Яна 5 разьдзел

 

 

Пасля гэтага было́ свята Іудзейскае, і прыйшоў Іісус у Іерусалім.

 

Пасля гэтага было іудзейскае свята і Ісус узняўся ў Ерусалім.

Ёсць жа ў Іерусаліме каля́ Аве́чых варот купа́льня, што называ́ецца па-яўрэйску Віфезда́, і ма́е пяць кры́тых хадоў;

 

А ў Ерусаліме каля Авечай брамы ёсць купальня, Віфедзда па-яўрэйску завецца, якая мае пяць крытых ходаў.

у іх ляжала вялікае мноства хворых, сляпых, кульга́вых, ссо́хлых, што чакалі ру́ху вады;

 

У іх ляжала мноства хворых, сляпых, кульгавых, сухіх, што чакалі руху вады.

бо Ангел Гасподні час ад часу сыходзіў у купа́льню і ўзруша́ў ваду́; і хто першы ўваходзіў у яе пасля ўзрушэ́ння вады, той выздара́ўліваў, якой бы хваробай ні быў апанава́ны.

 

Бо Гасподні Анёл у пэўны час сходзіў у купальню і хваляваў ваду; і хто першы ўваходзіў пасля ўзрушэння вады, рабіўся здаровым, якой бы хваробаю ні быў апанаваны.

Быў жа тут нейкі чалавек, што трыццаць восем гадоў паку́таваў ад хваробы сваёй.

 

А быў там адзін чалавек, які трыццаць восем гадоў мучыўся сваёю хваробаю;

Іісус, уба́чыўшы яго ляжа́чым і даве́даўшыся, што ўжо доўгі час ён хварэ́е, кажа яму: хочаш стаць здаровым?

 

Ісус, убачыўшы, што той ляжыць, і ведаючы, што шмат часу хварэе, кажа яму: «Хочаш быць здаровым?»

Адказаў Яму хворы: так, Гаспадар, але не ма́ю чалавека, які апусцíў бы мяне ў купа́льню, калі ўзру́шыцца вада; а пакуль я прыхо́джу, іншы сыхо́дзіць ране́й за мяне.

 

Адказаў яму хворы: «Гаспадару, няма ў мяне чалавека, каб, калі ўсхвалюецца вада, апусціў у купальню; а калі я прыходжу, іншы раней за мяне спускаецца».

Кажа яму Іісус: устань, вазьмі пасце́ль тваю і хадзі.

 

Кажа яму Ісус: «Устань, вазьмі сваю пасцелю і хадзі».

І адразу вы́здаравеў чалавек; і ўзяў пасце́ль сваю і пайшоў. Была́ ж субота ў той дзень.

 

І зараз жа зрабіўся здаровым той чалавек, і ўзяў сваю пасцелю, і хадзіў. А была субота ў той дзень.

Таму казалі Іудзеі ацалёнаму: сёння субота, і нельга табе браць пасце́лі тваёй.

 

Таму казалі іудзеі вылечанаму: «Сёння субота, і нельга табе браць пасцелю сваю».

Ён адказаў ім: Той, Хто мяне ацалíў, сказаў мне: «вазьмі пасце́ль тваю і хадзі».

 

Ён жа адказаў ім: «Хто зрабіў мяне здаровым, Той мне сказаў: Вазьмі сваю пасцелю і хадзі».

Тады спыта́ліся ў яго: хто Той Чалавек, Які сказаў табе: «вазьмі пасце́ль тваю і хадзі»?

 

Спыталіся ў яго: «Хто Гэты Чалавек, што сказаў табе: Вазьмі сваю пасцелю і хадзі?».

Ацалёны ж не ведаў, хто Ён, таму што Іісус скры́ўся, бо натоўп быў на тым месцы.

 

Вылечаны ж не ведаў, хто Ён, бо Ісус знік з натоўпу, што быў на тым месцы.

Пасля таго Іісус сустрэў яго ў храме і сказаў яму: вось, ты стаў здаровым; больш не грашы́, каб не зда́рылася з табою чаго го́ршага.

 

Пасля гэтага знайшоў яго Ісус у святыні і сказаў яму: «Вось ты зрабіўся здаровым, больш не грашы, каб не прылучылася табе чаго горшага».

Пайшоў чалавек гэты і паве́даміў Іудзеям: гэта Іісус ацалíў мяне.

 

Пайшоў чалавек і расказаў іудзеям, што гэта Ісус быў, што зрабіў яго здаровым.

І таму Іудзеі ста́лі гнаць Іісуса і імкну́ліся забіць Яго, што Ён рабіў гэта ў суботу.

 

І таму пачалі гнаць Іудзеі Ісуса, што Ён гэта зрабіў у суботу.

Іісус жа казаў ім: Айцец Мой дагэ́туль дзе́е, і Я дзе́ю.

 

Але [Ісус] адказаў ім: «Мой Бацька аж дагэтуль працуе, і Я працую».

І з-за таго яшчэ больш імкну́ліся Іудзеі забіць Яго, што Ён не толькі паруша́ў суботу, але і Айцом Сваім называ́ў Бога, ро́бячы Сябе ро́ўным Богу.

 

І таму яшчэ больш намагаліся іудзеі забіць Яго, што Ён не толькі суботу парушыў, але і Сваім Бацькам называў Бога, робячы Сябе роўным Богу.

На гэта Іісус сказаў ім: праўду, праўду кажу вам: не можа Сын рабíць Сам ад Сябе нічога, калі не будзе ба́чыць, што́ Айцец робіць, бо што́ Ён робіць, тое і Сын робіць таксама;

 

Тады ў адказ Ісус сказаў ім: «Папраўдзе, папраўдзе кажу вам: не можа Сын нічога рабіць Сам ад Сябе, калі не бачыць, што робіць Бацька, бо што Ён робіць, тое і Сын таксама робіць.

бо Айцец лю́біць Сына і пака́звае Яму ўсё, што Сам робіць; і бо́льшыя за гэтыя пака́жа Яму спра́вы, так што вы дзівíцца бу́дзеце;

 

Бо Бацька любіць Сына і паказвае Яму ўсё, што Сам робіць, і пакажа Яму ўчынкі большыя за гэтыя, каб вы здзіўляліся.

бо як Айцец уваскраша́е мёртвых і ажыўля́е, так і Сын ажыўля́е, каго хоча;

 

Бо як Бацька ўваскрашае мёртвых і ажыўляе, так і Сын, каго хоча, ажыўляе.

бо Айцец і не су́дзіць нікога, але суд увесь аддаў Сыну,

 

Бо і не судзіць Бацька нікога, а ўвесь суд аддаў Сыну,

каб усе шанава́лі Сына, як шану́юць Айца; хто не шану́е Сына, той не шану́е і Айца, Які пасла́ў Яго.

 

каб усе шанавалі Сына, як шануюць Бацьку, Хто не шануе Сына, не шануе Бацьку, што паслаў Яго.

Праўду, праўду кажу вам: хто слухае слова Маё і верыць Таму, Хто паслаў Мяне, ма́е жыццё вечнае і на суд не прыходзіць, але перайшоў ад смерці ў жыццё.

 

Папраўдзе, папраўдзе кажу вам: Хто слухае Маё слова і веруе ў Таго, Хто паслаў Мяне, мае вечнае жыццё і на суд не прыходзіць, але перайшоў са смерці ў жыццё.

Праўду, праўду кажу вам: настае́ час, ды і цяпер ёсць, калі мёртвыя пачу́юць голас Сына Божага і, пачу́ўшы, ажыву́ць,

 

Папраўдзе, папраўдзе кажу вам: Надыходзіць гадзіна, дый цяпер ёсць, калі мёртвыя пачуюць голас Божага Сына і тыя, што пачуюць, ажывуць.

бо як Айцец ма́е жыццё ў Самíм Сабе, так даў і Сыну жыццё мець у Сабе,

 

Бо як Бацька мае жыццё ў Самім Сабе, так і Сыну Ён даў мець жыццё ў Самім Сабе.

і ўла́ду даў Яму суд чынíць, бо Ён ёсць Сын Чалавечы.

 

І даў Яму ўладу чыніць суд, бо Ён — Чалавечы Сын.

Не здзіўля́йцеся гэтаму: бо настае́ час, калі ўсе, што ў магілах, пачу́юць голас Сына Божага,

 

Не дзівіцеся гэтаму, бо надыходзіць гадзіна, калі ўсе, што ў магілах, пачуюць голас Яго,

і вы́йдуць тыя, што рабíлі дабро, ва ўваскрасе́нне жыцця́, а тыя, што рабíлі зло, ва ўваскрасе́нне суду́.

 

і выйдуць тыя, што рабілі дабро, на ўваскрэсенне жыцця, а што ліхое чынілі, на ўваскрэсенне Суду.

Не магу Я рабíць Сам ад Сябе нічога. Як чу́ю, так суджу́, і суд Мой пра́ведны, бо не шука́ю волі Маёй, але волі Айца, Які паслаў Мяне.

 

Я нічога не магу рабіць Сам ад Сябе; як Я чую, — суджу, і Мой суд справядлівы, бо не шукаю Свае волі, але волі Таго, што паслаў Мяне.

Калі б Я све́дчыў пра Сябе, то све́дчанне Маё непраўдзíвае;

 

Калі б Я сведчыў Сам пра Сябе, Маё сведчанне не праўдзівае;

іншы ёсць, які све́дчыць пра Мяне, і Я ведаю, што праўдзíвае тое све́дчанне, якім Ён све́дчыць пра Мяне;

 

ёсць Іншы, Хто сведчыць пра Мяне, і Я ведаю, што праўдзівае сведчанне, якім Ён сведчыць пра Мяне.

вы пасылалі да Іаана, і ён засве́дчыў пра ісціну.

 

Вы паслалі да Іаана, і ён засведчыў аб праўдзе;

Я не ад чалавека све́дчанне прыма́ю, але кажу гэта, каб вы спаслíся;

 

Я ж не ад чалавека прымаю сведчанне, але кажу гэта, каб вы былі збавёныя.

ён быў свяцíльнікам, які гарэў і свяцíў, а вы хацелі паце́шыцца нейкі час пры святле́ яго.

 

Той быў каганцом, што гарэў і свяціў, вы ж хацелі на кароткі час пацешыцца ў яго святле.

Але Я ма́ю све́дчанне, бо́льшае за Іаанава: бо справы, што даў Мне Айцец, каб здзе́йсніць, са́мі справы, якія Я раблю́, све́дчаць пра Мяне, што Айцец паслаў Мяне,

 

Але Я маю сведчанне большае за Іаанава, бо справы, якія даў Мне Бацька, каб Я іх выканаў, самі гэтыя справы, якія раблю Я, сведчаць пра Мяне, што Бацька Мяне паслаў.

і Айцец, Які паслаў Мяне, Сам засве́дчыў пра Мяне. Вы ні голасу Яго ніколі не чулі, ні аблíчча Яго не бачылі,

 

І Бацька, што паслаў Мяне, Сам засведчыў пра Мяне. Вы ані голасу Яго ніколі не чулі, ані Яго аблічча не бачылі,

і не ма́еце сло́ва Яго, якое было́ б у вас, бо Таму, Каго Ён паслаў, вы не ве́рыце.

 

і Яго слова не маеце, каб у вас заставалася, бо ў Таго, Каго Ён паслаў не веруеце.

Дасле́дуйце Пісанні, бо вы думаеце праз іх мець жыццё ве́чнае, а яны све́дчаць пра Мяне.

 

Даследуеце Пісанні, бо вы думаеце ў іх мець вечнае жыццё; а яны сведчаць пра Мяне;

Але вы не хочаце прыйсцí да Мяне, каб мець жыццё.

 

і не хочаце прыйсці да Мяне, каб мець жыццё.

Сла́вы ад людзей Я не прыма́ю,

 

Славы ад людзей Я не прымаю,

але ведаю вас, што любо́ві да Бога вы не ма́еце ў сабе.

 

але Я ведаю вас, што вы Божай любові ў сабе не маеце.

Я прыйшоў у імя́ Айца Майго, і вы не прыма́еце Мяне; а калі іншы пры́йдзе ў імя́ сваё, яго пры́меце.

 

Я прыйшоў у імя Свайго Бацькі, і вы Мяне не прымаеце; калі іншы прыйдзе ў сваё імя, таго вы прымеце.

Як вы можаце вераваць, калі славу адзін ад аднаго прыма́еце, а славы, якая ад Адзінага Бога, не шука́еце?

 

Як вы можаце ўвераваць, калі славу адзін ад аднаго прымаеце, а славы тае, што ад Бога адзінага, не шукаеце?

Не думайце, што Я буду абвінава́чваць вас перад Айцом; ёсць той, хто абвінава́чвае вас, Маісей, на якога вы спадзеяце́ся.

 

Не думайце, што Я буду абвінавачваць вас перад Бацькам; ёсць, хто вас абвінавачваць будзе, — Майсей, на каго вы спадзяваецеся.

Бо калі б верылі вы Маісею, то верылі б і Мне, бо ён пісаў пра Мяне.

 

Бо калі б вы ў Майсея верылі, уверавалі б у Мяне; бо пра Мяне ён пісаў.

Калі ж вы яго піса́нням не верыце, я́к Маім сло́вам паве́рыце?

 

Калі ж яго пісанням не верыце, як Маім словам паверыце?»