Яна 7 разьдзел

 

 

І хадзіў Іісус пасля гэтага па Галіле́і, бо не хацеў па Іудзеі хадзіць, таму што Іудзеі шука́лі, як забіць Яго.

 

І пасля гэтага хадзіў Ісус па Галілеі; бо па Іудзеі Ён не хацеў хадзіць, таму што іудзеі шукалі Яго забіць.

А было́ блізка свята Іудзейскае — пастаўле́нне ку́шчаў.

 

А набліжалася іудзейскае свята — стаўленне Буданоў.

Сказалі тады Яму браты́ Яго: пайдзі адсюль і ідзі ў Іудзею, каб і вучні Твае бачылі справы Твае, якія Ты робіш;

 

Тады Яго браты сказалі Яму: «Пайдзі адсюль і ідзі ў Іудзею, каб і Твае вучні ўбачылі ўчынкі Твае, што Ты робіш;

бо ніхто ўпо́тай не робіць нічога і стара́ецца сам навідаво́ку быць; калі Ты такое робіш, пакажы́ Сябе свету.

 

Бо ніхто нічога не робіць употай, а сам стараецца быць вядомым. Калі Ты гэта робіш, з’явіся свету».

Бо і браты Яго не ве́равалі ў Яго.

 

Бо і Яго браты не верылі ў Яго.

Сказаў жа ім Іісус: час Мой яшчэ не прыйшоў, а ваш час заўсёды ная́ўны;

 

Кажа тады ім Ісус: «Мая пара яшчэ не надышла, а для вас заўсёды пара.

не можа свет ненавíдзець вас, Мяне ж ён ненавíдзіць, бо Я сведчу пра яго, што справы яго ліхíя;

 

Свет не можа ненавідзець вас, Мяне ж ён ненавідзіць, бо Я сведчу пра яго, што яго ўчынкі ліхія.

вы пайдзíце на гэтае свя́та, а Я яшчэ не пайду на свя́та гэтае, таму што час Мой яшчэ не наста́ў.

 

Вы ідзіце на свята; Я яшчэ не пайду на гэтае свята, таму што мая пара яшчэ не прыспела».

І, сказаўшы гэта ім, Ён застаўся ў Галілеі.

 

І, сказаўшы гэта, Ён астаўся ў Галілеі.

Калі ж пайшлі браты Яго, тады і Ён пайшоў на свя́та, не адкрыта, а нíбы ўпо́тай.

 

Калі ж Яго браты пайшлі на свята, тады і Сам Ён пайшоў: не адкрыта, а [як бы] употай.

А Іудзеі шука́лі Яго на свяце і гаварылі: дзе Ён?

 

Іудзеі ж шукалі Яго на свяце і казалі: «Дзе Той?»

І многа спрэ́чак было́ пра Яго ў народзе: адны казалі, што Ён добры, а іншыя казалі: не, Ён жа ўво́дзіць у зман народ.

 

І шмат гаманы было пра Яго ў народзе: адны казалі: «Ён добры», іншыя [ж] казалі: «Не, толькі зводзіць народ».

Ніхто, аднак, адкрыта не гаварыў пра Яго з-за страху перад Іудзеямі.

 

Ніхто, аднак, адкрыта не казаў пра Яго з-за боязі перад іудзеямі.

Калі ж свята дайшло ўжо да паловы, увайшоў Іісус у храм і вучыў;

 

А калі свята было ўжо на палавіне, увайшоў Ісус у святыню і вучыў.

і здзіўляліся Іудзеі, гаво́рачы: як Ён ведае Пісанні, не вучы́ўшыся?

 

І здзіўляліся іудзеі, кажучы: «Як Ён ведае Пісанне, не вучыўшыся?»

У адказ ім Іісус сказаў: Маё вучэ́нне — не Маё, а Таго, Хто паслаў Мяне;

 

У адказ ім Ісус сказаў: «Маё вучэнне не Маё, а Таго, Хто паслаў Мяне.

калі хто хоча волю Яго выко́нваць, то даве́даецца пра гэтае вучэ́нне, ці ад Бога яно, ці Я Сам ад Сябе гавару;

 

Калі хто хоча Яго волю чыніць, той даведаецца пра вучэнне, ад Бога яно, ці Я ад Сябе Самога кажу.

хто гаво́рыць сам ад сябе, той ула́снай сла́вы шука́е, а Хто шукае сла́вы Таму, Хто пасла́ў Яго, Той праўдзíвы, і няма няпра́ўды ў Ім;

 

Хто гаворыць ад самога сябе, той уласнай славы шукае; а хто славы шукае Таму, Хто паслаў Яго, Той праўдзівы, і няпраўды ў Ім няма.

ці не даў Маісей вам закон? і ніхто з вас не выко́нвае закону. Чаму вы хочаце забíць Мяне?

 

Ці не Майсей вам даў Закон? Ды і ніхто з вас не выконвае Закона. За што вы шукаеце забіць Мяне?»

Народ адказаў: дэман у Табе; хто хоча забіць Цябе?

 

Адказаў народ: «Дэман у Табе; хто Цябе шукае забіць?»

У адказ Іісус сказаў ім: адну справу зрабіў Я, і вы ўсе здзіўля́ецеся;

 

Адказаў Ісус і сказаў ім: «Адзін учынак Я зрабіў, і вы ўсе здзіўляецеся.

вось Маісей даў вам абрэ́занне, — хоць яно і не ад Маісея, але ад айцоў, — і ў суботу вы абраза́еце чалавека;

 

Майсей даў вам абразанне, — хоць яно не ад Майсея, але ад бацькоў, — вы і ў суботу абразаеце чалавека.

калі абрэ́занне прыма́е чалавек у суботу, каб не быў пару́шаны закон Маісееў, — чаму на Мяне вы гне́ваецеся, што ўсяго чалавека Я ацалíў у суботу?

 

Калі чалавек прымае абразанне ў суботу, каб не быў парушаны Закон Майсееў, чаму на Мяне злуяцеся, што Я ўсяго чалавека аздаравіў у суботу?

Не судзíце па вы́гляду, а пра́ведным судо́м судзíце.

 

Не судзіце з выгляду, але судзіце справядлівым судом».

Гаварылі тады некато́рыя з Іерусалíмлян: ці не Той гэта, Якога шукаюць, каб забіць?

 

Казалі тады некаторыя з ерусалімлян: «Ці не Той гэта, Каго шукаюць забіць?

І вось, Ён адкрыта гаворыць, і нічога Яму не кажуць; няўжо на самай справе дазна́ліся нача́льнікі, што Ён сапраўды́ Хрыстос?

 

І вось Ён адкрыта гаворыць, і нічога Яму не кажуць. Няўжо даведаліся начальнікі, што гэта сапраўды Хрыстос?

Але Гэтага мы ведаем, адкуль Ён; калі ж Хрыстос пры́йдзе, ніхто не будзе ведаць, адкуль Ён.

 

Але ж мы ведаем Гэтага, адкуль Ён. А калі Хрыстос прыйдзе, ніхто не будзе ведаць, адкуль Ён».

Прамо́віў го́ласна тады Іісус у храме, ву́чачы і гаворачы: і Мяне ве́даеце, і ве́даеце, адкуль Я; і не Сам ад Сябе Я прыйшоў, але íсцінны Той, Хто паслаў Мяне, Якога вы не ве́даеце;

 

Усклікнуў тады ў святыні Хрыстос, навучаючы і кажучы: «І ведаеце Мяне і ведаеце, адкуль Я; але Я прыйшоў не ад Самога Сябе, ды праўдзівы ж Той, Хто паслаў Мяне, Якога вы не ведаеце;

Я ведаю Яго, таму што Я ад Яго, і Ён паслаў Мяне.

 

Я ведаю Яго, таму што Я ад Яго, і Ён Мяне паслаў».

Тады шукалі, як схапíць Яго, але ніхто не падня́ў на Яго рукí, бо яшчэ не прыйшоў час Яго.

 

І шукалі схапіць Яго, ды ніхто не паклаў на Яго рукі, бо яшчэ не надышла Яго гадзіна.

А многія з народу ўве́равалі ў Яго і казалі: калі пры́йдзе Хрыстос, хіба́ Ён больш цудаў зробіць, чым Гэты зрабіў?

 

З натоўпу ж многія ўверавалі ў Яго і казалі: «Хрыстос, калі прыйдзе, няўжо болей створыць цудаў, чым Гэты стварыў?»

Пачулі фарысеі, што народ так спрача́ецца пра Яго; і паслалі фарысеі і першасвятары́ слуг, каб схапілі Яго.

 

Пачулі фарысеі гэтыя погаласкі пра Яго ў натоўпе, і паслалі першасвятары і фарысеі слуг, каб схапіць Яго.

Сказаў тады ім Іісус: яшчэ нядоўга Я бу́ду з вамі, і пайду да Таго, Хто паслаў Мяне;

 

Сказаў тады Ісус: «Яшчэ нядоўга пабуду Я з вамі і пайду да Таго, Хто паслаў Мяне.

бу́дзеце шука́ць Мяне, і не зно́йдзеце, і дзе буду Я, туды вы не можаце прыйсцí.

 

Будзеце шукаць Мяне, і не знойдзеце [Мяне], і, дзе буду Я, туды вы не можаце пайсці».

І гаварылі Іудзеі паміж сабою: куды Ён збіра́ецца ісці, што мы не зно́йдзем Яго? ці не да рассе́леных між Грэкамі збіра́ецца Ён ісці і навуча́ць Грэкаў?

 

Сказалі тады іудзеі адзін аднаму: «Куды Ён збіраецца ісці, што мы не знойдзем Яго? Ці не збіраецца Ён ісці да высяленцаў сярод грэкаў і навучаць грэкаў?

што зна́чаць гэтыя словы, якія Ён сказаў: «бу́дзеце шука́ць Мяне, і не зно́йдзеце, і дзе буду Я, туды вы не можаце прыйсцí»?

 

Што за слова, якое Ён сказаў: «Будзеце шукаць Мяне і не знойдзеце, і дзе буду Я, туды вы не зможаце пайсці?»

У апошні ж вялікі дзень свята стаяў Іісус і ўсклíкнуў, ка́жучы: калі хто ма́е смагу, няхай прыхо́дзіць да Мяне і п’е;

 

У апошні ж, вялікі дзень Свята стаяў Ісус і ўсклікнуў, кажучы: «Калі прагне хто з вас, хай ідзе да Мяне і п’е.

хто веруе ў Мяне, як ска́зана ў Пісанні, у таго з нутра́ пацяку́ць рэ́кі вады жывой.

 

Хто веруе ў Мяне, як кажа Пісанне, рэкі жывой вады пацякуць з яго ўлоння».

А сказаў Ён гэта пра Духа, Якога ме́ліся прыня́ць ве́руючыя ў Яго; бо не было́ яшчэ на іх Духа Святога, таму што Іісус яшчэ не быў прасла́ўлены.

 

Гэта ж Ён сказаў пра Духа, што павінны былі атрымаць тыя, што веравалі ў Яго. Бо яшчэ не было на іх Духа, таму што Ісус яшчэ не быў праслаўлены.

Многія з народу, пачуўшы гэтыя словы, казалі: Ён сапраўды́ прарок.

 

Тады з натоўпу, пачуўшы гэтыя словы, казалі: «Гэта сапраўды прарок».

Іншыя казалі: гэта Хрыстос. А другія казалі: хіба́ ж з Галіле́і Хрыстос пры́йдзе?

 

Іншыя казалі: «Гэта Хрыстос». А іншыя яшчэ: «Хіба з Галілеі прыйдзе Хрыстос?

ці ж не ска́зана ў Пісанні, што з се́мені Давідавага і з Віфлее́ма, таго пасе́лішча, адкуль быў Давід, Хрыстос пры́йдзе?

 

Ці не ў Пісанні сказана, што ад патомства Давідавага і з Віфлеема, таго паселішча, адкуль быў Давід, прыйдзе Хрыстос?»

Дык вось нязго́да ўзнíкла ў наро́дзе з-за Яго.

 

І пачаўся з-за Яго разлад у натоўпе;

Некато́рыя ж з іх хацелі схапíць Яго, але ніхто не падняў на Яго рукí.

 

А некаторыя з іх хацелі схапіць Яго, але ніхто не наклаў на Яго рук.

І вось прыйшлі слу́гі да першасвятароў і фарысеяў, і тыя сказалі ім: чаму вы не прывялí Яго?

 

Дык прыйшлі паслугачы да першасвятароў і фарысеяяў і тыя сказалі ім: «Чаму вы не прывялі Яго?»

Слу́гі адказалі: ніколі чалавек не гаварыў так, як Гэты Чалавек.

 

Адказалі паслугачы: «Ніколі так не казаў чалавек [як Гэты чалавек]».

На гэта фарысеі сказалі ім: няўжо і вас увялі ў зман?

 

І адказалі ім фарысеі: «Няўжо і вас звялі?

хіба́ хто з начальнікаў уве́раваў у Яго, ці з фарысеяў?

 

Хіба хто-небудзь з начальнікаў ці з фарысеяў увераваў у Яго?

А народ гэты, што не ведае закону, — пракля́ты ён.

 

Але гэты натоўп не ведае Закону, пракляты ён».

Кажа ім Нікадзім, які прыходзіў да Яго ўначы́ і быў адзін з іх:

 

Кажа ім Мікодым, што прыходзіў да Яго раней і быў адзін з іх:

хіба́ закон наш су́дзіць чалавека, не вы́слухаўшы яго спача́тку і не даве́даўшыся, што ён робіць?

 

«Хіба наш Закон судзіць чалавека, не выслухаўшы яго спярша і не даведаўшыся, што ён робіць?»

У адказ сказалі яму: ці не з Галіле́і і ты? даследуй і пабач, што з Галіле́і прарок не прыхо́дзіць.

 

У адказ сказалі яму: «Ці і ты не з Галілеі? Даследуй і пабач, што з Галілеі прарок не прыходзіць».

І пайшлі кожны ў свой дом.

 

І пайшоў кожны ў свой дом.