1 да Карынфянаў 8 разьдзел
Першае пасланьне да Карынфянаў
Пераклад Праваслаўнай Царквы → Пераклад Чарняўскага 2003
Пра ідалаахвя́рнае ж нам вядома, бо ўсе мы маем веды. Але веды надзіма́юць, а любоў настаўля́е.
Што да ідалам складаных ахвяр, мы ведаем, бо маем усякае веданне. Але веданне надзімае, а любоў будуе.
Хто думае, быццам ведае нешта, той яшчэ нічога не ведае так, як нале́жыць ведаць;
Калі каму здаецца, што ён нешта ведае, дык ён не спазнаў яшчэ, як трэба яму ведаць.
але хто лю́біць Бога, таму да́дзены веды ад Яго.
А калі хто любіць Бога, той ведамы Яму.
Дык вось, наконт спажыва́ння ідалаахвя́рнага мы ведаем, што ідал у свеце — нішто, і што няма іншага Бога, акрамя Адзінага.
Адносна спажывання ідалам ахвяраванага мы ведаем, што няма на свеце ніякіх ідалаў і ніводнага бога, апрача Адзінага.
Калі ж і ёсць так зва́ныя багí ці то на небе, ці на зямлі — бо шмат такіх багоў і шмат валадароў, —
А хоць і ёсць у небе ці на зямлі тыя, што называюцца багамі (бо шмат такіх багоў і гаспадароў),
але ў нас адзін Бог Айцец, ад Якога — ўсё, і мы — для Яго, і адзін Гасподзь Іісус Хрыстос, праз Якога — ўсё, і мы — праз Яго.
але для нас існуе толькі адзін Бог Айцец, ад Якога ўсё, і мы для Яго, і адзін Госпад, Ісус Хрыстос, праз Якога ўсё і мы праз Яго.
Але не ва ўсіх такія веды: некаторыя і дагэтуль з сумле́ннем, якое прызнае́ ідалаў, ядуць нешта як ідалаахвярнае, і сумле́нне іх, будучы сла́бым, апаганьваецца.
Але не ва ўсіх ёсць веданне: некаторыя дасюль, прызвычаіўшыся да ідалаў, ядуць ахвяраванае ідалам, і свядомасць іх спаганьваецца, бо кволая.
Ежа не набліжа́е нас да Бога, бо і калі ядзім, то нічога не набыва́ем, і калі не ядзім, то нічога не стра́чваем.
А ежа не набліжае нас да Бога, бо не бяднеем, калі не ядзім, і таксама, ядучы, нічога не набываем.
Але сцеражы́цеся, каб гэтая свабода ваша не стала спатыкне́ннем для сла́бых.
Усё ж такі глядзіце, каб ваша свабода не сталася часам спакусай для слабых.
Бо калі нехта ўбачыць, што ты, маючы веды, сядзіш за сталом у ка́пішчы, то сумле́нне яго, як слабага, ці не схíліцца да таго, каб есці ідалаахвярнае?
Бо, калі б хто ўбачыў таго, што мае веданне і ўзлягае пры ідальскім стале, няўжо яго свядомасць, паколькі яна слабая, не заахвоціцца есці ідалам ахвяраванага?
І загіне з-за тваіх ведаў сла́бы брат, за якога памёр Хрыстос.
І слабы загіне з-за твайго ведання; брат, за якога памёр Хрыстос!
А саграша́ючы так су́праць братоў і ра́нячы сла́бае сумленне іх, вы саграшаеце су́праць Хрыста.
А так робячы грэх супраць братоў і б’ючы па свядомасці іх нядужай, грашыце супраць Хрыста.
І таму, калі ежа спакуша́е брата майго, дык не буду есці мяса даве́ку, каб не спакусíць брата майго.
Дык, калі ежа горшыць брата майго, давеку не буду есці мяса, каб не горшыць брата майго.
