні, навучаючы, і вы ня бралі Мяне.
Дык як-жа споўняцца Пісаньні, што гэтак мае стацца?
Усё-ж гэта сталася, каб збыліся пісаньні прарокаў». Тады ўсе вучні, пакінуўшы Яго, разьбегліся.
І ў той час Ісус гаварыў да народу: — нібы на разбойніка выйшлі вы з мячамі і кіямі ўзяць Мяне; кажны дзень сядзеў Я з вамі у сьвятыні, навучаючы, і вы ня бралі Мяне.
Воіны-ж, узяўшы Ісуса, павялі Яго да архісьвятара Кайафы, дзе былі сабраўшыся кніжнікі й старшыні.
Усё-ж гэта сталася, каб збыліся пісаньні прарокаў; тады ўсе вучні, пакінуўшы Яго, разьбегліся.
Пётра-ж ішоў сьледам за Ім здаля, да падворку архісьвятаровага, і ўвайшоўшы ў сярэдзіну, сеў разам з слугамі, каб бачыць канец.
Тыя-ж, якія узялі Ісуса, павялі Яго да Кайяфы архісьвятара, дзе былі сабраўшыся кніжнікі і старшыні.
Архісьвятары й старшыні ды ўвесь Сынедрыён шукалі фальшывага сьвядоцтва супраць Ісуса, каб усьмерціць Яго.
А Пётра йшоў сьледам за Ім здаля да падворку архісьвятаровага; і ўвайшоўшы ў сярэдзіну, сеў разам з слугамі, каб бачыць канец.
І не знаходзілі; і хоць многа фальшывых сьведкаў прыходзіла — не знайшлі; нарэшце, прыйшлі двух фальшывых сьведкаў.
Архісьвятары і старшыні ды ўвесь сынедрыён шукалі ілжывага сьветчаньня на Ісуса, каб аддаць Яго на сьмерць.
І сказалі: Ён казаў: «Магу зруйнаваць храм Божы, і ў тры дні адбудаваць яго.»
І не знайходзілі; і хоць шмат ілжывых сьветак прыходзіла, не знайшлі; нарэшце прыйшлі двух ілжывых сьветкі,
Тады архісьвятар, устаўшы, сказаў Яму: «Нічога Ты ня можаш адказаць на тое, што гэтыя людзі падаюць супраць Цябе?»
і сказалі: — Ён гаварыў: магу зруйнаваць храм
Але Ісус маўчаў, і архісьвятар сказаў Яму: «Заклінаю Цябе Богам Жывым, скажы нам, ці Ты Хрыстос, Сын Божы?»
Ісус кажа яму: «Ты сказаў, і больш скажу вам: ад гэтага часу ўбачыце Сына Чалавечага, сядзячага праваруч Усемагутнасьці й ідучага на хмарах нябесных.
І, ўстаўшы, архісьвятар сказаў Яму: — што-ж нічога не адказваеш, што яны супраць Цябе сьветчаць?
Тады архісьвятар разадраў вопратку сваю й сказаў: «Ён блюзьніць; што яшчэ патрэбна ад сьведак? Вось вы чулі Яго блюзьнерства.
Але Ісус маўчаў; тады азваўшыся, архісьвятар кажа Яму: — заклінаю Цябе Богам Жывым, скажы нам, ці Ты Хрыстос, Сын Божы?
Што вы думаеце?» Яны-ж сказалі ў адказ: «Варты сьмерці».
Ісус кажа яму: — ты сказаў, датаго-ж кажу вам: ад гэтага часу ўбачыце Сына Чалавечага, пасаджанага праваруч сілы ідучы на воблаках нябесных.
Тады заплявалі аблічча Яго й штурхалі кулакамі; іншыя-ж білі Яго па шчоках,
Тады архісьвятар разадраў адзеньне сваё і сказаў: — Ён блюзьніць; нашто яшчэ нам сьветкі, вось цяпер вы чулі Яго блюзьнерства.
кажучы: «Адгадай нам, Хрысьце, хто Цябе ўдарыў.»
Як вам здаецца? яны-ж сказалі ў адказ: — павінен сьмерці.
А Пётра сядзеў вонках на падворку. І падыйшла да Яго адна служніца, кажучы: «І ты быў зь Ісусам Галілейскім?»
Тады заплявалі аблічча Яго і зьдзекліва таўклі Яго; іншыя-ж білі Яго па шчоках,
Але ён адрокся прад усімі, сказаўшы: «Ня ведаю, што ты гаворыш».
кажучы: — спраракуй нам, Хрысьце, хто Цябе ўдарыў.
Калі-ж ён выходзіў за вароты, убачыла яго другая й гаворыць да тых, хто быў там: «І гэты быў зь Ісусам Назарэем».
Пётра-ж сядзеў вонках на падворку; і падыйшла да Яго адна служніца, кажучы: — і ты быў з Ісусам Галілейскім?
І ён ізноў адрокся, клянучыся, што ня ведае Гэтага Чалавека.
Ён-жа адрокся прад усімі, сказаўшы: — ня ведаю, што ты гаворыш.
Крыху счакаўшы, падыйшлі былыя там і сказалі Пятру: «Напэўна й ты зь іх, бо мова твая выдае цябе».
Калі-ж Ён выходзіў за вароты, убачыла яго другая, і кажа да тых, хто быў там: — і гэты быў з Ісусам Назарэем.
Тады ён пачаў клясьціся й бажыцца, што ня ведае Гэтага Чалавека. У гэты ж момант запяяў певень.
І ён зноў адрокся, клянучыся, што ня ведае Гэтага Чалавека.
І ўспомніў Пётра словы, якія сказаў яму Ісус: «Перш, чым запяе певень, тройчы адрачэсься ад Мяне». І, выйшаўшы вонкі, горка заплакаў.
Крыху счакаўшы, падыйшлі былыя там і сказалі Пятру: — напэўна і ты з іх, бо мова твая выдае цябе.
Тады ён пачаў клясьціся і бажыцца, што ня ведае Гэтага Чалавека; і ў гэты момант запяяў певень.
І ўспомніў Пётра словы, якія сказаў яму Ісус: — перш чым запяе певень, тройчы адрачэсься ад Мяне; і выйшаў вон і горка заплакаў.
