Мацьвея 15 разьдзел

 

 

Тагды прыйходзяць да Ісуса з Ерусаліму кніжнікі і фарысеі і кажуць:

 

Тагды прыйходзяць да Ісуса зь Ерусаліму кніжнікі й фарысеі й кажуць:

— Чаму вучні Твае пераступаюць пераданьні старэйшых: ня мыюць рук сваіх, калі ядуць хлеб?

 

«Чаму вучні Твае парушаюць пераданьні старэйшых? Ня мыюць рук сваіх, калі ядуць хлеб».

Ён-жа ў адказ сказаў ім: — чаму-ж і вы пераступаеце запавет Божы дзеля пераданьня свайго?

 

Ён-жа ў адказ сказаў ім: «Чаму-ж і вы пераступаеце запавет Божы дзеля пераданьня свайго?

Бог запавядаў: — шануй айца твайго і маці тваю, і — хто надругаецца над айцом ці маці, няхай сьмерцяй памрэ.

 

Бог запавядаў: Шануй бацьку твайго й маці тваю, і — хто зьневажаць будзе бацьку ці маці, няхай сьмерцяй памрэ.

Вы-ж кажаце: — хто скажа айцу свайму, ці маці: — Богу ахвяравана тое, чым-бы ты ад мяне мог карыстацца.

 

А вы кажаце: Хто скажа бацьку свайму ці маці: Богу ахвяравана тое, чым-бы ты ад мяне мог карыстацца.

— Тады ўжо той можа і не ўшаноўваць айца свайго, ці маці свае; і зьняважылі запавет Божы пераданьнем сваім.

 

Той можа й не ўшаноўваць бацькі свайго, ці маці свае; і зьняважылі запавет Божы пераданьнем сваім.

Аблыжнікі! добра праракаваў пра вас Ісайя, кажучы:

 

Крывадушнікі! Добра праракаваў пра вас Ісайя, кажучы:

— Збліжаюцца да Мяне людзі гэтыя вуснамі сваімі, і языком шануюць Мяне, сэрца-ж іхнае далёка стала ад Мяне.

 

Збліжаюцца да Мяне людзі гэтыя вуснамі сваімі, і языком шануюць Мяне, сэрца-ж іхнае далёка ляжыць ад Мяне.

Але дарма ўшаноўваюць Мяне, пашыраючы навукі і запаветы чалавечыя.

 

Але дарэмна (яны) ўшаноўваюць Мяне, пашыраючы навукі й запаветы чалавечыя».

І, пазваўшы да Сябе народ, сказаў ім: — слухайце і разумейце.

 

І, паклікаўшы да Сябе народ, сказаў ім: «Слухайце й разумейце.

Ня тое, што ў вусны ўвайходзіць, апаганьвае чалавека, але тое, што з вуснаў выйходзіць, апаганьвае чалавека.

 

Ня тое, што ў вусны ўвайходзіць, апаганьвае чалавека, але тое, што з вуснаў выйходзіць, апаганьвае чалавека».

Тады вучні Ягоныя, падыйшоўшы, сказалі Яму: — ці ведаеш, што фарысеі, пачуўшы слова гэтае, абразіліся.

 

Тады вучні Ягоныя падыйшлі й сказалі Яму: «Ці ведаеш, што фарысеі, пачуўшы слова гэтае, абразіліся».

Ён-жа ў адказ сказаў: — усякая расьліна, якой Айцец Мой Нябесны не насаджаў, выкаранена будзе.

 

Ён-жа ў адказ сказаў: «Усякая расьліна, якой Айцец Мой Нябесны не насаджаў, выкаранена будзе.

Пакіньце іх, яны сьляпыя правадыры сьляпых, а калі сьляпы вядзе сьляпога, абодва ў яму ўпадуць.

 

Пакіньце іх, яны сьляпыя правадыры сьляпых, а калі сьляпы вядзе сьляпога, абодва ў яму ўпадуць».

Пётра-ж, азваўшыся, сказаў Яму: — растлумач нам прыпавесьць гэтую.

 

Пётра-ж, адазваўшыся да Яго, сказаў: «Растлумач нам прыпавесьць гэтую».

І сказаў Ісус: — ці-ж і вы ня маеце розуму?

 

Ісус-жа сказаў: «Ці-ж і вам яшчэ да розуму не дайшло?

Ці-ж не разумееце, што ўсё прынятае ў вусны ў жывот прайходзіць ды вон выкідаецца.

 

Ці-ж не разумееце, што ўсё прынятае ў вусны ў жывот прайходзіць ды вон выдаляецца?

А што з вуснаў, тое з сэрца выходзіць, і гэта апаганьвае чалавека.

 

А што з вуснаў, тое з сэрца выходзіць, і гэта апаганьвае чалавека.

Бо з сэрца выходзяць злыя помыслы, забойствы, чужаложствы, блудадзеяньні, зладзействы, аблыжніцтвы, блюзьнерствы.

 

Бо з сэрца выходзяць злыя помыслы, забойствы, чужаложствы, блудадзеяньні, крадзежы, аблуда, блюзьнерствы.

Гэта апаганьвае чалавека, а есьці з нямытымі рукамі не апаганьвае чалавека.

 

Гэта апаганьвае чалавека. А есьці зь нямытымі рукамі ня ганьбіць чалавека».

І выйшаўшы адтуль, Ісус адыўшоў у землі Тырскія і Сідонскія.

 

І выйшаўшы адтуль, Ісус адыўшоў у землі Тырскія і Сідонскія.

І вось жанчына хананеянка, выйшаўшы з тых аколіц, галасіла да Яго: — зьмілуйся нада мною, Госпадзе, Сыне Давыдаў: дачка мая цяжка мучыцца ад нячыстага.

 

І вось жанчына хананеянка, выйшаўшы з тых ваколіц, усклікала да Яго: «Зьмілуйся нада мною, Госпадзе, Сыне Давідаў! Дачку маю цяжка мучыць нячысты».

Ён-жа не адказаў ёй ні слова; і вучні Ягоныя, падыйшоўшы, прасілі Яго, кажучы: — адпусьці яе, бо галосіць усьлед за намі.

 

Ён-жа не адказаў ёй ні слова. І вучні Ягоныя, падыйшоўшы, прасілі Яго, кажучы: «Адпусьці яе, бо галосіць усьлед за намі».

Ён-жа ў адказ сказаў: — Я пасланы толькі за загінутых авечак дому Ізраілевага.

 

Ён-жа ў адказ сказаў: «Я пасланы толькі за загінутых авечак дому Ізраілевага».

Але яна, падыйшоўшы, кланялася Яму і гаварыла: — Госпадзе! памажы мне.

 

Але яна, падыйшоўшы, кланялася Яму, кажучы: «Госпадзе! Памажы мне».

Ён-жа ў адказ сказаў: — нядобра адыймаць хлеб у дзяцей ды кідаць шчанятам.

 

Ён-жа ў адказ сказаў: «Нядобра забіраць хлеб ад дзяцей ды кідаць шчанятам».

Яна-ж сказала: — так, Госпадзе! але і шчаняты ядуць крошкі, якія спадаюць ад стала гаспадароў.

 

Яна-ж сказала: «Так, Госпадзе! Але й шчаняты ядуць крошкі, якія спадаюць ад стала гаспадароў».

Тады, ў адказ, Ісус сказаў ёй: — о, жанчына! вялікая вера твая, няхай будзе табе подле жаданьня твайго; і ацалілася дачка яе ад тэй часіны.

 

Тады, адказваючы, Ісус сказаў ёй: «О, жанчына! Вялікая вера твая, няхай будзе табе паводле жаданьня твайго». І паздаравела дачка яе ад тэй часіны.

Адыйшоўшы адтуль, Ісус прыйшоў да мора Галілейскага, і ўзыйшоўшы на гару, сеў там.

 

Перайшоўшы адтуль, Ісус прыйшоў да мора Галілейскага, і ўзыйшоўшы на гару, сеў там.

І надыйшло да Яго мноства народу, маючы з сабою кульгавых, сьляпых, нямых, калекаў і шмат іншых, і палажылі іх да ног Ісусавых, і Ён ацаліў іх.

 

І прыступілася да Яго мноства народу, маючы з сабою кульгавых, сьляпых, нямых, калекаў і шмат іншых, і палажылі іх ля ног Ісусавых, і Ён аздаравіў іх.

І дзіваваўся народ, пабачыўшы, што нямыя сталі гаварыць, какалечаныя сталі здавовымі, кульгавыя пачалі хадзіць і сьляпыя — бачыць, і славілі Бога Ізраілевага.

 

І дзіваваўся народ, пабачыўшы, што нямыя сталі гаварыць, кульгавыя хадзіць, сьляпыя бачыць, і славілі Бога Ізраілевага.

Ісус-жа, падазваўшы вучняў Сваіх, сказаў ім: шкада мне народу, што ўжо тры дні прабылі пры Мне, і ня маюць чаго есьці; адпусьціць-жа іх галодных ня хачу, каб не аслабелі ў дарозе.

 

Ісус-жа, прыклікаўшы вучняў Сваіх, сказаў ім: «Шкада мне людзей, бо ўжо тры дні яны пры Мне, і ня маюць чаго есьці; адпусьціць-жа іх галодных ня хочацца, каб не аслабелі ў дарозе».

І кажуць Яму вучні Яго: — скуль-жа нам у пустыні узяць гэтулькі хлеба, каб накарміць гэткую грамаду?

 

І кажуць Яму вучні Ягоныя: «Скуль-жа нам узяць у пустыні столькі хлеба, каб накарміць гэткую грамаду?»

Ісус гаворыць ім: — колькі маеце хлебаў? яны-ж сказалі — сем і крыху рыбак.

 

Ісус сказаў ім: «Колькі маеце хлебаў?» Яны-ж сказалі: «Сем і некалькі рыбін».

Тады загадаў народу прылегчы на зямлі.

 

І загадаў народу сесьці на зямлі.

І ўзяўшы сем хлябоў і рыбу ды ўзьнёсшы хвалу, паламаў і даў вучням Сваім, а вучні — народу.

 

І ўзяў сем хлябоў і рыбы, і ўзьнёсшы хвалу, паламаў і даў вучням Сваім, а вучні — народу.

І елі ўсе, і пад'елі, і набралі астачы сем поўных карабоў.

 

І елі ўсе, і здаволіліся, і набралі астаткаў сем поўных карабоў.

Было-ж усіх ядуноў — чатыры тысячы мужчын, апрача жанчын і дзяцей.

 

Было-ж усіх, якія елі, чатыры тысячы мужчын, апрача жанчын і дзяцей.

І адпусьціўшы народ, увайшоў у лодку і прыбыў ў аколіцы Магеданскія.

 

Адпусьціўшы-ж народ, Ён увайшоў у човен і прыбыў у межы Магдалінскія.