Мацьвея 15 разьдзел

 

 

Тагды прыйходзяць да Ісуса з Ерусаліму кніжнікі і фарысеі і кажуць:

 

Тады прыйшлі да Ісуса Ерузалімскія кніжнікі і фарысэі, кажучы:

— Чаму вучні Твае пераступаюць пераданьні старэйшых: ня мыюць рук сваіх, калі ядуць хлеб?

 

"Чаму Твае вучні парушаюць пераказы старшых? Бо ня ўмываюць рук, калі ядуць хлеб".

Ён-жа ў адказ сказаў ім: — чаму-ж і вы пераступаеце запавет Божы дзеля пераданьня свайго?

 

Ён-жа сказаў ім у адказ: "Чаму і вы парушаеце Божае прыказаньне дзеля вашага пераказу?

Бог запавядаў: — шануй айца твайго і маці тваю, і — хто надругаецца над айцом ці маці, няхай сьмерцяй памрэ.

 

Бо Бог загадаў: Шануй бацьку і матку; і хто зласловіць бацьку ці матку, няхай сьмерцю памрэ.

Вы-ж кажаце: — хто скажа айцу свайму, ці маці: — Богу ахвяравана тое, чым-бы ты ад мяне мог карыстацца.

 

А вы кажаце: калі хто скажа бацьку або матцы: ахвяраю ёсьць тое, чым-бы ты ад мяне карыстаўся,

— Тады ўжо той можа і не ўшаноўваць айца свайго, ці маці свае; і зьняважылі запавет Божы пераданьнем сваім.

 

той можа не шанаваць свайго бацьку і сваю матку. Так вы парушылі Божае прыказаньне дзеля вашага пераказу.

Аблыжнікі! добра праракаваў пра вас Ісайя, кажучы:

 

Крывадушныя! добра прарочыў аб вас Ісаія, кажучы:

— Збліжаюцца да Мяне людзі гэтыя вуснамі сваімі, і языком шануюць Мяне, сэрца-ж іхнае далёка стала ад Мяне.

 

"Гэты народ паважае Мяне сваімі вуснамі; сэрце-ж іх далёка ад Мяне.

Але дарма ўшаноўваюць Мяне, пашыраючы навукі і запаветы чалавечыя.

 

Але дарэмна пакланяюцца Мне, навучаючы людзкіх навукаў і прыказаньнаў".

І, пазваўшы да Сябе народ, сказаў ім: — слухайце і разумейце.

 

І прыклікаўшы людзей, сказаў ім: "Слухайце і разумейце:

Ня тое, што ў вусны ўвайходзіць, апаганьвае чалавека, але тое, што з вуснаў выйходзіць, апаганьвае чалавека.

 

Ня тое, што ўвайходзіць у вусны апаганьвае чалавека, але тое, што выходзіць з вуснаў, тое апаганьвае чалавека".

Тады вучні Ягоныя, падыйшоўшы, сказалі Яму: — ці ведаеш, што фарысеі, пачуўшы слова гэтае, абразіліся.

 

Тады прыступіліся да Яго вучні і сказалі Яму: "Ці ведаеш, што фарысэі пачуўшы гэтае слова, згоршыліся?"

Ён-жа ў адказ сказаў: — усякая расьліна, якой Айцец Мой Нябесны не насаджаў, выкаранена будзе.

 

Ён-жа сказаў у адказ: "Усякая расліна, каторую не насадзіў Мой нябесны Айцец, будзе выкаранена.

Пакіньце іх, яны сьляпыя правадыры сьляпых, а калі сьляпы вядзе сьляпога, абодва ў яму ўпадуць.

 

Пакіньце іх; яны сьляпыя правадыры сьляпых. А калі сьляпы вядзе сьляпога, дык абодва ўваляцца ў яму".

Пётра-ж, азваўшыся, сказаў Яму: — растлумач нам прыпавесьць гэтую.

 

Пятро-ж адказваючы сказаў Яму: "Растлумач нам гэтую прыповесьць".

І сказаў Ісус: — ці-ж і вы ня маеце розуму?

 

Ён сказаў: "Няўжо-ж і вы яшчэ нецямушчыя?

Ці-ж не разумееце, што ўсё прынятае ў вусны ў жывот прайходзіць ды вон выкідаецца.

 

Ці-ж яшчэ не разумееце, што ўсё, увайходзячае ў вусны, праходзіць у жывот і выкідаецца вон?

А што з вуснаў, тое з сэрца выходзіць, і гэта апаганьвае чалавека.

 

А што выходзіць з вуснаў — з сэрца паходзіць; гэтае апаганьвае чалавека;

Бо з сэрца выходзяць злыя помыслы, забойствы, чужаложствы, блудадзеяньні, зладзействы, аблыжніцтвы, блюзьнерствы.

 

бо з сэрца выходзяць дрэнныя думкі, забойствы, чужаложствы, распуста, зладзейства, крывапрысяга, пракляцьці;

Гэта апаганьвае чалавека, а есьці з нямытымі рукамі не апаганьвае чалавека.

 

гэтае апаганьвае чалавека. А есьці непамытымі рукамі — гэта не апаганьвае чалавека."

І выйшаўшы адтуль, Ісус адыўшоў у землі Тырскія і Сідонскія.

 

І выйшаўшы адтуль, Ісус пайшоў у ваколіцы Тыру і Сыдону.

І вось жанчына хананеянка, выйшаўшы з тых аколіц, галасіла да Яго: — зьмілуйся нада мною, Госпадзе, Сыне Давыдаў: дачка мая цяжка мучыцца ад нячыстага.

 

І вось хананэйская жанчына, выйшаўшая з тых ваколіц, крычала Яму, кажучы: "Зьлітуйся нада мною, Госпадзе, сыне Давідаў, дачку маю вельмі мучыць нячысты!"

Ён-жа не адказаў ёй ні слова; і вучні Ягоныя, падыйшоўшы, прасілі Яго, кажучы: — адпусьці яе, бо галосіць усьлед за намі.

 

Але Ён не адказваў ёй ні слова. І Ягоныя вучні, прыступіўшы, прасілі Яго, кажучы: "Адпусьці яе, бо яна крычыць за намі".

Ён-жа ў адказ сказаў: — Я пасланы толькі за загінутых авечак дому Ізраілевага.

 

Ён-жа сказаў у адказ: "Я пасланы толькі да гінучых авец дому Ізраілявага".

Але яна, падыйшоўшы, кланялася Яму і гаварыла: — Госпадзе! памажы мне.

 

А яна, прыйшоўшы, кланялася Яму і гаварыла: "Госпадзе, памажы мне!"

Ён-жа ў адказ сказаў: — нядобра адыймаць хлеб у дзяцей ды кідаць шчанятам.

 

Ён-жа сказаў у адказ: "Нядобра ўзяць хлеб ад дзяцей і кінуць шчанятам".

Яна-ж сказала: — так, Госпадзе! але і шчаняты ядуць крошкі, якія спадаюць ад стала гаспадароў.

 

Яна-ж сказала: "Так, Госпадзе, але і шчаняты ядуць крошкі, якія падаюць са стала іхных гаспадароў".

Тады, ў адказ, Ісус сказаў ёй: — о, жанчына! вялікая вера твая, няхай будзе табе подле жаданьня твайго; і ацалілася дачка яе ад тэй часіны.

 

Тады Ісус сказаў ёй у адказ: "О жанчына! вялікая твая вера, няхай станецца табе, як жадаеш". І аздаравела яе дачка ў тую гадзіну.

Адыйшоўшы адтуль, Ісус прыйшоў да мора Галілейскага, і ўзыйшоўшы на гару, сеў там.

 

І калі перайшоў адтуль, Ісус прыйшоў да Галілейскага мора і, узыйшоўны на гару, сеў там.

І надыйшло да Яго мноства народу, маючы з сабою кульгавых, сьляпых, нямых, калекаў і шмат іншых, і палажылі іх да ног Ісусавых, і Ён ацаліў іх.

 

І прыйшла да Яго вялікая грамада, маючы з сабою калекаў кульгавых, сьляпых, нямых, калек і многа іншых, і клалі іх каля Ісусавых ног; і Ён аздараўляў іх.

І дзіваваўся народ, пабачыўшы, што нямыя сталі гаварыць, какалечаныя сталі здавовымі, кульгавыя пачалі хадзіць і сьляпыя — бачыць, і славілі Бога Ізраілевага.

 

Дык грамады дзівіліся, бачучы нямых як яны гаварылі, калекаў аздароўляных, кульгавых ходзячых і сьляпых відзячых, і славілі Ізраілявага Бога.

Ісус-жа, падазваўшы вучняў Сваіх, сказаў ім: шкада мне народу, што ўжо тры дні прабылі пры Мне, і ня маюць чаго есьці; адпусьціць-жа іх галодных ня хачу, каб не аслабелі ў дарозе.

 

Ісус-жа, прыклікаўшы Сваіх вучняў, сказаў ім: "Шкада Мне грамады, што ўжо тры дні знаходзяцца пры Мне, і нечага ім есьці; адпусьціць-жа іх галоднымі не хачу, каб не аслабелі ў дарозе.

І кажуць Яму вучні Яго: — скуль-жа нам у пустыні узяць гэтулькі хлеба, каб накарміць гэткую грамаду?

 

І кажуць Яму вучні: "Адкуль нам у пустыні ўзяць гэтулькі хлеба, каб накарміць такую грамаду?"

Ісус гаворыць ім: — колькі маеце хлебаў? яны-ж сказалі — сем і крыху рыбак.

 

І сказаў ім Ісус: "Колькі маеце хлябоў?" Яны сказалі: "Сем і некалькі рыбак."

Тады загадаў народу прылегчы на зямлі.

 

Тады згадаў народу пасесьць на зямлі.

І ўзяўшы сем хлябоў і рыбу ды ўзьнёсшы хвалу, паламаў і даў вучням Сваім, а вучні — народу.

 

Узяўшы сем хлябоў і рыбы ды аддаўшы хвалу, паламаў і даў Сваім вучням, а вучні народу.

І елі ўсе, і пад'елі, і набралі астачы сем поўных карабоў.

 

І елі ўсе і наеліся; і назбіралі астаткаў сем поўных кашоў.

Было-ж усіх ядуноў — чатыры тысячы мужчын, апрача жанчын і дзяцей.

 

А тых, што елі было чатыры тысячы чалавек, апрача жанчын і дзяцей.

І адпусьціўшы народ, увайшоў у лодку і прыбыў ў аколіцы Магеданскія.

 

І адпусьціўшы народ, увайшоў у човен і прыбыў у ваколіцы Магадану.