Мацьвея 9 разьдзел
Паводле Мацьвея Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Міхася Міцкевіча → Пераклад Міцкевіча (Прускага)
І ўвайшоўшы ў лодку, Ён пераплыў назад і прыйшоў у места Сваё.
І ўвайшоўшы ў човен, Ён пераплыў назад і прыйшоў у места Сваё.
І вось прынясьлі да Яго спараліжаванага, паложанага на пасьцелі; Ісус, бачачы веру іхную, сказаў спараліжаванаму: — крапіся, сыне! адпушчаюцца табе грахі твае.
І вось прынясьлі да Яго спараліжаванага, паложанага на пасьцелі; Ісус, бачачы веру іх, сказаў спараліжаванаму: «Бадзёрся, сыне! Выбачаюцца табе грахі твае».
Некаторыя-ж кніжнікі разважалі самі ў сабе: — Ён блюзьнерыць.
Некаторыя-ж кніжнікі падумалі самі ў сабе: Ён блюзьнерыць.
Ісус, ведаючы помыслы іхныя, сказаў: — навошта затаілі злыя мысьлі ў сэрцах вашых?
Ісус-жа, ведаючы помыслы іхныя, сказаў: «Навошта трымаеце злыя думкі ў сэрцах вашых?
Бо што лягчэй сказаць: — адпускаюцца табе грахі твае, — ці сказаць: устань ды хадзі?
Бо што лягчэй сказаць: адпускаюцца табе грахі твае, ці устань ды хадзі.
Але, каб вы ведалі, што Сын Чалавечы мае ўладу на зямлі адпушчаць грахі, — і сказаў спараліжаванаму: — устань, вазьмі пасьцель тваю і йдзі ў дом твой.
Але, каб вы ведалі, што Сын Чалавечы мае ўладу на зямлі адпускаць грахі, — сказаў спараліжаванаму: “Устань, вазьмі пасьцель тваю ды йдзі ў дом твой”».
І той устаў, узяў пасьцель сваю і пайшоў у дом свой.
І той устаў, узяў пасьцель сваю й пайшоў у дом свой.
Народ-жа, бачыўшы гэтае, дзівіўся і славіў Бога, што даў такую сілу чалавекам.
Народ-жа, бачыўшы гэтае, дзівіўся й славіў Бога, даўшага такую сілу людзям.
Прайходзячы адтуль, Ісус убачыў чалавека, званага Мацьвей, які сядзеў на месцы збору мытнага; і кажа яму: — ідзі за Мною; і ён устаў, і пайшоў сьледам за Ім.
Пераходзячы адтуль, Ісус убачыў чалавека, званага Мацьвей, які сядзеў на месцы збору мытнага, і кажа яму: «Ідзі за Мною». І ён устаў, і пайшоў сьледам за Ім.
І калі Ісус сядзеў за сталом у доме, многія мытнікі і грэшнікі прыйшлі і селі за стол з Ім і вучнямі Ягонымі.
І калі Ісус сядзеў за сталом у доме, вось многія мытнікі й грэшнікі прыйшлі й селі за стол зь Ім і вучнямі Яго.
Убачыўшы гэтае, фарысеі сказалі вучням Яго: — чаму Вучыцель ваш есьць і п’е з мытнікамі і грэшнікамі?
І, бачыўшы гэта, фарысеі сказалі вучням Яго: «Чаму Настаўнік ваш есьць і п’е з мытнікамі й грэшнікамі?»
Ісус-жа, пачуўшы, сказаў ім: — не здаровыя патрабуюць лекара, але хворыя.
Ісус-жа, пачуўшы, сказаў ім: «Не здаровыя патрабуюць лекара, але хворыя.
Пайдзеце-ж навучэцеся, што значыць — міласьці хачу, а не ахвяры; ня прыйшоў бо Я прызываць праведнікаў, але грэшнікаў да пакаяньня.
Пайдзеце-ж навучэцеся, што значыць — міласьці хачу, а не ахвяры; ня прыйшоў бо Я прызываць праведнікаў, але грэшнікаў на пакаяньне».
Тады прыступілі да Яго вучні Янавы, і кажуць: — чаму мы і фарысеі посьцім шмат, а Твае вучні ня посьцяць?
Тады прыступілі да Яго вучні Янавы, і кажуць: «Чаму мы й фарысеі часта посьцім, а Твае вучні ня посьцяць?
І сказаў ім Ісус: — ці-ж могуць сумаваць сыны бяседы шлюбнае, пакуль з імі жаніх? Але настануць дні, калі адыймецца ад іх жаніх, і тады будуць пасьціць.
І сказаў ім Ісус: «Ці-ж могуць сумаваць сыны бяседы шлюбнае, пакуль зь імі жаніх? Але настануць дні, калі адыймецца ад іх жаніх, і тады будуць пасьціць.
Ніхто-ж не прыстаўляе латкі з тканіны суравое да старое адзежыны, бо новапрышытае аддзярэцца, і дзіра будзе яшчэ большая.
Ніхто-ж не прышывае латкі з тканіны суравое да старое адзежыны, бо новапрышытае аддзярэцца, і дзіра будзе яшчэ большая.
Таксама не ўліваюць віна новага ў мяхі старыя, бо мяхі прарываюцца, і віно выцякае, і мяхі зьнішчацца; але новае віно ўліваецца ў мяхі новыя — і захоўваецца і адно і другое.
Таксама не ўліваюць віна новага ў мяхі старыя, бо мяхі парвуцца, і віно выцячэ, і мяхі зьнішчацца; але новае віно ўліваецца ў мяхі новыя — і захоўваецца адно й другое».
Калі Ён гаварыў да іх гэтае, вось начальнік адзін падыйшоў і, кланяючыся Яму, прамовіў: — дачка мая цяпер умірае, але прыйдзі, узлажы на яе руку Тваю, і яна жывой будзе.
Калі Ён гаварыў да іх гэтае, вось начальнік адзін падыйшоў і, кланяючыся Яму, прамовіў: «Дачка мая цяпер умірае, але прыйдзі, узлажы на яе руку Тваю, і яна жывой будзе».
І ўстаўшы, Ісус пайшоў за ім, і вучні Ягоныя.
І, ўстаўшы, пайшоў за ім Ісус і вучні Ягоныя.
І вось, жанчына, хворая на крывяцечу ўжо дванаццаць гадоў, падыйшла ззаду і дакранулася да краю адзеньня Ягонага.
І вось, жанчына, хворая на крывяцечу ўжо 12 гадоў, падыйшла ззаду й дакранулася да краю вопраткі Яго.
Бо яна думала сабе: — як толькі дакрануся да адзеньня Яго — ачуняю.
Бо яна думала сабе: як толькі дакрануся да вопраткі Яго — ачуняю.
Ісус-жа, абярнуўшыся і ўбачыўшы яе, сказаў: — мацуйся, дачка, вера твая выбавіла цябе; і жанчына стала здаровай з тэй часіны.
Ісус-жа, абярнуўшыся і ўбачыўшы яе, сказаў: «Мацуйся, дачка, вера твая выбавіла цябе». І жанчына стала здаровай з тэй часіны.
І калі Ісус прыйшоў у дом начальніка і ўбачыў жалейнікаў і народ у гаманеівай жалобе,
І калі Ісус прыйшоў у дом начальніка і ўбачыў жалейнікаў і народ у вялікім хваляваньні,
Ён сказаў ім: — адыйдзецеся, дзяўчына не памерла, але сьпіць; і сьмяяліся з Яго.
Ён сказаў ім: «Адыйдзецеся, дзяўчына не памерла, але сьпіць». І зьняважліва сьмяяліся над Ім.
Калі-ж народ адправілі, Ён увайшоў, узяў яе за руку — і дзяўчынка ўстала.
Калі-ж народ адправілі, Ён увайшоў, узяў яе за руку, і дзяўчынка ўстала.
І разыйшлася чутка пра гэта па ўсёй краіне той.
І разыйшлася чутка пра гэта па ўсёй краіне той.
Калі Ісус адыходзіў адтуль, за Ім ішлі два сьляпыя і голасна ўсклікалі: — зьмілуйся над намі, Ісусе, Сыне Давыдаў!
Калі Ісус адыходзіў адтуль, за Ім ішлі два сьляпыя й голасна ўсклікалі, прамаўляючы: «Зьмілуйся над намі, Ісусе, Сыне Давідаў!»
Калі-ж увайшоў Ён у дом, сьляпыя падыйшлі да Яго, і кажа ім Ісус: — ці верыце вы, што Я магу гэта зрабіць вам? яны-ж кажуць Яму: — так, Госпадзе.
Калі-ж Ён прыйшоў у дом, яны прыступіліся да Яго. І кажа ім Ісус: «Ці верыце, што Я магу гэта зрабіць вам?» Яны-ж кажуць Яму: «Так, Госпадзе».
Тады дакрануўся да вачэй іхных і сказаў: — па веры вашай няхай станецца вам.
Тады Ён дакрануўся да вачэй іхных і сказаў: «Па веры вашай няхай станецца вам».
І адчыніліся вочы іхныя; Ісус-жа цьвёрда прыгаварыў ім: — глядзеце, каб ніхто не даведаўся.
І адчыніліся вочы іхныя; Ісус-жа цьвёрда прыгаварыў ім: Глядзеце, каб ніхто не даведаўся».
А яны, выйшаўшы, разьнесьлі славу пра Яго па усёй краіне.
А яны, выйшаўшы, разьнесьлі славу пра Яго па ўсёй краіне.
Калі-ж тыя выйходзілі, прывялі да Яго чалавека нямога, які меў злога духа.
Калі-ж тыя выйходзілі, прывялі да Яго чалавека нямога, які меў злога духа.
І калі злы дух выгнаны быў, загаварыў нямы; і народ дзівіўся, кажучы: — ніколі не бывала гэткага ў Ізраілі.
І калі злы дух выгнаны быў, загаварыў нямы; і народ дзівіўся, кажучы: «Ніколі не бывала гэткага ў Ізраілю».
А фарысеі гаварылі: — Ён выганяе злыдухаў сілаю князя шатанскага.
А фарысеі гаварылі: «Ён выганяе злыдухаў сілаю князя шатанскага».
І хадзіў Ісус па ўсіх местах і вёсках, навучаючы ў сынагогах іхных, абвяшчаючы Евангельле Уладарства і ацаляючы ўсякія нядугі і ўсякія немачнасьці ў людзей.
І хадзіў Ісус па ўсіх местах і вёсках, навучаючы ў сынагогах іхных, абвяшчаючы Евангельле Ўладарства й ацаляючы людзей ад усякіх нядугаў й ўсякае немачы іх.
І гледзячы на грамады людзей, зьлітаваўся над імі, бо былі яны разгубленыя і бязрадныя, як авечкі без пастуха.
І гледзячы на вялікія зборышчы людзей, зжалішся над імі, бо былі яны разгубленыя й бязрадныя, як авечкі без пастуха.
Тады сказаў вучням Сваім: — жніва вялікае, а працаўнікоў мала.
Тады сказаў вучням Сваім: «Жніва вялікае, а працаўнікоў мала.
Дык малеце Гаспадара жніва, каб паслаў працаўнікоў на жніва Сваё.
Дык прасеце Гаспадара жніва, каб паслаў працаўнікоў на жніва сваё».
