Яна 2 разьдзел
Паводле Яна Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Праваслаўнай Царквы → Пераклад Л. Гарошка
А на трэці дзень было́ вясе́лле ў Ка́не Галіле́йскай, і Маці Іісусава была́ там.
На трэці дзень было вясельле ў Кане Галілейскай і была там Ісусава Маці.
Запро́шаны таксама быў Іісус і вучні Яго на вясе́лле.
Быў запрошаны на вясельле так-жа Ісус і Ягоныя вучні.
І калі не хапíла віна, Маці Іісусава кажа Яму: віна не маюць.
І як не хапала віна, Маці Ісусава кажа Яму: віна ня маюць.
Кажа Ёй Іісус: што́ Мне і Табе, Жанчына? яшчэ не прыйшоў час Мой.
Кажа ёй Ісус: што Мне і Табе, жанчына? Яшчэ ня прыйшла Мая гадзіна.
Кажа Яго Маці слу́гам: што́ скажа Ён вам, зрабíце.
Ягоная Маці сказала слугам: што вам скажа, зрабеце.
Было ж там шэсць каме́нных пасу́дзін для вады, якія стаялі дзе́ля ачышчэ́ння Іудзейскага і змяшча́лі па дзве ці па тры ме́ры.
Было-ж там шэсьць каменных судзінаў для вады, пастаўленых дзеля жыдоўскага ачышчэньня, умяшчаючых кожная па два, або тры вядры.
Кажа ім Іісус: напоўніце пасу́дзіны вадою. І напоўнілі іх да ве́рху.
Ісус сказаў ім: напоўніце судзіны вадою. І напоўнілі іх аж да верху.
І кажа ім: цяпер чэ́рпайце і нясіце да распара́дчыка засто́лля. І яны пане́слі.
І кажа ім: цяпер чэрпайце і занясеце свату. І занясьлі.
Калі ж распара́дчык пакаштава́ў вады, што зрабíлася віном, — а ён не ведаў, адкуль яно, ведалі толькі слугі, якія налівалі ваду, — кліча жаніха распара́дчык засто́лля
Калі-ж сват пакаштаваў вады, што сталася віном, а ён ня ведаў аднуль яно; слугі-ж што чэрпалі ваду, ведалі — паклікаў маладога
і кажа яму: кожны чалавек спача́тку добрае віно падае́, а калі нап’юцца, тады горшае; ты ж добрае віно захаваў дагэтуль.
і сказаў яму: кожны чалавек перш ставіць добрае віно, а як падап’юць, тады горшае; ты-ж дагэтуль захаваў добрае віно.
Так паклаў Іісус пачатак цу́дам у Ка́не Галілейскай і явíў славу Сваю, і ўве́равалі ў Яго вучні Яго.
Так Ісус зрабіў пачатак цудоў у Кане Галілейскай і выявіў сваю славу, і ўверылі ў Яго Ягоныя вучні.
Пасля гэтага прыйшоў Ён у Капернау́м, Сам і Маці Яго, і браты́ Яго, і вучні Яго, і там застава́ліся некалькі дзён.
Пасьля гэтага Ён прыйшоў у Капэрнаум Сам і Ягоная Маці і Ягоныя вучні і там аставаліся некалькі дзён.
І набліжа́лася Пасха Іудзейская, і прыйшоў Іісус у Іерусалім
І была блізка жыдоўская Пасха, і пайшоў Ісус у Ерузалім;
і знайшоў, што ў храме прадавалі валоў, і авечак, і галубоў, і сядзелі мяня́лы грошай;
і знайшоў у сьвятыні прадаўцаў валоў, авец, галубоў і там-жа сядзелі мяняйлы.
і, зрабіўшы біч з вяровак, усіх вы́гнаў з храма, і авечак, і валоў, і парассыпа́ў грошы мяня́лаў і сталы́ перавярнуў;
І зрабіў з вяровак біч, выгнаў з сьвятыні ўсіх, так-жа і авец і валоў, ды рассыпаў грошы мяняйлам і абярнуў іхныя сталы
і прадаўцам галубоў сказаў: забяры́це гэта адсюль, не рабіце дом Айца Майго домам га́ндлю.
і сказаў прадаўцом галубоў: вынесьце гэнае адгэтуль; не рабеце дому Майго Айца домам гандлю.
І ўспомнілі вучні Яго, што напíсана: «клопат пра дом Твой паглына́е Мяне».
І ўспомнілі Ягоныя вучні, што напісана: Руплівасьць аб Тваім доме зьядае мяне (Пс. 68:10).
На гэта Іудзеі сказалі Яму: якім знаме́ннем Ты пакажаш нам, што маеш права гэта рабіць?
Азваліся жыды і сказалі Яму: які знак дасі нам, што так робіш?
У адказ Іісус сказаў ім: разбуры́це храм гэты, і Я за тры дні ўзвяду́ яго.
Ісус-жа адказаў ім, мовячы: зруйнуйце гэтую сьвятыню і Я ў тры дні адбудую яе.
І сказалі Іудзеі: сорак шэсць гадоў будаваўся храм гэты, а Ты за тры дні ўзвядзе́ш яго?
І сказалі жыды: гэтая сьвятыня будавалася сорак шэсьць гадоў, а ты ў тры дні адбудуеш яе?
Ён жа гаварыў пра храм цела Свайго.
А Ён гаварыў гэтае аб сьвятыні свайго цела.
Калі ж Ён уваскрэ́с з мёртвых, успомнілі вучні Яго, што Ён гэта казаў, і паве́рылі Пісанню і слову, якое сказаў Іісус.
І як уваскрос з мёртвых, прыпомнілі Ягоныя вучні, што Ён сказаў гэтае і паверылі Пісаньню і слову, якое сказаў Ісус.
А калі Ён быў у Іерусаліме на свята Пасхі, многія ўверавалі ў імя́ Яго, бачачы цуды, якія Ён твары́ў.
Калі-ж Ён быў у Ерузаліме на Пасху ў сьвяточным дні, дык многія, бачучы цуды, якія рабіў, уверылі ў імя Яго.
Але Сам Іісус не давяра́ўся ім, таму што Сам ведаў усіх,
Але Сам Ісус не зьвяраўся ім, бо ведаў усіх
і не меў патрэ́бы, каб хто све́дчыў пра чалавека, бо Сам ведаў, што́ было́ ў чалавеку.
і ня меў патрэбы, каб хто Яму сьведчыў аб чалавеку, бо Сам ведаў, што было ў чалавеку.
