Яна 2 разьдзел
Паводле Яна Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Праваслаўнай Царквы → Дабравесця / «Спадчына»; Клышка
А на трэці дзень было́ вясе́лле ў Ка́не Галіле́йскай, і Маці Іісусава была́ там.
А на трэці дзень адбывалася вяселле ў Кане Галілейскай, і была там Ісусава Маці.
Запро́шаны таксама быў Іісус і вучні Яго на вясе́лле.
Быў запрошаны таксама Ісус і Яго вучні на вяселле.
І калі не хапíла віна, Маці Іісусава кажа Яму: віна не маюць.
І калі не стала віна, Ісусава Маці кажа Яму: «Віна ў іх няма».
Кажа Ёй Іісус: што́ Мне і Табе, Жанчына? яшчэ не прыйшоў час Мой.
[і] кажа Ісус Ёй: «Што Мне і Табе, Жанчына? Яшчэ Мая гадзіна не прыйшла».
Кажа Яго Маці слу́гам: што́ скажа Ён вам, зрабíце.
Кажа Яго Маці слугам: «Што Ён вам скажа, рабіце».
Было ж там шэсць каме́нных пасу́дзін для вады, якія стаялі дзе́ля ачышчэ́ння Іудзейскага і змяшча́лі па дзве ці па тры ме́ры.
Было ж там шэсць каменных пасудзін на ваду, пастаўленых дзеля Іудзейскага ачышчэння, — кожная на дзве ці тры меры.
Кажа ім Іісус: напоўніце пасу́дзіны вадою. І напоўнілі іх да ве́рху.
Кажа ім Ісус: «Напоўніце пасудзіны вадою». І напоўнілі іх даверху.
І кажа ім: цяпер чэ́рпайце і нясіце да распара́дчыка засто́лля. І яны пане́слі.
І кажа ім: «Цяпер зачарпніце І занясіце распарадчыку балю». І яны занеслі.
Калі ж распара́дчык пакаштава́ў вады, што зрабíлася віном, — а ён не ведаў, адкуль яно, ведалі толькі слугі, якія налівалі ваду, — кліча жаніха распара́дчык засто́лля
Калі ж распарадчык паспытаў вады што зрабілася віном, а ён не ведаў, адкуль яно ўзялося, слугі ж, што чэрпалі ваду, ведалі, кліча распарадчык маладога
і кажа яму: кожны чалавек спача́тку добрае віно падае́, а калі нап’юцца, тады горшае; ты ж добрае віно захаваў дагэтуль.
і кажа яму: «Кожны чалавек дае спярша добрае віно, а калі падап’юць, горшае; ты аж дагэтуль збярог добрае віно».
Так паклаў Іісус пачатак цу́дам у Ка́не Галілейскай і явíў славу Сваю, і ўве́равалі ў Яго вучні Яго.
Гэтакі зрабіў Ісус пачатак цудаў у Кане Галілейскай і выявіў Сваю славу, і ўверавалі ў Яго вучні Яго.
Пасля гэтага прыйшоў Ён у Капернау́м, Сам і Маці Яго, і браты́ Яго, і вучні Яго, і там застава́ліся некалькі дзён.
Пасля гэтага зышоў Ён у Капернаум, сам і Яго маці, і [Яго] браты, і Яго вучні, і там прабылі няшмат дзён.
І набліжа́лася Пасха Іудзейская, і прыйшоў Іісус у Іерусалім
І набліжалася іудзейская Пасха, і Ісус узышоў у Ерусалім.
і знайшоў, што ў храме прадавалі валоў, і авечак, і галубоў, і сядзелі мяня́лы грошай;
І знайшоў Ён у святыні гандляроў валамі, авечкамі, галубамі і грашаменаў, што тут сядзелі.
і, зрабіўшы біч з вяровак, усіх вы́гнаў з храма, і авечак, і валоў, і парассыпа́ў грошы мяня́лаў і сталы́ перавярнуў;
І Ён, зрабіўшы бізун з аборак, усіх выгнаў са святыні, і авечак, і валоў, а мяняльшчыкам рассыпаў манеты і абярнуў сталы
і прадаўцам галубоў сказаў: забяры́це гэта адсюль, не рабіце дом Айца Майго домам га́ндлю.
і прадаўцам галубоў сказаў: «Забірайце гэта адсюль, не рабіце дом Майго Бацькі домам гандлярства».
І ўспомнілі вучні Яго, што напíсана: «клопат пра дом Твой паглына́е Мяне».
Успомнілі Яго вучні, што напісана: «Руплівасць пра дом Твой з’ядае Мяне».
На гэта Іудзеі сказалі Яму: якім знаме́ннем Ты пакажаш нам, што маеш права гэта рабіць?
Тады ў адказ іудзеі сказалі Яму: «Які знак нам пакажаш, что маеш права гэта рабіць?».
У адказ Іісус сказаў ім: разбуры́це храм гэты, і Я за тры дні ўзвяду́ яго.
У адказ Ісус сказаў ім: «Зруйнуйце гэты хорам, і Я ў тры дні адноўлю яго».
І сказалі Іудзеі: сорак шэсць гадоў будаваўся храм гэты, а Ты за тры дні ўзвядзе́ш яго?
Тады сказалі іудзеі: «Сорак шэсць гадоў будавалі гэты хорам, а Ты ў тры дні адновіш яго?»
Ён жа гаварыў пра храм цела Свайго.
А Ён казаў пра хорам Свайго цела.
Калі ж Ён уваскрэ́с з мёртвых, успомнілі вучні Яго, што Ён гэта казаў, і паве́рылі Пісанню і слову, якое сказаў Іісус.
Калі ж Ён з мёртвых уваскрос, успомнілі Яго вучні, што Ён казаў гэта, і ўверавалі ў Пісанне і слова, якое сказаў Ісус.
А калі Ён быў у Іерусаліме на свята Пасхі, многія ўверавалі ў імя́ Яго, бачачы цуды, якія Ён твары́ў.
А калі Ён быў у Ерусаліме на свяце Пасхі, шмат хто ўвераваў у Яго імя, бачачы цуды, якія Ён рабіў.
Але Сам Іісус не давяра́ўся ім, таму што Сам ведаў усіх,
Але Сам Ісус не давяраўся ім, бо Ён ведаў усіх,
і не меў патрэ́бы, каб хто све́дчыў пра чалавека, бо Сам ведаў, што́ было́ ў чалавеку.
і таму не меў патрэбы, каб хто сведчыў пра чалавека, бо Сам ведаў, што было ў чалавеку.