Яна 18 разьдзел

 

 

Сказаўшы гэта, Іісус вы́йшаў з вучнямі Сваімі на той бок пато́ку Кедро́н, дзе быў сад, у які ўвайшоў Ён Сам і вучні Яго;

 

Сказаўшы гэта, Ісус выйшаў са Сваімі вучнямі на той бок патоку Кедрона, дзе быў сад, у які Ён увайшоў і Яго вучні.

ве́даў жа гэтае месца і Іуда, які вы́даў Яго, бо там часта збіра́ўся Іісус з вучнямі Сваімі;

 

Але ведаў і Юда, што выдаў Яго, гэтае месца, бо часта збірраўся там Ісус са Сваімі вучнямі.

і вось Іуда, узя́ўшы атрад воінаў і служы́целяў ад першасвятаро́ў і фарысеяў, прыхо́дзіць туды з фа́келамі, і ліхтара́мі, і збро́яй.

 

Дык Юда, узяўшы кагорту, а ад першасвятароў і фарысеяў — служак, прыходзіць туды з ліхтарамі і з паходнямі і са зброяй.

Іісус жа, ве́даючы ўсё, што з Ім будзе, вы́йшаў і сказаў ім: каго шука́еце?

 

Ісус жа, ведаючы ўсё, што павінна адбыцца з Ім, выйшаў і кажа ім: «Каго шукаеце?»

Адказалі Яму: Іісуса Назарэ́я. Кажа ім Іісус: гэта Я. Стаяў жа з імі і Іуда, які вы́даў Яго;

 

Адказалі Яму: «Ісуса Назарэя». Кажа ім Ісус: «Гэта Я». Стаяў жа і Юда, Яго прадажнік, з імі.

і калі Іісус сказаў ім: «гэта Я», яны адступíлі назад і ўпа́лі на зямлю́.

 

Дык калі Ён сказаў ім: «Гэта Я», яны адступілі назад і ўпалі на зямлю.

Ён зноў спыта́ўся ў іх: каго шука́еце? Яны сказалі: Іісуса Назарэ́я.

 

Тады Ён зноў папытаўся ў іх: «Каго шукаеце?». Яны сказалі: «Ісуса Назарэя».

Адказаў Іісус: Я сказаў вам, што гэта Я; дык вось, калі Мяне шука́еце, пакіньце іх, няхай ідуць, —

 

Адказаў Ісус: «Я сказаў вам, што гэта Я. Дык калі Мяне шукаеце, пакіньце гэтых, хай ідуць», —

каб спо́ўнілася слова, якое Ён сказаў: з тых, каго Ты даў Мне, Я не загубíў нікога.

 

каб спраўдзілася слова, Ён сказаў: «З тых, каго Ты аддаў Мне, Я не страціў нікога».

Тады Сíман Пётр, ма́ючы меч, вы́няў яго і ўдарыў першасвятаро́вага раба́ і адсе́к яму правае ву́ха; імя́ раба́ было́ Малх;

 

Сіман жа Пятро, у якога быў меч, выхапіў яго і ўдарыў першасвятаровага раба і адсек яму правае вуха; было ж імя рабу Малх.

але Іісус сказаў Пятру: укладзí меч у но́жны; чашу, якую даў Мне Айцец, няўжо́ Я не буду піць яе?

 

Сказаў тады Ісус Пятру: «Пакладзі меч у похву. Чару, што даў Мне Бацька, няўжо я не буду піць яе?»

Тады атрад воінаў і тысячанача́льнік, і служы́целі Іудзейскія ўзялí Іісуса і звяза́лі Яго,

 

І вось кагорта і тысяцкі і служкі іудзейскія ўзялі Ісуса і звязалі Яго,

і павялí Яго спачатку да Анны, бо ён быў це́сцем Каіа́фы, які быў першасвятаро́м у той год;

 

і адвялі Яго спярша да Анны; бо ён быў цесць Каіафы, які быў на той год першасвятаром.

гэта быў той Каіа́фа, які даў пара́ду Іудзеям, што лепш, каб адзін чалавек памёр за народ.

 

Гэта ж быў той Каіафа, хто даў параду іудзеям, што лепш аднаму чалавеку памерці за народ.

За Іісусам ішоў Сíман Пётр і другі вучань; вучань жа той быў знаёмы першасвятару́ і ён увайшоў з Іісусам у двор першасвятара́,

 

А ішоў услед за Ісусам Сіман Пятро і другі вучань. Вучань жа той быў знаёмы першасвятару, і ён увайшоў разам з Ісусам у двор першасвятара,

а Пётр стаяў каля дзвярэ́й зво́нку. Вы́йшаў тады вучань той, які быў знаёмы першасвятару́, і сказаў прыдзве́рніцы, і ўвёў Пятра.

 

а Пятро стаяў за дзвярыма знадворку. Выйшаў тады той вучань, другі, знаёмы першасвятару, і сказаў брамніцы і ўвёў Пятра.

Кажа тут служанка-прыдзве́рніца Пятру: і ты ці не з вучняў Гэтага Чалавека? Ён сказаў: не.

 

Кажа тады Пятру служка-брамніца: «І ты ці не з вучняў Гэтага Чалавека?» Кажа ён: «Не!»

І стаялі рабы́ і служы́целі, раскла́ўшы во́гнішча, таму што было́ хо́ладна, і грэ́ліся; з імі Пётр таксама стаяў і грэ́ўся.

 

І стаялі рабы і служкі, яны расклалі вуголле, бо было холадна, і грэліся. А з імі стаяў і Пятро і грэўся.

Першасвята́р жа спыта́ўся ў Іісуса пра вучняў Яго і пра вучэ́нне Яго.

 

Першасвятар жа запытаўся ў Ісуса пра Яго вучняў і пра Яго навуку.

Адказаў яму Іісус: Я адкрыта гаварыў свету; Я заўсёды навуча́ў у сінагогах і ў храме, дзе заўсёды збіра́юцца Іудзеі, і тайна не гаварыў нічога;

 

Адказаў яму Ісус: «Я ўсё адкрыта сказаў свету; Я заўсёды вучыў у сінагогах і ў Святыні, дзе ўсе іудзеі збіраюцца, і патаемна не гаварыў нічога.

чаму ты ў Мяне пыта́ешся? спыта́йся ў тых, якія чулі, што́ Я гаварыў ім; вось яны ведаюць, што́ Я казаў.

 

Што ты ў Мяне пытаешся? Запытайся ў тых, хто чуў, што Я гаварыў ім; вось яны ведаюць, што сказаў Я».

Калі Ён сказаў гэта, адзін са служы́целяў, што блізка стаяў, ударыў Іісуса па шчацэ і сказаў: так Ты адказваеш першасвятару́?

 

Калі ж Ён сказаў гэта, адзін Са служак, што стаяў паблізу, ударыў Ісуса ў твар і сказаў: «Гэтак ты адказваеш першасвятару?»

Адказаў яму Іісус: калі Я дрэ́нна сказаў, засве́дчы, што дрэ́нна; а калі добра, чаму ты б’еш Мяне?

 

Адказаў яму Ісус: «Калі Я кепска сказаў, дакажы, што кепска. Калі добра, чаго ты мяне б’еш?»

Тады Анна паслаў Яго, звя́занага, да першасвятара́ Каіа́фы.

 

Тады паслаў Яго Анна, звязанага, да першасвятара Каіафы.

А Сíман Пётр стаяў і грэ́ўся. Сказалі тады яму: і ты ці не з вучняў Яго? Ён адро́кся і сказаў: не.

 

А Сіман Пятро ўсё стаяў і грэўся. Сказалі тады яму: «Ці і ты не з вучняў Яго?». Ён адрокся і сказаў: «Не!»

Кажа адзін з рабоў першасвятара́, свая́к таго, якому Пётр адсе́к ву́ха: хіба́ я не бачыў цябе з Ім у садзе?

 

Кажа адзін з рабоў першасвятара, сваяк таго, каму Пятро адсек вуха: «Ці не цябе я бачыў у садзе з Ім?»

Пётр ізноў адро́кся; і адразу пе́вень заспява́ў.

 

Тады зноў адрокся Пятро, і адразу ж праспяваў певень.

Тады вядуць Іісуса ад Каіа́фы ў прэто́рыю. Была́ раніца, і яны не ўвайшлі ў прэто́рыю, каб не апага́ніцца, але каб можна было́ есці пасху.

 

І вось вядуць Ісуса ад Каіафы ў прэторыю. Была раніца, і самі яны Не ўвайшлі ў прэторыю, каб не апаганіцца, ды есці пасху.

Вы́йшаў Пілат да іх і сказаў: якое абвінава́чанне выстаўля́еце вы су́праць Гэтага Чалавека?

 

Выйшаў да іх Пілат надвор і кажа: «Якое абвінавачванне выстаўляеце вы супраць гэтага чалавека?»

У адказ яны сказалі яму: калі б Ён не быў злачы́нцам, мы не вы́далі б Яго табе.

 

Адказалі яны і сказалі яму: «Каб Ён не рабіў благога, мы не выдалі б Яго табе».

Тады сказаў ім Пілат: вазьмíце Яго вы і па закону вашаму судзíце Яго. Сказалі яму Іудзеі: нам не дазваля́ецца кара́ць смерцю нікога, —

 

Сказаў ім тады Пілат: «Вазьміце Яго вы і паводле вашага закону судзіце Яго». Сказалі яму іудзеі: «Нам нікога не дазваляецца караць смерцю»;

каб спо́ўнілася слова Іісуса, якое Ён сказаў, ука́зваючы, якою смерцю Ён ма́е памерці.

 

каб спраўдзілася слова Ісуса, якое Ён сказаў, даючы зразумець, якою смерцю павінен Ён паміраць.

Увайшоў тады зноў Пілат у прэто́рыю, і паклíкаў Іісуса, і сказаў Яму: Ты Цар Іудзейскі?

 

Тады Пілат увайшоў зноў у прэторыю і паклікаў Ісуса і сказаў Яму: «Ці Ты — Цар іудзейскі?»

Адказаў яму Іісус: ты ад сябе гэта гаво́рыш, ці іншыя сказалі табе пра Мяне?

 

Адказаў Ісус: «Ад сябе ты гэта гаворыш, альбо іншыя сказалі табе пра Мяне?»

Адказаў Пілат: хіба́ я Іудзей? народ Твой і першасвятары́ вы́далі Цябе мне; што́ Ты зрабіў?

 

Адказаў Пілат: «Хіба я — іудзей? Народ твой і першасвятары выдалі Цябе мне. Што ты ўчыніў?»

Адказаў Іісус: Царства Маё не ад гэтага свету; калі б ад гэтага свету было́ Царства Маё, то слу́гі Мае́ змага́ліся б за тое, каб Мяне не вы́далі Іудзеям. Але цяпер Царства Маё не адгэ́туль.

 

Адказаў Ісус: «Царства Маё не ад гэтага свету; калі б ад гэтага свету было Маё Царства, Мае служкі змагаліся б за тое, каб Я не быў выдадзены іудзеям. Цяпер жа Маё Царства не адсюль».

Тады сказаў Яму Пілат: дык Ты Цар? Адказаў Іісус: ты кажаш, што Я Цар; Я на тое нарадзíўся і на тое прыйшоў у свет, каб све́дчыць пра ісціну; і кожны, хто ад ісціны, слу́хаецца голасу Майго.

 

Сказаў тады Яму Пілат: «Значыцца, Ты — усё ж такі Цар?» Адказаў Ісус: «Ты кажаш, што Я — Цар. Я на тое нарадзіўся і на тое прыйшоў у свет, каб сведчыць аб праўдзе. Кожны, хто ад праўды, чуе Мой голас».

Кажа Яму Пілат: што ёсць ісціна? І, прамовіўшы гэта, ён зноў вы́йшаў да Іудзеяў і кажа ім: я нія́кай віны не знахо́джу ў Ім;

 

Кажа Яму Пілат: «Што такое праўда?» І, сказаўшы гэта, ён зноў выйшаў да іудзеяў і кажа ім: «Я ніякай не знаходжу ў Ім віны.

ёсць жа звы́чай у вас, каб каго́сьці аднаго́ я адпуска́ў вам на Пасху; хочаце, адпушчу́ вам Цара Іудзейскага?

 

Ёсць жа звычай у вас, каб я аднаго адпускаў вам на Пасху. Дык хочаце, каб я адпусціў вам Цара Іудзейскага?»

Тады зноў закрычалі ўсе, ка́жучы: не Яго, а Вара́вву. А Вара́вва быў разбойнік.

 

Тады закрычалі яны зноў, кажучы: «Не гэтага, але Вараву!» Быў жа Варава разбойнік.